به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، درسینمای ایران بازیگران بسیاری به شهرت رسیدهاند، اما تنها تعداد محدودی از آنها توانستهاند اعتبار حرفهای خود را در طول سالها حفظ کنند و همزمان مورد توجه مخاطبان عام و منتقدان قرار بگیرند. «بابک حمیدیان» یکی از همین چهرههاست؛ بازیگری که مسیر هنری خود را نه با ستاره شدن، بلکه با یادگیری، تجربهاندوزی و تلاش مستمر آغاز کرد و به مرور به یکی از مهمترین بازیگران نسل خود تبدیل شد.
حمیدیان (زادهٔ ۱۹ شهریور ۱۳۵۹) بازیگر و تهیهکننده ، فعالیت خود را با فیلم قدمگاه (۱۳۸۲) آغاز کرد و با مجموعه تلویزیونی به کجا چنین شتابان مشهور شد. او در آثار مطرح سینمایی چون خدا نزدیک است (۱۳۸۵)، هیس! دخترها فریاد نمیزنند (۱۳۹۱)، بادیگارد (۱۳۹۴)، به وقت شام (۱۳۹۶)، پیرپسر (۱۴۰۲) و مجموعه نمایش خانگی تاسیان (۱۴۰۳) ایفای نقش کرده است و برای نقشآفرینی در فیلمهای رستاخیز (۱۳۹۱) و چ (۱۳۹۲) برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از جشنواره فیلم فجر شده است.
حمیدیان در تهران در خانوادهای معمولی متولد شد و دوران کودکی و نوجوانی خود را در تهران سپری کرد. برخلاف بسیاری از هنرمندان که از همان سالهای ابتدایی زندگی در محیطی هنری پرورش مییابند علاقه او به هنر و بهویژه نمایش از سالهای نوجوانی شکل گرفته است. او در دوران تحصیل به فعالیتهای فرهنگی و هنری علاقه نشان میداد و به تدریج جذب فضای تئاتر شد. این علاقه در سالهای پایانی نوجوانی جدیتر شد و تصمیم گرفت مسیر آینده خود را در حوزه هنرهای نمایشی دنبال کند. انتخاب رشته نمایش با گرایش طراحی صحنه در دانشگاه آزاد اسلامی نیز نتیجه همین علاقه و اشتیاق بود؛ انتخابی که بعدها زمینه ورود حرفهای او به دنیای بازیگری را فراهم کرد.
دوران جوانی بابک حمیدیان همزمان با آشنایی او با فضای حرفهای تئاتر بود. او در این سالها با مطالعه، حضور در کارگاههای آموزشی و تماشای آثار نمایشی تلاش کرد دانش و تجربه خود را افزایش دهد. آشنایی با هنرمندان و استادان برجسته تئاتر، بهویژه زندهیاد آتیلا پسیانی، از مهمترین اتفاقات این دوره به شمار میآید؛ اتفاقی که نقش تعیینکنندهای در شکلگیری شخصیت حرفهای او داشت.
نقطه عطف مهم در آغاز فعالیت هنری حمیدیان، آشنایی با زندهیاد آتیلا پسیانی بود. او با حضور در کلاسهای بازیگری پسیانی و عضویت در گروه تئاتر، فرصت یافت تا بهصورت جدی با اصول بازیگری، اجرای صحنه و کار گروهی آشنا شود. حضور در این گروه برای حمیدیان تنها یک تجربه آموزشی نبود، بلکه بستری فراهم کرد تا استعداد خود را در کنار بازیگران و کارگردانان حرفهای محک بزند و با فضای واقعی تئاتر آشنا شود.
محمدرضا ایرانمنش نیز زاده ١٩ شهريور ۱۳۴۶ در جیرفت و فارغالتحصیل بازیگری از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و فوق لیسانس کارگردانی از دانشگاه تربیت مدرس است.
ایرانمنش در بیش از ۶۰ فیلم سینمایی و مجموعه تلویزیونی حضور داشتهاست. در سال ۱۳۷۲ برای بازی در فیلم سجاده آتش نامزد دریافت بهترین بازیگر نقش اول مرد در دوازدهمین جشنواره فیلم فجر شد. او همچنین از جانبازان جنگ ایران و عراق است که در عملیات والفجر ۸ به علت استشمام گاز خردل، جانباز شیمیایی میشود.
رضا ایرانمنش در سال ۱۳۷۲ در سن ۲۶ سالگی با بازی در فیلم سجاده آتش که روایتی از عملیات کربلای ۵ جنگ ایران و عراق است وارد عرصه بازیگری شد و پس از آن با سریال مردان آنجلس در سال ۱۳۷۷ حضور در قاب تلویزیون را تجربه کرد.
«رضا ایرانمنش» بازیگر سینما و تلویزیون در روزهای پایانی فروردین ماه ۱۳۹۱ به کما رفت، اما در ۲۵ فروردین به هوش آمد. او در فیلم هایی نظیر تلفن (۱۳۷۸)، ترور (۱۳۷۶)، کمین (۱۳۷۵)، دکل (۱۳۷۴)، آخرین شناسایی (۱۳۷۲) و سجاده آتش (۱۳۷۲) به عنوان بازیگر و در فیلم اورامان (۱۳۸۶) به عنوان کارگردان، تهیه کننده و فیلمنامه نویس حضور داشته است.
امروز سالروز آسمانی شدن زنده یاد «ولیالله خاکدان» (۱۳۰۲ باکو - ۱۹ شهریور ۱۳۷۵ تهران) طراح صحنه صحنه و دکور است . سبک طراحی او هایپررئالیسم بود و شهرک سینمایی غزالی را او به پیشنهاد علی حاتمی برای سریال هزاردستان ساخت.
او در یک خانواده اصیل مراغه ای در باکو به دنیا آمد. در دوران کودکی استعداد خود را در نقاشی به ظهور رساند و متعاقب آن کلاسهای نقاشی را در خانه پیشاهنگی باکو گذراند. در سال ۱۳۱۷ به دنبال تصفیه مهاجرین در روسیه، به ایران بازگشت و در مراغه ساکن شد. آشنایی با تئاتر و دکورسازی وی در مراغه با صمد صباحی آشنا شد و اولین تجربه تئاتری خود را در آنجا به انجام رساند. پس از شهریور ۱۳۲۰ به تبریز رفت و در تئاتر شیر و خورشید آنجا طراحی نمایشهای عرباوغلی کارگردان برجسته وقت آذربایجان و بعداً صمد صباحی را عهدهدار شد. وی در این تئاتر دکورهای موجود در آنجا را که توسط طراحان روسی ساخته شده بودند از نزدیک مشاهده کرد. او در سال ۱۳۲۶ به تهران آمد و در تئاترهای لالهزار مشغول به کار شد. نخستین نمایشنامهای که برایش دکور ساخت آرشین مالالان بود که صمد صباحی آن را در تئاتر فرهنگ (پارس) روی صحنه آورد.
به دنبال آن اسماعیل مهرتاش او را به جامعه باربد دعوت کرد و پس از آن طراحیهای تئاترهای فردوسی و سعدی را نیز بر عهده گرفت. خاکدان دکورهای جامعه باربد را تا سال ۱۳۳۷ طراحی کرد. اسماعیل شنگله ضمن تمجید از دکورهای خاکدان میگوید گاهی تماشاگران پس از کنار رفتن پرده برای دکور دست میزدند.
وی دارای سه پسر و دختر بود و« واحد خاکدانـ یکی از پسرهای اوست که نقاش است .
زنده یاد «ولیالله خاکدان» سرانجام در ۱۹ شهریور ۱۳۷۵ درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد. روحش شاد
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار