به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، چنگیز جلیلوند در ششم آبان ماه ۱۳۱۴ در شیراز به دنیا آمد و فعالیت خود را در سال ۱۳۳۶ و در زمینه تئاتر آغاز کرد سپس وارد بازیگری سینما و دوبلوری شد.
او پس از انقلاب ۱۳۵۷ به مدت بیست سال در آمریکا زندگی کرد و پس از آن دوباره به ایران بازگشت و کار دوبله را از سال ۱۳۷۷ سر گرفت. وی در چند مجموعهٔ تلویزیونی و فیلم سینمایی نیز بازی کرد.
صدای جلیلوند قابلیت گویندگی به جای شخصیت‌های نقش اول با صلابت و تأثیرگذار سینمایی را فراهم کرده بود. او در گویندگی‌هایش قابلیت تیپ‌سازی را داشت و می‌توانست صداهای گوناگونی به وجود بیاورد.
چنگیز جلیلوند در میان دوبلورهای ایرانی، به «مرد حنجره‌طلایی» و «آقای دوبلهٔ ایران» شهرت داشت و از معدود دوبلورانی بود که در تیپ‌سازی‌هایش می‌توانست با ۳ صدای باس، باریتون و تنور نقش بگوید. وی با تیپ‌سازی خلاقانهٔ خود، گویندهٔ اصلی نقش‌های مارلون براندو بود.
چنگیز جلیلوند سرانجام در ۲ آذر ۱۳۹۹ بر اثر ابتلا به ویروس کرونا، در بیمارستان خاتم‌الانبیا تهران درگذشت و پیکرش در ۵ آذر ۱۳۹۹ در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد. یادش گرامی
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار