به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، حسین پاکدل نویسنده، کارگردان و بازیگر تئاتر و سینما در واکنش به هنرمندانی که در جنگ طرف مردم نایستادند، یادداشتی نوشته و آنها را رفوزه این پیکار خوانده است.
او در صفحه مجازی خود نسبت به واکنش نشان ندادن برخی از هنرمندان و سکوت آنها در قبال حمله رژیم صهیونیستی و آمریکا به ایران اعتراض کرده و افزوده است: سکوت، همیشه سرشارِ از ناگفتهها نیست. گاهی نشان گُمشدن است. یا خودگُمکردنی بهعمد. نبودِ هیچ حرفی برای بیان. نشانِ بیخبری، واهمه و تعقیبِ دمبهدمِ دمهای غنیمت. فکرِ بعدهای احتمالِ محال. نشستن در انتظارِ سَمتِ بادِ موافق. که سِتَم است در حقِّ باد. خلافِ ما منتظرانِ تنهاخور، باد منافعی دارد. این بیادعا، زاینده چرخشهاست. از آسیاب تا توربین. ابرها حمل میکند بر پشت. موجها رو میکند بر پهنه دریا. هوا، زمین و ما را تمیز و تازه میکند هردم. و هزار کارِ مفید. جهّت و سرعتاش هم که معلوم است. هدف دارد و مقصد و مقصودی.
تکتکِ ما چه؟ از باد بهره برده و تنها باد در آستین و غَبغَب و دماغ و گلو میاندازیم؟ یا رویهمرفته بادِ هواییم؟ فقط ادا؟ فروشِ فَخر و مباهات؟ اینجا کشور ما نبود و نیست؟ این مردم، اینها همان هواداران و مُشوقانِ ما نبودند و نیستند؟ آنگونه وهمناک زیرِ بمب و موشک و آوار و دلهره؟ باید شخصاً به بادِ فنا برویم تا بهسرعتِ باد بهخود تکان بدهیم؟ تا سکوتِ مصلحت بشکنیم، وامصیبتا کنیم و صدا به حلق دراندازیم؟
حادثه بَس مَهیب بود و هنوز هست. هجومِ تمامقد دو قانون و رحمنشناسِ حرامی، تمامخواه. همراهِ خیلِ لشگر و تجهیزات. تحتِ حمایتِ ریای همسایه. برپایه دروغ و نیرنگِ صهیونی. با نیّتِ فروپاشی تمام و کمالِ ما. تحقیر تام و تمامِ هیبَتِ ایران. برگشتدادنِ تمدنی بزرگ و بیمانند به عصرِ حَجر، به تاریکی. کشتارِ خیلِ کودکانِ مظلومِ مدرسه. نابودیِ هرآنچه بود و هست. و چه و چه ...
خدا را هزارمرتبه شکر، خوردند به سدِ محکمِ دفاع از غیرت، شرف و ناموس. تجاوزگران ماندهاند در کارِ مَکرِ خود. رسوا شدند از دم. هر روز رسواتر.
همه را به تقریب همه میدانیم. اما از سنگ صدا درآمد از ما نه. منظور چهرههای هرازگاهِ جلدِمجلات، فضاهای مَسخِ مجازی. از ما بهتران. تافتههای جدابافته. اخم و لبخندهای گرانبهای سَردَرها. اهلِ بروبیا، بِرَند و تبلیغات. پای ثابتِ حراجها. نامآشنایانِ صحنههای پرفروغِ موسیقی. دخیلان در نمایشهای پرشکوهِ نام و نانآور و ...
چند مورد اظهار نظرِ فردی و پیگیر، حضورِ جمعیِ چند وفادارِ بهعهد با مردم، آنهم متین و موقرِ و صِنفی که ملاکِ سلبِ وظیفه اخلاقی از ما نیست.
میانِ وانفسا، بزرگستارگانِ هالیوود فریادها زدند. کنارِ هشتمیلیون معترض، اعتراضها کردند. همراهِ نامآورانِ موسیقیِ ملتها. شُهرههای رنگ و نقاشی. زنان و مردانِ اهلِقلم، پژوهش و تاریخ. از چهارسوی جهان. اهلِ ورزش، نامداران، دانشگاهیان، فرهیختگان و اهلِ سیاستِ با مروّت و انصاف... و هنوز و هر روز فریاد میزنند.
شما کجا بودید؟ کُنجِ عافیت؟ بیطرف بودید؟ کدام بیطرفی؟! طرفِ بیطرفِ تردید و ترس و ملاحظه و خودجدابینی، کدام طرف است؟ از اتفاق وقتِ وزش باد، بیطرفی معانیِ عَیان دارد. تنها بزدلان در بزنگاهِ طوفانِ دهر بیطرفاند.
رفقا، بَد رفوزه شدید اینبار، خیلی بد!»
وقتی یک «هنرمند» از جامعهاش فاصله میگیرد جوابش را هم خواهد گرفت
«جهانبخش سلطانی» بازیگر پیشکسوت و سرشناس سینما و تلویزیون نیز درخصوص سکوت برخی سلبریتی ها در برابر جنایات دشمن متخاصم و شهادت کودکان میناب گفت: وقتی یک هنرمند از جامعهاش فاصله میگیرد، جوابش را هم خواهد گرفت.
اوبا بیان این مطلب که جنگ چیز خوبی نیست، اما نمیتواند هویت مردم ایران را از بین ببرد و در نهایت بازسازی میشود؛ گفت: کسانی که به عنوان هنرمند یا نفوذی در جهت فعالیتهای تخریبی کار میکنند، خود مردم انقدر تجربه دارند که برایشان مشخص خواهد شد هنرمند در کجا قرار دارد.او اظهار داشت: جنگ که برای هر فرهنگی، هر مرزی و هر مملکتی بالاخره در واقع یک تخریب محسوب میشود. جنگ هیچوقت ستایش نمیشود یا از آن تعریف نشده است؛ بهخصوص اگر جنگ ناعادلانه باشد. جمهوری اسلامی هیچوقت خواهان جنگ و طالب جنگ نبوده و نیست و نخواهد بود، ولی خب وقتی تهاجم امپریالیسم آمریکا و اسرائیل در میان باشد، باید در برابر آنها دفاع کرد. از چه دفاع کرد؟ از شناسنامه، کارت ملی، هویت و فرهنگ اصیل ایران باید با تمام وجود دفاع کرد و ایستاد تا سلامتی و تندرستی جامعه، فرهنگ، هنر و عشق بر پایه ایمان ماندگار شود و ادامه پیدا کند.
بازیگر فیلم های سینمایی «شب دهم» و «حماسه مجنون» با اشاره به نقش هنرمندان در شرایط فعلی کشور بیان کرد: تعریف هنرمند مشخص است. هنرمند همیشه جامعه را به سلامتی، تندرستی، شادی و امید نوید میدهد و همیشه وظیفه و رسالتش این است که مردم در نهایت سلامتی و شادمانی زندگی کنند تا بتوانند زندگی که آرمانشان هست را ادامه بدهند.
وطنپرستی یعنی بیشرفی و وطنفروشی یعنی باشرفی! ؟
آزیتا ترکاشوند، بازیگر هم در فضای مجازی نوشت: دیگر از هیچ چیز تعجب نمیکنم. از وطنفروش خائنی که با التماس از بیگانه میخواهد به کشورش تجاوز و حمله کند و نامش را وطنپرستی میگذارد. دیگر از هیچ چیز تعجب نمیکنم از کسانی که برای دختران میان خون گریه نکردند و نامش را گذاشتند «هدیه ترامپ».
دیگر از هیچ چیز تعجب نمیکنم که وطنپرستی یعنی بیشرفی و وطنفروشی یعنی باشرفی. دیگر از هیچ چیز تعجب نمیکنم که ارزشهای آسمانی فحش میشود و نامش ارزشی، و بیوجدانی و دلارپرستی میشود انساندوستی.
دیگر تعجب نمیکنم که افراد جزیره اپستین، آدمخوارها و کودککشان، میشوند حامیان بشر. وای از این فضای مجازی که تمام ارزشها را جابهجا میکند و گویی در یک کمای دستهجمعی فرو میبرد.
اما بدانید شما نمیتوانید با شعور ما بازی کنید و فکر کنید میتوانید با بازی کردن کلمات، ما ایرانیهایی که پای وطن ایستادیم و باورمان این بود که وطن هتل نیست تا سرویس کم داد عوضش کنیم و مقابل مردم بایستیم تا پای نابودی کشور. و ما آگاهان پر از سکوتیم، چرا که جملای در مقابل این همه سیاهی وجودتان نداریم که بگوییم.
با همه اختلافها به دشمن اجازه دخالت نمیدهیم
علی ملاقلیپور، کارگردان نیز گفت: میهن به معنای خانه و کاشانهای است که به همه ایرانیان تعلق دارد، هر کشوری و هر مرزی که تعریف شده به معنای دیوارهای خانه است و اگر کسی بیاجازه وارد خانه شود دزد خطاب میشود و اگر کسی با چوب و چماق وارد خانه شود دشمن تلقی خواهد شد.امروز عدهای دزد قدارهبند به کشور ما تجاوز کرده و مردم در این خانه و کاشانه با دشمنی روبرو هستند که بایستی در برابر او بایستند به شکلی که این پیام را به دشمن برسانند که ما اگرچه ممکن است با هم مشکل داشته باشیم اما به تو اجازه دخالت نمیدهیم.
همان روزهای ابتدایی در جانفدا ثبتنام کردم
همچنین گیتی قاسمی، بازیگر در گفتگو با شبکه نسیم گفت: همان روزهای ابتدایی در پویش جانفدا ثبتنام کردم . پدرم گفت برو روی ترامپ رو کم کن.
حاکمیت ایران بر تنگه هرمز آغازگر عصری نو است
علیرضا داودنژاد، کارگردان سینما هم در متنی با عنوان «به سران جهان» درباره حاکمیت ایران بر تنگه هرمز نوشت: حاکمیت ایران بر تنگه هرمز، همواره چون شیری خفته در ناخودآگاه جمعی ایرانیان بود که اکنون بیدار گشته و بر فراز خلیج فارس گام برمیدارد.مسیر این حاکمیت، با عبورِ جسورانه فرماندهان از میان میدانهای مین گشوده شده است؛ مسیری که دهها میلیون رهرو ایرانی در پی آن هستند تا به غایتِ اهداف انقلاب ۵۷، یعنی توزیع عادلانه قدرت، تحقق عدالت و سیادتِ رای اکثریت بر قوانین اجرایی، دست یابند.بیهوده در پی سرکوب ارادهای نباشید که ریشه در هزارهها تاریخ دارد؛ ایران، نمادِ انقلابی بشریت است؛ معترض به جهانی که بر محور ستم و مدارِ ویرانیِ طبیعت میچرخد. حاکمیت ایران بر تنگه هرمز، آغازگر عصری نو برای اعادهی کرامت انسانی و بازگشتِ رافت به تمامی موجودات خواهد بود.
من یک جانفدا هستم؛ تنگه هرمز نگین درخشان ایران
احمد احمدی تهیهکننده سینما نیز در یادداشتی با اشاره به اتحاد و همبستگی مردم گفت که آماده دفاع از کشور است.
او نوشته است: تنگه هرمز نگین درخشان ایران است و هیچ بیگانهای حق تعرض و خدشه به خاک پاک و ارزشهای والای این بخش از جغرافیای ایران اسلامی را ندارد. جمهوری اسلامی ایران و مردم ولایتمدار، همواره پاسدار صیانت از سرزمین و منافع ملی بودهاند و اجازه نخواهند داد توطئهها و ادعاهای بیپایه، خللی در امنیت و آرامش جامعه ایجاد کند.
اظهارات و تهدیدهای پوچ و خیالبافانه ترامپ طمعکار، کوچکترین تأثیری بر اتحاد، همبستگی و اراده استوار مردم ایران زمین ندارد. ملت ایران در آزمونهای سخت، اینبار یکپارچهتر از همیشه ایستاده و با اتکای به ایمان، مسئولیتپذیری و قدرت بازدارندگی، پاسخ خود را در میدانِ عمل خواهد داد.در همین راستا، جانفدایان ایران اسلامی ضمن اعلام آمادگی کامل، از هرگونه اقدام متجاوزانه، با صلابت و هوشیاری جلوگیری خواهند کرد. آمادگی نیروهای مردمی برای دفاع از خاک و ناموس این سرزمین، امری ریشه ای و ماندگار است و بر پایه توان، انگیزه و اراده جمعی شکل گرفته است.
ما برای دفاع، حفظ تمامیت ارضی و پاسداری از مرزها و نقاط حساس خاک ایران پهناورمان، آماده حضور قاطع و عملیاتی در همه عرصهها هستیم؛ زیرا امنیت کشور خط قرمز ما و پاسداری از آن وظیفهای مشترک و غیرقابلمذاکره است. جانفدایان ایران اسلامی آماده اجرای هر نوع سکانس ویتنامی برای متجاوزان هستند. من هم یک جانفدا هستم، بسم الله.»
نمیتوانم تحمل کنم بیگانه برای کشورم تصمیم بگیرد
همچنین رضا فیاضی، بازیگر در مصاحبه با روزنامه همشهری گفت: من در کشور دیگری نمیتوانم این جایگاه را داشته باشم. معدود بازیگرانی داشتهایم که از ایران خارج شدهاند و توانستهاند جایگاه خودشان را پیدا کنند.این جنگ به ما تحمیل شد. آمریکا و اسرائیل کارهایی کردند که اصلا قابل دفاع نیست. من یک لحظه نمیتوانم تصور کنم که بیگانهای سرنوشت کشورم را در دست بگیرد. ترامپ گفته بود من باید برای ایران رهبر تعیین کنم و بهنظرم خیلی مضحک بود. حتی اگر از شرایطی که به من تحمیل شده مثل گرانی و بحران معیشت ناراضی و تحت فشار باشم، این را نمیتوانم تحمل کنم که کشور دیگری برای ما تصمیم بگیرد.
مردم در جنگ رمضان برای متجاوزان، اهمیتی نداشتند
مسعود دهنوی کارگردان سینمای مستند هم گفته است : مردم در طول جنگ رمضان بسیار جلوتر از رسانه بودند، دشمن برخلاف ادعاهای خود نشان داد که مردم برایش اهمیتی ندارد.
وی افزوده است : دشمن در ظاهر نشان میداد گویا مردم مهم هستند در حالی که نبودند، با توجه به شهادت بسیاری در این جنگ که بزرگترین جنایت بشریت بوده که مدرسه میناب شاهد این ادعاست. در روزهای حساسی که سپری کردیم، رسانه عملکرد بسیار خوبی داشت، خبرنگاران، عکاسان و فیلمسازان و حتی رسانههای داخلی که مایه شگفتی جهانیان بودند.
کاش کودکان نمیمردند
همچنین الهام اخوان، بازیگر به شهادت کودکان مدرسه میناب واکنش نشان داده و شعری از غسان کنفانی را با هشتگ کودکان میناب بازنشر کرد: کاش کودکان نمیمردند. ای کاش موقتا به آسمانها برده میشدند تا جنگ تمام شود.
راه وطندوستی برای هیچ کس بسته نیست
محمدحسین قاسمی، تهیهکننده نیزنوشت: اکنون در شرایطی هستیم که گاهی یک «توییت» یا یک سخن از سوی کسی که صدایش شنیده میشود، میتواند بسیار مؤثر باشد و در ساحت خلق معنا و روحیه در زندگی مردم، مانند یک موشک دفاعی در میدان به نفع کشور عمل کند. خواهش من این است که تا جای ممکن، «خواص» ـ چه هنرمندان و چه افرادی که دیده و شنیده میشوند ـ پای کار بیایند و کمک کنند. البته تا به حال هم بسیاری از این عزیزان آمدهاند پای کار و در این تجربه جمعی به نوعی مشارکت کردهاند.
وی افزوده است : من معتقدم همه هنرمندان سرمایههای ایران هستند و به ویژه در چنین شرایطی باید زمینه جوری مهیا شود که همه آنان با احساس امنیت بتوانند کنش اجتماعی لازمشان را داشته باشند، بیهراس از اینکه برچسبی بخورند برای اعتراضی که در گذشته داشتهاند.راه وطندوستی و عشق به ایران برای هیچکسی بسته نیست و هیچکس هم حق ندارد که با تقسیمبندی افراد این حق را از دیگران دریغ کند.
مادیگرایی آمریکایی در برابر روح ایرانی شکست میخورد
و «نیکیتا میخالکوف» کارگردان روس ، برنده جایزه اسکار درباره تقابل ایران و آمریکا گفت: این یک جنگ میان کشورها نیست؛ بلکه تقابل تمدنها و رویارویی فرهنگهاست. خواه پذیرفته شود یا نه، ایالات متحده فراتر از حدود ۲۵۰ سال تاریخ خود در مقایسه با تمدنی همچون ایران با میراثی چند هزار ساله، که در آن برخی از بزرگترین اندیشمندان در تمامی حوزههای زندگی پرورش یافتهاند، دستاورد چندانی برای عرضه به بشریت ندارد.