به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، شهلا ریاحی هنرمند پیشکسوت، بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر، متولد ۱۸ شهریور سال ۱۳۰۵ در تهران بود و کار گویندگی، دوبلوری و کارگردانی هم کرده است.
پدر وی، آقاشیخ وفادوست، اهل سبزوار و مادرش زهرا عسگری، از اهالی قم بود. ریاحی پدر خود را در کودکی از دست داد و تا سوم راهنمایی درس خواند.
نام اصلی زنده یاد ریاحی ، قدرت الزمان بوده است اما پس از ازدواج به علت عشق به همسرش اسماعیل ریاحی (پسر عموی ناتنی او)، نام خود را به شهلا ریاحی تغییر داد.
او در سن ۱۷ سالگی بنا به خواست و راهنمایی همسرش اسماعیل ریاحی که خود از شیفتگان تئاتر بود به صحنه (تئاتر تهران) راه یافت و برای اولین بار شادروان معزالدیوان فکری در نمایشنامه ای به نام «سیاست هارونالرشید» نقش اول دختر نمایش را به او داد. او با کار سوم و چهارم در دنیای محدود تئاتر آن زمان به عنوان بازیگری محبوب و سرشناس مورد توجه قرار گرفت.
ریاحی سینمای حرفه ای را سال ۱۳۳۰ با فیلم «خواب های طلایی» به کارگردانی معزالدیوان فکری تجربه کرد و سال ۱۳۳۵ فیلم «مرجان» را کارگردانی کرد و به این ترتیب نام اولین زن کارگردان سینمای ایران را به خود اختصاص داد.
خانم ریاحی از دهه ۳۰ وارد رادیو شد؛ او در آن سالها گوینده رادیو و تلویزیون، مجری برنامههای کودک و تلویزیون بود و فیلمهای ایرانی و خارجی زیادی را در کنار بزرگانی همچون حسین عرفانی، منوچهر نوذری، احمد رسولزاده، ولیالله مؤمنی، نصرالله مدقالچی و … دوبله کرد. از جمله فیلمهای معروفی که ایشان دوبله کردهاند، میتوان به دلیجان آتش و بربادرفته اشاره کرد.
این پیشکشوت محبوب، پس از فعالیتهای بسیاری که قبل از انقلاب داشت، بعد از انقلاب نیز دوباره به فعالیتهای خود ادامه داد و نخستین فیلم او بعد از انقلاب، فیلم گل مریم درسال ۱۳۶۶ بود.
شهلا ریاحی در حدود ۷۰ فیلم سینمایی نقشآفرینی کرد. از آثار ماندگار وی میتوان دلشدگان، گلنار، مرگ پلنگ، چشم عقاب، فرار از جهنم، تحفه هند، رویای نیمهشب تابستان و بچههای طلاق را نام برد.شهلا ریاحی، هنرپیشه تئاتر، سینما، تلویزیون و اولین کارگردان زن ایران در سن نودوسهسالگی در ۱۰ دی ۱۳۹۸ دامن از دنیای خاکی برکشید.
شهلا ریاحی
شهلا ریاحی، اولین کارگردان زن ایران
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار