به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران،17 شهریور سالروز تولد رسول ملاقلی پور،کارگردان فقید سینمای ایران است. نام او با سینمای جنگ پیوند خورده و آثاری ماندگار از وی به جا مانده است.
رسول ملّاقلیپور متولد ۱۷ شهریور ۱۳۳۴ اردبیل از کارگردانان سینمای جنگ و اجتماعی ایران بود و توانست با فیلم پرواز در شب، سیمرغ بلورین بهترین فیلم را از جشنواره فیلم فجر دریافت کند.
وی در روزهای آغازین انقلاب عکاسی را بهطور آماتور آغاز کرد و با شروع جنگ ایران و عراق، به صورت حرفهای به ادامه آن پرداخت و پس از آن به ساخت فیلم مستند از عملیات مختلف جنگ پرداخت و فیلم کوتاه شاه کوچک را با دوربین ۱۶ میلیمتری ساخت که جایزه بهترین فیلمِ جشنواره وحدت را گرفت.
او نخستین فیلم بلندش را نیز در سال ۱۳۶۳ با نام «نینوا» با دوربین ۱۶ میلیمتری ساخت و به این ترتیب به سینمای حرفهای راه یافت و با ساخت «پرواز در شب » (۱۳۶۵) جایزه بهترین فیلم را از جشنواره پنجم فیلم فجر به دست آورد.
همچنین با فیلم سینمایی «افق» قدرت کارگردانی خود را به رخ همگان کشید و با ساخت «مجنون» و «خسوفـ» همگام با شرایط روز حرکت کرد.
او اما با فیلم «پناهنده» نزد فیلمشناسان به محبوبیت رسید و در سال ۱۳۷۴ اثر مهمّش را که «سفر به چزابه» باشد ساخت. بعد فیلم «کمکم کن» ویک سال بعد هیوا را ساخت که در جشنواره هفدهم فیلم فجر جایزه بهترین کارگردانی و بهترین فیلم را علاوه بر جوایز دیگر بُرد.
همچنین در سال ۱۳۷۸ ملاقلیپور فیلم سه اپیزودی «نسل سوخته» را ساخت. «قارچ سمی » ،« میم مثل مادر» ازدیگر فیلم های ملاقلیپور است.
زنده یاد رسول ملّاقلیپورو فیلمنامهٔ فیلمهایش را خود مینوشت؛ و شگرد فیلمنامهنویسی را از مطالعهٔ آثار بهرام بیضایی آموخته بود.
ملاقلیپور که تا آخرین لحظات عمر خود تعهدش را به جنگ و فیلمسازی و کار در این زمینه انجام میداد عاقبت در راه همین تعهد جان باخت. وی که همراه با رسول احدی (مدیر فیلمبرداری) به شمال کشور برای نگارش فیلمنامه فیلم بعدی خود (عصر روز دهم) که آن هم به مقولهٔ جنگ میپرداخت رفته بود، در ۱۶ اسفند ۱۳۸۵ بر اثر سکتهٔ قلبی جان باخت و آخرین ساختهٔ خود را نیمه تمام گذاشت. مجتبی راعی بعداً با بازنویسی فیلمنامه ملاقلی پور، این فیلم را به تهیهکنندگی منوچهر محمدی جلوی دوربین برد.روحش شاد
عباس جمشیدی فرنیز متولد ۱۷ شهریور ۱۳۵۹ در تهران است. او فعالیت هنری اش را از تئاتر آغاز کرده و سپس با نقشآفرینی در سریال های تلویزیونی به شهرت رسید.
عباس جمشیدیفر در خانواده ای چهار نفره متولد شد و فرزند اول خانواده است. پدر او، هادی، فردی شوخ طبع و با ذوق است که تأثیر زیادی بر شکلگیری شخصیت و روحیه هنری جمشیدی فر گذاشته است و مادرش نیز در تربیت و حمایت از علاقهمندی های او نقش مؤثری داشته است. این محیط خانوادگی باعث شد که او از نوجوانی به هنر و بازیگری علاقهمند شود و مسیر حرفه ای خود را با تئاتر آغاز کند.
جمشیدیفر فعالیت حرفهای خود را اواخر دهه هفتاد با تئاتر و نمایشنامه نویسی آغاز کرد. او با بازی در سریال «روزگار خوش حبیبآقا» مطرح شده و با مجموعه نوروزی «پیامک از دیار باقی» جایگاهش در تلویزیون تثبیت شد. جمشیدی فر همزمان در سینما نیز با فیلم «دیوار» و آثاری مانند «خروس جنگی» حضور یافت، اما نقطه اوج دیده شدنش بیشتر به دلیل سریال های خانوادگی و مناسبتی تلویزیون بود.
کیوان علیمحمدی کارگردان، فیلمنامهنویس، تدوینگر و تهیهکننده ایرانی نیز متولد ۱۷ شهریور ۱۳۵۱ در تهران است. او فعالیت حرفهای خود را در سینما از ساخت فیلمهای کوتاه و مستند آغاز کرد و در ادامه به ساخت آثار سینمایی و تلویزیونی پرداخت.
علیمحمدی در بخش مهمی از فعالیتهای سینمایی خود با امید بنکدار همکاری داشته است. حاصل این همکاری، ساخت فیلمهایی چون «شبانه»، «شبانهروز» و «ارغوان» بود؛ آثاری که با کارگردانی مشترک این دو فیلمساز ساخته شدند.
او علاوه بر کارگردانی، در زمینههای نویسندگی، تدوین و تهیهکنندگی نیز فعالیت داشته است. از دیگر آثار او میتوان به فیلم «گیلدا» و مجموعه تلویزیونی «حیرانی» اشاره کرد. کیوان علیمحمدی همچنین در سالهای اخیر فیلم «سینما شهر قصه» را با همکاری علیاکبر حیدری کارگردانی کرد؛ فیلمی با محوریت تاریخ و فضای سینمای ایران که در سیوهشتمین جشنواره فیلم فجر حضور داشت.
آیدا پناهنده (زادهٔ ۱۷ شهریور ۱۳۵۸) فیلمساز، فیلمنامهنویس و تهیهکننده در سال ۱۳۹۴ برای فیلم سینمایی «ناهید» موفق به دریافت جایزه «آینده نویدبخش» از جشنواره فیلم کن ۲۰۱۵ در بخش نوعی نگاه شد. وی همچنین توانست یکی از سه فیلمساز زن جوانی باشد که در سال ۲۰۱۶ جایزهٔ Women In Motion را از جشنواره فیلم کن ۲۰۱۶ دریافت کند.
او متولد تهران و از پدر و مادری آذربایجانی است که هر دو اهل شهر خوی در آذربایجان غربی هستند. وی در سال ۱۳۷۷ وارد دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر در رشتهٔ سینما شد و لیسانس خود را در رشتهٔ فیلمبرداری سینما گرفت. در دوران لیسانس شاگرد استادانی چون نعمت حقیقی، علی لقمانی، اسفندیار شهیدی و رضا نبوی بودهاست.
در سال ۱۳۸۴ پناهنده مدرک فوق لیسانس خود را در رشتهٔ سینما از دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر گرفت.
پناهنده فعالیتهای سینمایی خود را همزمان با تحصیل در دانشگاه با ساخت فیلمهای کوتاه شانزده میلیمتری آغاز کرد. در کارنامه او نویسندگی و کارگردانی فیلم هایکوتاه و تلویزیونی چون «آن دستها» ، «گمشده در تاریکی» ، «قصه داوود و قمری» ، «آبروی از دست رفته آقای صادقی» ، «از جنوب شرقی»، سه فیلم مستند «ایراندخت» ، «خانه قمر خانم»، «برزخ» به چشم می خورد.
همچنین او سه فیلم سینمایی به نام های «ناهید» ، «اسرافیل»، « پاییز نیکایدوها» (The Nikaidos' Fall) ساخته است .
بیشتر فیلمهای پناهنده با محوریت موضوعات زنان و دغدغههای فردی- اجتماعی آنان در فضای فرهنگی سنتی یا نیمه-سنتی شهرهای کوچک و نیمه بزرگ ایران ساخته شدهاند. آیدا پناهنده بارها از تأثیر رخشان بنی اعتماد بر نگاه و سینمایش سخن گفتهاست.
امروز سالروز آسمانی شدن رحیم عزت بقایی از پیشکسوتان صدابرداری در ایران است که صدابرداری صحنهای بسیاری از هنرمندان موسیقی ایران از جمله محمدرضا شجریان، حسین علیزاده، پرویز مشکاتیان و... را در کارنامه هنری خود دارد.
ششم مهر سال ۱۳۲۲ در تهران متولد شد و از اعضای هیات مدیره کانون صدابرداران خانه موسیقی ایران بود.
عزت بقایی او علاوه بر صدابرداری تجربۀ بازیگری نیز داشت و در آثار سینمایی از جمله «خواهران غریب» به کارگردانی کیومرث پوراحمد، «چون ابر در بهاران» به کارگردانی سعید امیرسلیمانی و «ای ایران» به کارگردانی ناصر تقوایی به ایفای نقش پرداخته و در سریالهای خانۀ سبز، لبخند سوم و تهران ساعت ۲۰ بازی کرده است. همچنین بازی در تلهتئاتر «آسانسور» را در کارنامۀ هنری خود دارد.
زنده یاد عزت بقایی سال گذشته ظهرروز دوشنبه ۱۷ شهریور ماه، در سن ۸۲ سالگی در بندانزلی دارفانی را وداع گفت.یادش جاودان
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار