به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، پارسا پیروزفر در ۲۲ شهریور ۱۳۵۱ در تهران زاده شد و دارای مدرک کارشناسی نقاشی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و دانشآموخته رشته بازیگری از آکادمی هنرهای نمایشی حمید سمندریان است.
وی فعالیتش را در اوایل دههٔ ۱۳۷۰ با نقشی کوتاه در فیلم سینمایی «پری» (۱۳۷۳) ساختهٔ داریوش مهرجویی آغاز و در سال ۱۳۸۲ نقش سربازی را در «اشک سرما» ایفا کرد و برای بازی در نقش یک معتاد در «مهمان مامان» ساختهٔ مهرجویی، نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشنواره فیلم فجر شد.
نخستین حضور او در سینما در سال ۱۳۷۳ در نقشی کوتاه (شیخ سالک) در فیلم پری به کارگردانی داریوش مهرجویی بود. همان سال، همزمان به تحصیل در رشته نقاشی، متد استانیسلاوسکی را نزد مهین اسکویی، کارگردان و مدرس تئاتر و مترجم آثار نمایشی آموخت؛ و در سال ۱۳۷۴ مشغول به آموختن بازیگری در آکادمی هنرهای نمایشی سمندریان نزد حمید سمندریان شد.
نخستین حضور رسمی اش در تئاتر در مقام بازیگر نیز در سال ۱۳۷۴ در نقش ماریوس در نمایش بینوایان اثر ویکتور هوگو به کارگردانی بهروز غریب پور بود.
پبروز فرهمچنین نقش اصلی مجموعهٔ تاریخی در چشم باد (۱۳۸۸–۱۳۸۹) و مجموعهٔ درام یاغی (۱۴۰۱) را بازی کرده و برای بازی در مجموعهٔ در انتهای شب (۱۴۰۳) برنده جایزه حافظ بهترین بازیگر مرد درام شد. او همچنین «مولوی» را در فیلم پرفروشِ «مست عشق» (۱۴۰۳) به تصویر کشید.
او در سالهای ۱۳۸۶، ۱۳۸۹ و ۱۳۹۰ در مدرسه فیلمسازی و پژوهشهای سینمایی هیلاج به تدریس بازیگری پرداخته است.
سید حسامالدین نوابصفوی نیز زادهٔ ۲۲ شهریور ۱۳۵۳ در تهران است. پدرش سید احمد نواب صفوی قاضی دادگستری بود و پس از بازنشستگی، به وکالت و ترجمه مشغول شد.
او در مدرسه سلمان فارسی و دبیرستان منتظری قلهک درس خواند و کارشناسی بازیگری خود را از دانشگاه هنر و معماری دریافت کرد. همچنین در دانشکده حقوق نیز مشغول به تحصیل شد. او میگوید که از کودکی به پیانو علاقه داشته اما به دلیل تردید، رشته حقوق را برمیگزیند.
وی دورههای بازیگری خود را در کلاسهای حمید سمندریان گذراند و اولین بار در سریال بازگشت به خانه به کارگردانی مسعود نوابی، جلوی دوربین رفت اما با سریال کیف انگلیسی بود که در بین مردم شناخته شد.
نواب صفوی در طول سابقه هنری خود علاوه بر بازی در فیلم های سینمایی به ایفای نقش در سریال های تلویزیونی نیز پرداخته است که از جمله فعالیت های او می توان به فیلم های «اعتراض»، «نان و عشق وموتور هزار»، «اتانازی»، «عروس خوشقدم»، «سیزده گر به روی شیروانی» و «سودای پرواز» و سریال های «بازگشت به خانه»، «شن های کف رودخانه»، «کیف انگلیسی» و «روشن تر از تاریکی (داستان زندگی ملاصدرا)» اشاره کرد.
امروز سالروز درگذشت «غلامرضا ایمانوردی» با نام هنری رضا بیک ایمانوردی (۲۵ خرداد ۱۳۱۵ – ۲۲ شهریور ۱۳۸۲) هنرپیشه و تهیهکننده سینما نیز هست.
او فعالیت هنری خود را از ۱۳۳۷ با تئاتر آغاز کرد و در ۱۳۴۰ با دعوت ساموئل خاچیکیان وارد سینما شد. وی با ایفای نقش در بیش از صد و پنجاه فیلم سینمایی اکشن و کمدی، به دلیل توانایی بالا در اجرای نقشهای متنوع، لقب «مرد هزار چهرهٔ سینما» را از آن خود کرد. کاراکترهای کمدی او که با الهام از نقش ستوان کلمبو و با دوبلهٔ منوچهر اسماعیلی خلق میشدند، محبوبیت زیادی در میان عامهٔ مردم داشت. بیک ایمانوردی که در جوانی قهرمان ورزش کشتی کچ بود، همچنین بهعنوان پدیدآورندهٔ هنر بدلکاری و ژانر اکشن در سینمای ایران شناخته میشود و بیشتر صحنههای خطرناک فیلمهایش را شخصاً و بدون استفاده از بدلکار اجرا میکرد.
او علاوه بر تأسیس استودیو «آربی فیلم» در سال ۱۳۵۵ جهت تولید و دوبلهٔ فیلم، در عرصهٔ بینالمللی نیز حضور داشت و در چندین فیلم در سینمای ایتالیا (از جمله صندلی الکتریکی) و ترکیه به ایفای نقش پرداخت.
پس از انقلاب ابتدا به آلمان و سپس به آمریکا مهاجرت کرد و سرانجام پس از یک سال مبارزه با سرطان ریه، در سن ۶۷ سالگی در شهر فینیکس ایالت آریزونا درگذشت و در سن خوزهٔ کالیفرنیا به خاک سپرده شد.روحش شاد
«بیتا توکلی»، بازیگر نوجوان سینما هم ٢٢ شهریور ۱۳۸۴ آسمانی شد. او متولد ۴ مرداد ۱۳۷۳ و کلاس پنجم دبستان بود و در فیلمهایی چون چتری برای دو نفر و سام و نرگس و نیز در مجموعه در چشم باد در نقش لیلی و در من و پوتی بازی کرد.
پل سیزدهم (فرهاد قریب) ، زمانه (حمیدرضا صلاحمند)، سریال معما (محمدرضا آهنج) از دیگر کارهای او بوده است.
بیتا توکلی در سن ۱۱ سالگی در حالی که به همراه پدر و مادر خود برای ادای نذر به هوش آمدن مادرش از کما، به مشهد رفت، هنگام بازگشت در ۲۲ شهریور ۱۳۸۴ در جاده مشهد-دامغان تصادف کرد و هر سه نفر جان خود را از دست دادند.یادش جاودان
و «عطاءالله کاملی» (زاده ۸ دی ۱۳۰۹ – درگذشته ۲۲ شهریور ۱۳۸۷) مدیر دوبلاژ برجسته و از گویندگان نامدار در عرصه صدا و دوبله فیلم نیز در چنین روزی آسمانی شد.
عطاالله کاملی دانش آموخته رشته حقوق از دانشگاه تهران بود و به دو زبان فرانسه و انگلیسی هم تسلط داشت. بسیاری از دوبلورهای پیشکسوت امروز همچون ناصر ممدوح توسط کاملی به این حرفه معرفی شدند. رامین کاملی پسر عطاالله کاملی هماکنون دوبلر است و راه پدرش را ادامه میدهد.
زنده یاد عطاءالله کاملی در کنار چهرههای برجستهای مانند احمد رسول زاده وعلی کسمایی از پیشگامان هنر دوبله در ایران بود و نقش مهمی در شکلگیری و پیشرفت این صنعت داشت. صدای او بخش مهمی از تاریخ دوبله در ایران است.
او کار حرفهای خود را در ۱۳۳۵ خورشیدی آغاز کرد و به سرعت مراحل پیشرفت در دوبله را طی کرد و گویندگی بسیاری از نقشهای اصلی فیلمهای آن دوران را برعهده داشت.
از اواخر دهه شصت، کاملی با یک نقش ماندگار، به صدایی محبوب میان تماشاگران تبدیل شد. او در مجموعه ارتش سری بهجای سرهنگ راینهارت صحبت کرد، و صدای باصلابت و تأثیرگذار او با تلفیقی از عشق و احترام به انسانیت، این شخصیت را بهیادماندنی کرد.
یکی دیگر از آثار برجسته عطاءالله کاملی در دهه هفتاد، دوبله سریال هرکول پوآرو بود.
سرانجام این صدای پرطنین و خاطرهانگیز در سن ۷۷ سالگی به علت بیماری سرطان در ۲۲ شهریور ۱۳۸۷ برای همیشه خاموش شد. پیکر او در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار