به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، احمد نجفی، بازیگر پیشکسوت سینما، تلویزیون و تئاتر در سخنانی سرشار از عشق خود به میهن و قدردانی از جانفشانی شهدا و با نگاهی امیدوارانه به آینده، بر ضرورت وحدت، همدلی و بازسازی اعتماد در میان مردم و مسئولان تأکید کرد و از لزوم حضور فعالتر نخبگان و هنرمندان در مسیر صلح و آرامش سخن گفت.
احمد نجفی اظهار داشت : من بارها گفتهام و باز هم تکرار میکنم؛ کشورم را دوست دارم، از ته دل. از فداکاری شهدا، از ایثار دوستان و همرزمانمان، از بزرگان و از رهبری عزیزمان همواره سپاسگزارم.
وی ادامه داد: تأسف من از برخی شکافهایی است که در جامعه میبینم. با این حال، امیدوارم و ایمان دارم که رهبری جدید بتوانند همه این شکافها را ترمیم کنند و کشور را به وحدت و آرامش برسانند.
بازیگر سریال «کارآگاه علوی» با بیان اینکه رهبر جدید انقلاب مسئولیت سنگینی بر دوش دارند، گفت: ایشان باید میان مردم، نخبگان و دستگاهها آشتی برقرار کنند و آرامش را بازگردانند. کشور امروز بیش از هر زمان دیگری به همدلی نیاز دارد.
وی با اشاره به سکوت برخی عنوان کرد: من نمیدانم چرا برخی از دوستانی که زمانی در مرکز توجه بودند، حالا ترجیح میدهند سکوت کنند. شاید خودشان بهتر بدانند چرا کنار کشیدند. بهویژه آنهایی که سالها از امکانات تلویزیون و سینما بهرهمند بودند و امروز نهتنها سکوت کردهاند، بلکه گاه بهنظر میرسد از این وضعیت چندان هم ناراحت نیستند.
پدرم میگفت کسی که عرق وطن ندارد، خانواده هم ندارد
ابراهیم امینی، فیلمنامهنویس و کارگردان هم نوشته است : راستینِ شش سالهیِ دندان افتاده ازم میپرسد: «کی برمیگردیم ایران؟ دلم برای ایران تنگ شده.» من تعجب میکنم. همزمان خندهام هم میگیرد. راستین فکر میکند دارم مسخرهاش میکنم. برایاش توضیح میدهم که این خندهی ذوق است. ذوقِ اینکه پسرِ شش سالهام دلتنگِ وطن است. برایاش توضیح میدهم که ما از تهران بیرون زدهایم نه از ایران.
پدرم در جنگ هشت ساله با وجود زن و چند بچه جاناش را کف دستش گرفته بود و رفته بود برای دفاع. لقبشان سنگرسازان بیسنگر بود. بنّا بود و تجربهاش را برده بود به جبهه. به جای خانه ساختن در شهر، در منطقه سنگر میساخت. زمانی در نوجوانی ازش پرسیدم چرا ما را تنها گذاشتی و به جبهه رفتی؟ ایران را بیشتر از ما دوست داشتی؟ پدر گفت کسی که عِرق وطن ندارد، خانواده هم ندارد. آن موقع از پدر ناراحت شدم. احساس کردم ایران را به ما ترجیح داده. اما حالا به او افتخار میکنم. حالا که خودم قلبم برای ایران میتپد.
تعلق به وطن حلقه وصل ماست
همچنین احسان مشکور تهیهکننده سینمای مستند در یادداشتی نوشت: رمز موفقیت و پیروزی ملت ایران در این شرایط، اتحاد است. فارغ از نگاههای سیاسی، همه زیر پرچم جمهوری اسلامی ایران تعریف میشویم. وظیفه ما به عنوان مستندسازان و فیلمسازان، حفظ و انعکاس این وحدت است. صدای واحدی که از دل جامعه برخاسته و در برابر هجمهها ایستاده است. در این نبرد پیچیده، رسانهها خط دوم جنگ را شکل میدهند.
وی افزوده است : آنچه امروز باید انجام دهیم، رساندن صدای مظلومیت و در عین حال قدرت جمهوری اسلامی ایران به مردم جهان است.در خط مقدم، فرماندهان ارشد سپاه و سایر نهادها با هدایت رهبر انقلاب در حال مبارزه و دفاع هستند. وظیفه ما این است که با نگاه مستندسازانه، اقدامات، تلاشها و پیامهای آنان را درست و با قدرت به تصویر بکشیم.
