به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، رضا فیاضی بازیگر سینما و تلویزیون نوشته است: باید ایستادگی کنیم.
او با تشریح حس و حال خودش در این روزهای جنگی گفت: این روزها حال همه ما بد است ولی باید ایستادگی کنیم و مهمترین کار اهل فرهنگ، کمک کردن به سلامت روان جامعه است.
این هنرمند در گفتگو با ایسنا ادامه داد: جنگ، تلخ است و متاسفانه ما از دیرباز مورد هجوم بیگانگان بودهایم و مردم ایران زمین، بارها طعم جنگ و ویرانی را چشیدهاند؛ از هجوم اسکندر تا اعراب و چنگیزخان مغول و ... ولی هر بار با مقاومت خود، کشور و فرهنگمان را حفظ کردهایم.
فیاضی با اشاره به جنگ اخیر آمریکا و اسراییل علیه ایران افزود: مردم ما در طول تاریخ بارها با ناملایمات و جنگهایی رو به رو بودهاند که روحیه جمعی ما را تضعیف کرده و حالا هم که این جنگ از سوی آمریکا و اسراییل به ما تحمیل شده و هر دو با هم کشور ما را مورد هجوم و بمباران قرار دادهاند ولی مهمترین کاری که در این مقطع میتوانیم انجام بدهیم، ایستادگی است و کمک به اینکه جامعه ما بتواند سلامت روان خود را بازیابد.
این بازیگر که در زمینه ادبیات هم صاحب تجربه است، افزود: همه آرزویم این است که در کشور خودم با وجود همه سختیهایی که با آن دست به گریبان است، فعالیت کنم چراکه هویت ما در سرزمین مادریمان تعریف میشود.
فیاضی، ادعای اخیر ترامپ را مبنی بر بازگرداندن ایران به عصر حجر، مهملگونه دانست و ادامه داد: این سرزمین و مردمانش در طول تاریخ همه گونه سختی را تجربه کرده و هر بار، هجوم بیگانگان را تاب آورده و فرهنگ و زبان خود را حفظ کرده است.
او اضافه کرد: این روزها به دلیل حمله بیگانگان به کشورمان و با دیدن رنج هموطنانمان طبیعی است که حالمان خوب نباشد ولی بزرگترین آرزویم این است که مردمان ما روی آرامش را ببینند و حال خوب را تجربه کنند.
دیگر خانهام خانه نیست
مارال فرجاد بازیگر سینما هم که خانهاش در جنگ رمضان دچار آسیب شده ، نوشته است: «هشت فروردین، یک پیام ساده در اینستاگرام. از همسایهای که ما را میشناخت: «اگر وسیله مهمی دارید بردارم؟ در ندارید» در نداریم؟ چرا در نداریم؟ و بعد، حقیقتی که از من پنهان کرده بودند: خانهام بر اثر موج انفجار تخریب شده. ۱۷ اسفند یعنی ۲۳ روز قبل. همسرم، مونا و بابام به من گفتند «شمالیم». فقط برای اینکه من کمتر گریه کنم. چون من هر روز برای خانههای مردم گریه میکردم. برای کشورم. و آنها میترسیدند اگر بفهمم خانه خودم هم. من دیگر از پا بیفتم. و من حالا صدای نفسزدنهای همسرم را میشنوم. وقتی ۷ طبقه را دویده بالا. با نفسهای بریده. با هجومِ بهت. با سنگینیِ فرو ریختنِ یک زندگی در سینهاش.چیزی در من شکست که هیچ دارویی درمانش نمیکند. من همیشه ضد جنگ بودم. وقتی خیلیها فریاد میزدند «بزنید تا آزاد شویم»، میگفتم: جنگ آزادی نمیاره، فقط ویرونی میاره.
میگفتم: اول میگن فقط اهداف نظامی. ولی بعد زیرساختها. بعد کارخانهها. بعد پلها بعد بیمارستانها و در نهایت، جانِ مردم. گفتند اغراق میکنی. گفتند خائنی. گفتند نمی فهمی اما امروز. من دارم ویرانی را زندگی میکنم، نه تحلیل. روز اول جنگ، تنها در بوداپست سه روز گریهام بند نمیآمد.
هر روز یک خبر. هر روز یک ضربه و هر بار، یک تکه از من فرو ریخت. تا اینکه فهمیدم خانهام دیگر «خانه» نیست. یک سوال دارم. آن روزها که به من میگفتید «خائن» چون ضد جنگ بودم. حالا چه میگویید؟من خائنم؟ یا آنهایی که برای جنگ، مشروعیت ساختند؟ آنهایی که رویا فروختند؟ آنهایی که گفتند «فقط چند هفته. فقط اهداف نظامی»؟ ما شبیه لیبی نشدیم؟ شبیه عراق؟ شبیه سوریه؟ یا هنوز هم میخواهید بگویید: «فرق داریم ؟ آخه اونا مردم شون ضد غرب هستن،مافرق داریم ؟آخه اونا اکثرشون بیسوادن ،مافرق داریم؟ آخه اونا عربن ما آریایی هستیم مافرق داریم؟» من دیگر بحث سیاسی نمیکنم. این، روایت یک انسان است. وقتی انسانیت درون انسان فرو میریزد… میتوانند خطرناک شوند. فروپاشیِ درون اگر درمان نشود، میشود ویرانیِ بیرون.»
تاریخ این سرزمین خیانت را فراموش نخواهد کرد
مژده لواسانی، مجری نوشت: مستحضر هستید که از “عظمت را به ایران برمیگردانیم” رسیدهاند به: “ایران را به عصر حجر برمیگردانیم”.
اگر همچنان کنار ترامپ و اهدافش در ویرانی ایران ایستادهاید، شرم کنید.لعنت بر آمریکا و اسرائیل و ننگ بر هر آنکس که برای رسیدن به این روزها التماس کرد و بر تن ایران زخم تجاوز را دید و لبخند رضایت زد.تاریخ این سرزمین خیانت را فراموش نخواهد کرد؛ همانطور که ایستادن رجوی کنار صدام و ۲۸ مرداد ۳۲ را فراموش نکرده است.
روزهای جنگ، روزهای همدلی واقعی است
همچنین علی مردانه، رئیس انجمن صنفی برنامهریزان و دستیاران کارگردان نوشت : روزهای جنگ، روزهای شعار و رجزخوانی نیست، بلکه زمان همدلی و کنار هم بودن بیشتر است. نیت ما کنار مردم بودن، بدون شعارزدگی است. سلبریتیها و افراد شناخته شده باید کنار مردم بیگناه بایستند، همان کسانی که هر شب آنها را در خانه، تلویزیون و پلتفرمها میبینند و با آنها حس آشنایی دارند. این افراد میتوانند کمک حال مردم باشند. این روزها، روزهای جواب پس دادن است.
نامۀ تهیهکنندۀ ایرانی به ۱۰ چهرۀ هالیوود: آیا صدای جنگ را میشنوید؟
در پی حملۀ وحشیانۀ امریکایی-صهیونی به ایران، سید مهدی جوادی، تهیهکنندۀ سینما و رئیس اسبق نهاد ملی سینمای ایران نیز در نامهای خطاب به ۱۰ چهره برجسته سینمای آمریکا (مایکل مور، الیور استون، شان پن، جرج کلونی، سوزان ساراندون، مارک رافالو، اسپایک لی، لئوناردو دیکاپریو، ایوا دوورنی و دنزل واشنگتن) نوشت: من این نامه را نه تنها بهعنوان یک ایرانی، بلکه بهعنوان عضوی از جامعه جهانی سینما خطاب به شما مینویسم تا بپرسم آیا صدای جنگ را میشنوید؟
شما بهعنوان چهرههایی اثرگذار که ارزشهایی چون کرامت انسانی در کانون آثارتان قرار دارد، این توان را دارید که واقعیتها را فراتر از روایتهای رسمی، به افکار عمومی در ایالات متحده منتقل کنید.آنچه امروز شاهد آن هستیم، صرفاً یک تقابل نظامی نیست؛ بلکه پیامد انسانی تصمیماتی است که به بهای جان بیگناهان تمام میشود.
از منظر حقوق بینالملل، تداوم این تنشها بنیانهای حقوق بشری را فرسایش میدهد. اعتراضات اخیر در چندین شهر ایالات متحده نیز نشان میدهد که بسیاری از شهروندان آمریکایی خودشان نسبت به هزینه انسانی و جهتگیریِ چنین سیاستهایی دچار تردید و پرسش شدهاند.در هفتههای اخیر، حملات به فضاهای غیرنظامی تلفات گستردهای بهجا گذاشته است. تنها در یک حمله به مدرسهای در شهر میناب، ۱۶۸ کودک جان خود را از دست دادند؛ اینها آمارهای دوردست نیستند، واقعیتهای زیستهاند.
این وضعیت یادآور الگوی نگرانکنندۀ جنگ عراق است که با ادعاهای اثباتنشده آغاز شد و به از دست رفتن جان انسانهای بیشمار انجامید.این یک واقعیت اغلب نادیدهگرفتهشده است که جنگها، حتی هزاران کیلومتر دورتر، در نهایت به درون جوامعی بازمیگردند که آنها را آغاز کردهاند. من از شما نمیخواهم بهجای مردم ایران سخن بگویید، چرا که مردم ما با تکیه بر باور خود به حقوق بشر، با صبر و استقامت مقاومت خواهند کرد؛ بلکه از شما میخواهم برای مردم خودتان سخن بگویید.برای جامعهای سخن بگویید که حق دارد بداند چگونه منابع انسانی و مالیاش تحت توجیهاتی قابل تردید هزینه میشود. این نامه دعوتی است به همان مسئولیتی که هنر همواره بر دوش داشته است: پردهبرداری از پیچیدگیها، پرسشگری و ایستادن در کنار حقیقت، حتی زمانی که انجام آن آسان نیست.
ننگ بر کسی که این وضعیت وطن و هم وطناش را جشن بگیرد
کامران حجازی تهیهکننده سینما هم با انتشار ویدیویی در اینستاگرامش از تلاشهای جمعیت هلالاحمر برای نجات یک زن از میان آوار نوشت: ننگ بر کسی که این وضعیت وطن و هم وطناش را جشن بگیرددرود بر شرف آدمهای پای کار این روزهای وطن
تنها راه نجات «مقاومت» است
همچنین غلامحسین شاهعلی نویسنده، کارگردان تئاتر و سینما در واکنش به حمله نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران نوشت:تصویر واقعی جامعه آمریکا را در گذشتههای دور بارها در سینمای هالیوود و البته در هیبت یک قدرت پوشالی دیدهام. ولی آنچه که امروز آمریکا را به حقیتجویان عالم معرفی میکند مرا به یاد فیلم «غرب وحشی وحشی» میاندازد. با این تفاوت که امروز این وحشیگری را بهعینه در جایجای ایران سربلند به نظاره نشستهام.امروز آمریکای جنایتکار که بیشتر در هیبت سگ دستآموز اسرائیل و صهیونیسم غاصب وارد عرصه نبرد با تمدن یکپارچه ایران عزیز شده بهطور هدفمند از یک سو پیوست عمیق تاریخی، فرهنگی، تمدنی و نهادی این کشور و از سویی دیگر آینده ایران را مورد هجمه قرار داده است.