به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، ایمرسیو به تجربههایی گفته می شود که کاربر مثل قدیم با یک صفحه مانیتور روبرو نیست؛ بلکه در محتوا یا تجربهای که توسط تولید کننده محتوا یا برنامه نویس ساخته شده غرق و غوطهور شده است.
این اتفاق میتواند با راهکارهای مختلفی رخ دهد و متد گوناگون و دستگاههای متنوعی میتوانند برای کاربر یک تجربه ایمرسیو ایجاد کنند.
در این میان، گاهی فقط غوطهور شدن کافی نیست و کاربر نیاز دارد با دنیای اطرافش هم تعامل هم زمان داشته باشد؛ اینجاست که مفهومی مثل واقعیت ترکیبی وارد می شود و به کاربر این امکان رو میدهد که بهصورت بلادرنگ با اشیای دیجیتال و فیزیکی در یک تجربه یکپارچه تعامل کند.
سالنهای ایمرسیو به ویژه در موزههای سینما کاربرد بیشتری دارند. از این سالنها برای نمایش آثار تاریخی، مستندهایی با موضوعات طبیعت، فیلمهای آموزشی یا علمی استفاده میشود و به بازدیدکنندگان این امکان را میدهد که با تاریخ سینما و فیلمها به شکلی متفاوت ارتباط برقرار کنند.
موزه سینمای ایران نیز در تاریخ ۱۴۰۲، برای اولین بار از سالن ایمرسیو خود رونمایی کرد. این سالن منحصر بهفرد که برای نخستین بار در کشور افتتاح شده است، تجربهای نوین و متفاوت از سینما را برای بازدیدکنندگان فراهم میآورد.
در این سالن، با استفاده از پروژکتورهای دیجیتال و سیستمهای صوتی پیشرفته، تماشاگران به گونهای درگیر میشوند که خود را در میان داستانها و صحنههای سینمایی احساس میکنند. این تکنولوژیهای نوین امکان نمایش تصاویر سهبعدی یا 360 درجه را فراهم میکنند و با نورپردازی و صداهای خاص، تجربهای چندحسی برای بازدیدکنندگان ایجاد میکنند.
هدف اصلی این سالن، انتقال تجربهای پویا و جذاب از تاریخ سینما به مخاطبان است.
موزه سینمای ایران با این نوآوری، نه تنها به معرفی آثار سینمایی کلاسیک و مدرن پرداخته، بلکه با این تجربه تعاملی، امکان آشنایی عمیقتر با روند تولید و تاریخ سینما را نیز فراهم میآورد. این اقدام میتواند نقطه عطفی در معرفی و درک سینما در ایران باشد.
سالنهای ایمرسیو قادر به نمایش آثار سینمایی با هر نوع سبک و تکنیک خاص هستند البته فیلمهایی که دارای کیفیت بالای تصویر و صدا هستند برای نمایش در سالنهای ایمرسیو مناسبتر هستند مانند: IMAX,3D
در برخی از سالنهای ایمرسیو، اجرای تئاتر یا کنسرت نیز ممکن است که تجربهای خاص و به یاد ماندنی برای مخاطبان ایجاد میکند.
با استفاده از این فناوریهای مخاطب بهطور کامل در تجربه غوطهور میشود و تنها یک تماشاگر نیست، بلکه بخشی از داستان و فضای نمایش میشود.
این نوع سالنها میتوانند برای آموزش و فرهنگسازی استفاده شوند، بهویژه در موزهها و گالریهای هنری با این فناوری، تجربههای آموزشی میتوانند بسیار جذابتر و تاثیرگذارتر از قبل باشند .