به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، «سید جمال ساداتیان» تهیهکننده سینما در یادداشتی با عنوان «شهید لاریجانی و ناتمام ماندن پروژه اعتدال در بزنگاه تاریخ» نوشته است : در شرایطی که فضای سیاسی کشور درگیر بحرانهای پیدرپی بود، یکی از چهرههای معتدل و تأثیرگذار، از تدوین برنامههایی برای اصلاح امور، تسهیل بازگشت ایرانیان خارج از کشور و کاهش فشار بر اصحاب فرهنگ و هنر خبر داده بود؛ برنامههایی که با وقوع حوادث بعدی، هرگز مجال طرح و اجرا نیافت.
حدود آذرماه، در نشستی سهنفره با ایشان، درباره موضوعی ملی که با تدبیر ایشان قابلیت حل داشت، گفتوگو کردیم. پس از پایان جلسه، طبق روال معمول، بحث به فضای سیاسی کشور و تحولات جاری کشیده شد. در آن زمان، چند ماهی از جنگ دوازدهروزه گذشته بود و مذاکرات هستهای با آمریکا به یکی از مهمترین موضوعات روز بدل شده بود. از سوی دیگر، مطالبات انباشته جامعه طی سالهای اخیر بر روند اداره کشور سایه افکنده، اما حضور جریانهای تندرو، امکان طرح و پیگیری رویکردهای مبتنی بر اعتدال را محدود کرده بود.
در این فضا، از ایشان پرسیدم با توجه به جایگاهشان، چه برنامهای برای اصلاح امور و تقویت خردگرایی دارند و نیز بهعنوان عضوی از جامعه هنری، چه تدابیری برای کاهش فشار بر این قشر در نظر گرفتهاند. ایشان با اشاره به تدوین برنامهای در ماههای گذشته، از نزدیک بودن زمان بروز تغییرات سخن گفتند. از جمله به بررسی تسهیل بازگشت ایرانیان خارج از کشور—بهجز موارد معدود دارای پرونده قضایی—و نیز طراحی برنامههایی برای حمایت از اصحاب فرهنگ و هنر اشاره کردند؛ نکاتی که حامل نشانههایی از رویکردی امیدوارکننده بود.
با وجود اهمیت این مطالب، به دلیل عدم طرح رسمی، از انعکاس آن خودداری کردم و منتظر بودم در زمان مقتضی، از سوی ایشان اعلام و بهدنبال آن اجرایی شود. پس از آن دیدار، در انتظار طرح این رویکرد در رسانهها بودم، اما حوادث تلخ ۱۸ و ۱۹ دیماه رخ داد، طبیعی است که پس از آن حادثه اعلام شرایط اعتدال فراهم نیست. هنوز تلخی دیماه تمام نشده بود که کشور درگیر جنگی خانمانسوز شد؛ شرایطی که عملاً مجالی برای طرح سیاستهای مبتنی بر اعتدال باقی نگذاشت.
پس از انتشار خبر شهادت ایشان، بیش از پیش به اهمیت فقدان چنین چهرهای پی بردم. کارنامه ایشان در مسئولیتهای پیشین، از جمله وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان صدا و سیما و مجلس شورای اسلامی، نزد بسیاری از ناظران، بهویژه جریانهای معتدل و خردگرا، مثبت ارزیابی میشود.
ایشان بر این باور تأکید داشتند که اداره جامعه بدون اتکا به عقلانیت و بهدور از اعتدال، سرانجامی جز فرسایش سرمایههای انسانی و تضعیف بنیانهای اعتماد عمومی نخواهد داشت. در این چارچوب، اعتدال نه بهمعنای سازشکاری، بلکه نشانهای از بلوغ فکری و توانایی درک پیچیدگیهای زمانه تلقی میشد؛ رویکردی که میتوانست میان افراط و تفریط، مسیری سنجیده و پایدار بگشاید.
فقدان این شهید تنها از دست دادن یک دوست یا همکار نیست، بلکه غیبت صدایی است که میتوانست در بزنگاههای حساس، بر ضرورت تأمل، گفتوگو و بازگشت به منطق تأکید کند. امروز، در شرایطی که گاه هیاهو جای استدلال را میگیرد و شتابزدگی بر تدبیر پیشی میجوید، بازخوانی چنین اندیشهای بیش از پیش ضروری به نظر میرسد.
علی لاریجانی رسم جوانمردی را تا آخر بهجا آورد
علیرضا داودنژاد، کارگردان سینما، در یادداشتی، خاطرهای خواندنی از حمایت متفاوت علی لاریجانی در دوران وزارت ارشاد روایت کرد و نوشت: علی لاریجانی برای من خودِ «علیِ» فیلم نیاز بود؛ هیچ مخاطبی بابت ساختن این فیلم، مثل او به من احترام نگذاشت. به جز کیارستمی و تقوایی، کسی را ندیدم که آنقدر از دیدن فیلم «نیاز» لذت برده باشد. یادم هست یک روز با عصبانیت و بدون وقت قبلی، یکراست رفتم دفتر وزیر. با آغوش باز به استقبالم آمد، خودش پالتویم را گرفت و نشست به تحسین فیلم. وقتی گلایهام از برخورد بعضی نهادها را شنید، درجا گوشی را برداشت و مسئولان اصلیشان را با لحنی تند مؤاخذه کرد. باورم نمیشد؛ خندهام گرفته بود و خندهدارتر اینکه خواستم سلامم را به آنها برساند و رساند!
وقتی در تلویزیون دیدم که به ترامپ میگوید «یقهات را رها نمیکنیم»، یاد علیِ فیلم نیاز افتادم که با وجود کتکخوردن، گریبان حریف قلدرش را گرفته بود و میگفت: «هرکی تا آخرش وایساد!». او رسم فتوت و جوانمردی را بهجا آورد؛ روحش شاد.
من از جنگ متنفرم
بهرام ابراهیمی، بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون هم نوشت :من از جنگ به هر شکلی متنفرم البته به شرط آن که ما شروعکننده و آغازگر جنگ نباشیم. آنچه تاریخ هزار سال اخیر ایران به عنوان تاریخی که با ثبت جزئیات بیشتری میتوان به آن استناد کرد؛ روایت میکند این است که ما هیچوقت به هیچ کشوری حمله نکردهایم.از چندسال پیش ترور دانشمندان، نظامیان و… در ایران شروع شد و هیچکس هم در مقابل این موضوع عکسالعمل جدی نشان نداد. ما برای اولین بار، قبل از جنگ ۱۲ روزه با حمله موشکی وعده صادق یک نسبت به ترور و کشتار کشورهای بیگانه در میهنمان واکنش نشان دادیم. تاکید میکنم که جنگ را دوست ندارم اما این جمله به این معنا نیست که ملت ما نباید از خود در مقابل حملات آمریکاییصهیونی دفاع کند.
اکنون زمان جنگ است، نه عزاداری
محمدرضا شفیعی تهیهکننده سینما و تلویزیون نیز در پی شهادت دکتر علی لاریجانی نوشت: شهادت دكتر علی لاريجانی روزهای غمانگيز دیماه سال ٩٨ و شهادت حاج قاسم را برايمان زنده كرد. اما اكنون وقت جنگ است نه عزاداری! سوگواری به وقتش.
«ضیا هاشمی» ، تهیه کننده سینما هم در یادداشتی نوشته است : در تاریخ معاصر ایران، کمتر چهرهای را میتوان یافت که در تقاطع فرهنگ، هنر و سیاست چنین جامع و متعادل عمل کرده باشد. دکتر علی اردشیر لاریجانی، با پشتوانه علمی و فرهنگی و با روحیهای اخلاقمدار، نمونهای از خدمتی است که از خرد فرهنگی آغاز و به مسئولیتهای ملی و اجتماعی میرسد. در طول سالهای خدمت، ایشان در مسئولیتهای محوله ، از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تا مدیریت رسانه ملی و رهبری شورای عالی امنیت ملی همواره مرد مذاکره و عمل بودند. نگاه او همزمان به تحلیل دقیق مسائل و مدیریت واقعگرایانه، توانست نقش مهمی در تثبیت مسیر فرهنگی و امنیتی کشور ایفا کند. در مقام وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، دکتر لاریجانی پیوند میان اندیشه و هنر، هویت ملی و ارزشهای فرهنگی را محور عمل خویش ساخت و در همان دوران، با ایستادگی محکم، ممنوعیت عرضه ویدئو «کره کور» را برداشت و به بخش خصوصی سینمای ایران فرصتی قانونی برای ارائه فیلمها فراهم کرد. این اقدام، نمونهای روشن از تعهد او به توسعه فرهنگ و هنر کشور و حمایت از تولید و نمایش قانونی آثار سینمایی بود.خدمات او در عرصههای سیاسی و فرهنگی، الگویی از مسئولیتپذیری و تعهد به مصالح عمومی است که امروز مورد احترام و یاد همه قرار دارد. یاد و خدمات ایشان، نمونهای از تدبیر، خرد، و پایبندی به ارزشهای ملی و فرهنگی است که مسیر پیشرفت و تعالی جامعه را روشن نگاه میدارد و الهامبخش نسلهای آینده خواهد بود.
برای من تمامیت ارضی این خاک مهم است
همچنین عاطفه رضوی بازیگر سینما و تئاتر به حملات اخیر امریکا و اسراییل علیه ایران واکنش نشان داد و در متنی نوشته است: از جنگ و جنگ طلبها بیزارم.حتی رئیس مرکز ضد تروریسم آمریکا فهمید که این جنگ تجاوز است و غیرمنصفانه؛ اما هنوز ایرانیهای سابقا هموطن ما و نوسلطنت طلبهای تازه اهل سیاست شده نفهمیدن!تازه با بستههای پیشنهادی وارد میشوند که دو دستی خاکمان را تقدیم اسرائیل کنیم.
برای من تمامیت ارضی این خاک مهم است و اگر توانی بماند خودمان حقمان را میگیریم و هرگز بر این باور نیستم که دو بی اخلاق عزم بر نجات ما دارند.میدانم این به ظاهر دموکراسی طلبها تحمل شنیدن هیچ حرف و نظری را هم ندارند.
پژمان جمشیدی در میان نیروهای هلال احمر
پژمان جمشیدی بازیگر سینما و تلویزیون نیز در پی حملات وحشیانه رژیم های تروریستی آمریکا و اسراییل به ایران با حضور در میان نیروهای جمعیت هلال احمر، اینگونه همدلی و همراهی خود را با مردم نشان داد.
«ارسلان قاسمی»، بازیگر هم در برنامه عیدانه محفل شبکه سه شهادت جمعی از هموطنان را در پی حملات وحشیانه رژیم صهیونیستی و آمریکا تسلیت گفت.
هنرمندان برای ثبت تاریخ، وسط معرکه بیایند
همچنین «احمد میرعلایی»، تهیه کننده با تمجید از هوشیاری مردم در برابر تفرقهافکنیها، از هنرمندان خواست با استفاده از ودیعه الهی خود، حماسه حضور مردم در میدان را به تصویر بکشند.
میرعلایی درگفتگو با خبرنگار مهر، درباره وظیفه هنرمندان در شرایط کنونی جامعه که کشور درگیر جنگ تحمیلی است، بیان کرد: هنرمندان باید وسط میدان و معرکه باشند و از آن ودیعه الهی که خداوند در وجودشان نهاده، استفاده کنند و امیدوارم برای هیچ هنرمندی دیر نشود که بتواند این اتحاد مقدس را برای تاریخ ماندگار کند؛ هنرمند با هنرش میتواند این اتحاد را ماندگار کند.
وی گفت: الان زمان، زمان حماسه است و مردم در میدان در حال آفریدن حماسه اتحاد هستند و فقط باید به حماسه اتحاد پرداخت و آن را ماندگار کرد. به اعتقاد من، هنرمندان ایرانی، اکنون در بهترین زمان برای ایفای نقش موثر قرار دارند تا بتوانند این حماسه اتحاد را در آثارشان منعکس و ماندگار کنند.
میرعلایی در پاسخ به اینکه لازمه و پیشنیاز خلق یک اثر موثر حماسی در این برهه چیست، توضیح داد: پیشنیازش این است که هنرمند شانه به شانه مردم در کف خیابان باشد. هنرمندی که در صحنه و میدان نباشد، قطعاً نخواهد توانست حماسه را تصویر کند و هر چه ودیعه الهی در او قوی باشد، باید بیشتر در صحنه و کنار مردم باشد؛ مردمی که تا سحر در خیابان حضور دارند.
وی درباره غلبه بر هجمهها و هجوم رسانهای و وظیفه هنرمندان در این مورد نیز گفت: به نظر من، مردم خیلی پرشور و خوب وسط میدان هستند و نشان دادند که تفرقهای بین آنها نفوذ نخواهد کرد. هنرمندان نیز باید یکپارچه و متحد کنار همدیگر با یک زبان و یک قلب و روح، در کنار رهبر عزیزمان، پرچم را بالا نگاه دارند؛ همچنانکه رهبر شهیدمان، این پرچم را با شهادتشان، روی قله نگاه داشتند و جای هیچ گمراهی برای ما نگذاشتند.
وی در پایان بیان کرد: هر کسی که گمراه شود، کورباطن است و ما هم این مسیر را در کنار رهبر جدید خواهیم پیمود.
شکوه زندگی مردم ایران، جنگ را مغلوبه کرده است
محمد حسين مهدويان كارگردان سينما نیز در متنی نوشت: "در فیلم «زندگی زیباست» شاهکار بیتکرار روبرتو بنینی، پدر فقط فداکاری نمیکند. تلاش او تنها منحصر به نجات روح و روان فرزندش در برابر آسیبهای جنگ نیست. این فقط یک لایهی ماجراست.
در عمق این داستان پدر زندگی را ارج مینهد. در دل جنگ و ویرانی نه تنها به فرزند خردسالاش، بلکه به شکوه زندگی میاندیشد. او یک بار فرصت زندگی دارد و مقدر شده که در کشاکش آتش و خون قدرش را بداند. ما به سینما درس پس میدهیم. باید زندگی کنیم. خط مقدم این جنگ، فقط موشک و بمب نیست. زندگی هم هست و ما مردم ایران سربازان خط مقدم زندگی هستیم.
شکوه زندگی مردم ایران است که جنگ را مغلوبه کرده. حالا درهای سینمای ایران به روی مردم باز است و فیلمهای جدیدی از سینمای ایران در سالنها به نمایش در میآیند. یکی از این فیلمها "نیمشب" است. «نیمشب» قصه ایران است. فیلمی است دربارهی بزرگی زندگی به هنگام جنگ در تهران، این دژ زیبا و شکستناپذیر.