آقاجان! نماز عید فطر را به که اقتدا کنیم؟
مجتبی فرآورده، تهیهکننده سینما هم در وصف رهبر شهید انقلاب نوشت: ای ماوا گزیده در عالم ملکوت، آتش به جان شدهایم و بغضِ نهفته در گلویِمان، هر دم شراره میکشد. ای رهبر شهید، ما محو تو بودیم، تو مدهوش چه بودی؟! ای تبیینگر، إِنَّ اللَّهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِينَ آمَنُوا، ۗای معنابخش، يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ، ای تجسم، رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ، دلدادگان کویت، در هجران تو بسیار گفتهاند و سالهای سال دگر بسیار باید گفت.
آقا جان! دلتنگی برای تو را تَحمل و این همه را صبر میکنیم. اما به ما بگو فطر را چگونه سر کنیم؟نماز عید را به که اقتدا کنیم؟ در انتظار فِطر، آماده میشدیم نماز را به تو اقتدا کنیم، تا با صدای زیبا و رسایت برایمان بخوانی، سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى، تا بخوانی، و َالشَّمْسِ وَضُحَاهَا.
پردیس احمدیه، بازیگر سینما، تحویل سال را در کنار نیروهای هلال احمر گذراند️«پردیس احمدیه» در شبهای گذشته نیز در تجمع مردمی میدان تجریش حضور داشت.
این سرزمین هیچگاه ذرهای از خاکش را به پلیدی تسلیم نکرده است
رامبد جوان نیز با انتشار پیامی به حمله به کشورمان واکنش نشان داد و در پیامی همزمان با آغاز سال نو نوشته است:
سلام سلام به ایران
سلام به جانهای نازنین این سرزمین
سلام به کودکان زیبای میناب و مادران و پدران مهربان و صبورشان
سلام به فرزندان دیماه ایران
سلام به همهی دلهایی که در این روزها سنگیناند و همچنان ایستادهاند
سلام به آنهایی که دیگر میان ما نیستند اما حضورشان در این خاک جاریست
سلام به بهارِ پر از زندگی
سلام به مردمی لبریز از قدرت و تاب و مهربانی و غیرت
سلام به مردان و زنان و هر ایرانیای که کوچکترین قدمی برای این سرزمین بزرگ برداشته است
سرزمینی که هیچگاه ذرهای از خاکش را به پلیدی تسلیم نکرده است
و خوب میداند که نامها و قدرتها میآیند و میروند و این خاک، همچنان استوار، میماند و یادمان باشد که زورِ زندگی و نفس کشیدن همیشه بیشتر است
و لعنت به جنگ و جنگطلبان و لعنت به ظلم و ظالمان
سلام به ایران سلام به زندگی سلام به بهارنوروز پیروز»
درهر کجای دنیا هستیم با شرف و باوطن زندگی کنیم
همچنین روحالله حجازی، کارگردان سینما با بیان اینکه هضم آنچه در این روزهای جنگ بر ما گذشته قابل وصف نیست، میگوید: در هر کجای دنیا که هستیم با شرف و با وطن زندگی کنیم که تاریخ درباره همه ما قضاوت خواهد کرد.
این فیلمساز در یادداشتی که با عنوان «وطن/بیوطن» در اختیار ایسنا قرار داده نوشته است:
«وطن / بیوطن
کمکها از راه رسید و مرز میان وطن و بیوطن مشخص شد.
بالاخره زدند و شبهای انتظار به سرآمد و روزها و شبهایمان در شوک و حیرت و خشم و بغض و آه و گریه در هم آمیخت. گویی در میانهی صحنههای فیلمها و سریالهایی هستیم که پیشتر دیده بودیم و حالا خودمان نقشهای اصلی و فرعی قهرمان و ضد قهرمان داستان را بازی میکنیم.
هضم آنچه بر ما گذشت اصلا در این مجال قابل وصف نیست.
من خود به چشم خویشتن شاهدِ شهادت مردم بیگناه وطن بودم. شاهد ویرانی خانهها و سوختن خیابانها و کوچهها…
از کدام جنایت بگویم؟
از دخترانِ میناب؟ از ملوانهای بیدفاعِ ناو دنا؟
از خونِ جوانان مدافع شهرها و خیابانها؟
از کدام درد بگویم؟
ما خود منتقد وضع موجود در این سرزمین بودیم، ولی آخر آدمها هر چقدر هم بیوطن باشند، داغِ دختران میناب را چگونه میتوانند تاب بیاورند؟!
که بیوطنانِ بیهنر در این جنایات بدون شک سهیم هستند. کافی است در تنهاییشان برای لحظهای به نگاه خیره و مظلوم کودکان بیگناه چند ماهه و چند روزهی وطن چشم بدوزند تا ببینند؛ موجهای دریای بیکران خلیج تا ابد فارس را، پهنهای که چشمهای بینا، درخشش روح فرزندان این سرزمین را در آن نظاره میکنند.
در هر کجای دنیا که هستیم باشرف و باوطن زندگی کنیم که عـمر کوتاه است و تاریخ دربارهی همه ما قضاوت خواهد کرد.
خدا عاقبت همهی ما را ختم بخیر کند.
حضور در میدان تکلیف همه است
انوش معظمی، بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون هم در گفتگو با خبرنگار مهر درباره وظیفه هنرمند در شرایطی که کشور دچار جنگی تحمیلی و شهادت بزرگان مملکت شده است، تصریح کرد : هنرمند به واسطه رسانهای که در آن کار میکند، خداوند مهرش را به دل مردم و مخاطبان میاندازد و به همین دلیل هر هنرمندی برای خودش مخاطبانی دارد؛ بر این اساس، مسئولیت هنرمند سنگین میشود. هنرمند برای جوانان میتواند سرمشق باشد و در برهههای سخت باید انجام تکلیف کند. همین حضور هنرمندان در بحرانهای سخت است که سرمشقهای مناسبی از آنها میسازد و جوانان را به آینده امیدوار میکند.
وی گفت: در پیچهای تند تاریخی که ممکن است هر مملکتی با آن مواجه شود، نقش هنرمندان بیبدیل است و باید در کانال و مسیر درست قرار بگیرند و در میدان حضور داشته باشند. درست است که این اقدامات قطرهای در برابر دریا محسوب میشود اما باید قطرهها با هم جمع شوند و به دریای بیکران مردم بپیوندند.
معظمی، بر عمل به تکلیف برای تصویرسازی درست از وضعیت کنونی تاکید کرد و افزود: من معتقدم هر حرفی که امام و رهبرمان بگویند باید انجام دهیم و امروز تکلیف، حضور در کف خیابان برای همراهی در جبهه است و هنرمند و غیرهنرمند هم ندارد.
این بازیگر در پایان تصریح کرد: هنرمند به واسطه نقش موثری که در جامعه دارد، وظیفه سنگینتری خواهد داشت، بنابراین اگر وارد میدان شود و به تکلیفش عمل کند، فوجی از مردم را به میدان میآورد تا کشور از این پیچ تاریخی تند و خطرناک به سلامت عبور کند.
آیندگان به دفاع ما افتخار خواهند کرد
آرمان درویش بازیگر سینما نیز در یادداشتی نوشته است : یا مقلب القلوب، نوروز امسال و توامانی آن با عید فطر نوید نزدیکی هر چه بیشتر دو سویه زیست ایرانی در هنگامه جنگی است که ماشین تمدنخوار امپریالیسم امریکا و اسرائیل بر کشور ما تحمیل کرده. نوید نزدیکی قلوبی که همچنان برای ایران میتپد. این تپشهای مقدس ما را به سمت دفاع از میهنی سوق میدهد که آیندگان در تورق تاریخ به آن افتخار میکنند.
با تمام اندوهی که از شهادت هموطنان عزیزمان، رزمندگان سلحشورمان، خاصه شهدای بی دفاع ناو دنا، کودکان مظلوم مدرسه میناب و رهبر شهیدمان در دل و جان دارم، تمام قد با گردنی افراشته به میهنمان افتخار میکنم و آرزو میکنم قادر متعال پایان مرا در راه دفاع از ایران عزیزمان مقدر کند.
رهبر شهید انقلاب به ما و ایران عظمت داد
سید محمود رضوی، تهیهکننده سینما هم نوشت: سلامٌ قولا من رب رحیم، سلام و درودی از جانب پروردگار به شما، سلام به شما که در این دقایق پایانی سال ۱۴۰۴ و آغاز سال ۱۴۰۵ جای شما خیلی خالیست.آنقدر جای شما خالیست که با هر تصویر و عکسی بغض گلویمان را میفشارد و چشم هایمان بارانی میشود.
شما به ما و ایران عظمت دادید. شما به ما استقلال دادید. شما به ما ایستادن را آموختید و ایستاده و با مشت گره زده خودتان را فدای ایران و اسلام و مردم کردید و به وعده صادق خودتان و اولین پیام رهبر معظم انقلاب مردم بعد از رفتن شما مبعوث شدند.
واقعیت اینکه هنوز با مردم وقت نکردهایم که همه با هم بنشینیم و یک دل سیر برای شما گریه کنیم.اینجور که در میدان ثابت کردهایم قول میدهیم تا بعد از پیروزی ننشینیم و بایستیم و بایستیم و بایستیم. شما به ما جرات طوفان دادید.این جرات را تا ظهور حضرت یار حفظ میکنیم.
از بعد از رفتن شما هر روز غمی بزرگ بود اما امشب و فردا ، هنگام سال تحویل و نماز عید نبودن شما نمکی است بر زخم نبودن شما.
امام شهید امسال هم مثل هر سال لحظه تحویل سال برای ما دعا کنید.