یادْ نِگار

به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، کمال مصفای تبریزی، متولد ۵ آبان ۱۳۳۸ در تهران،  یکی از فیلم‌سازان تأثیرگذار سینمای ایران پس از انقلاب اسلامی به شمار می‌رود.
کمال تبریزی فارغ‌التحصیل رشته سینما و تلویزیون از دانشگاه هنر است و فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۵۸ در سینمای آزاد تهران آغاز کرد و در سال‌های ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۲ مسئولیت بخش آموزش مرکز اسلامی آموزش فیلم‌سازی را بر عهده داشت. او همچنین در ماجرای اشغال سفارت آمریکا در ایران به‌عنوان عکاس و فیلم‌بردار حضور داشت.

او  فعالیت سینمایی خود را با فیلم  «توهم» (ساخته سعید حاجی میری) به‌عنوان فیلم‌بردار در سال ۱۳۶۴ آغاز کرد و سپس در فیلم «هویت»  ساخته ابراهیم حاتمی‌کیا نیز به‌عنوان مشاور کارگردان فعالیت داشت.
 کمال تبریزی در حوزه‌های مختلف سینما از جمله تدوین، تهیه و تولید، صحنه و لباس، فیلم‌برداری، فیلم‌نامه‌نویسی و کارگردانی فعالیت کرده و فلیم های مارمولک (۱۳۸۲)  لیلی با من است (۱۳۷۴)  فرش باد (۱۳۸۱)  یک تکه نان  طعم شیرین خیال (۱۳۹۳)  ما همه با هم هستیم (۱۳۹۷)  خیابان‌های آرام (۱۳۹۰)  دونده زمین (۱۳۸۹)  مهر مادری (۱۳۷۶) و  شیدا  (۱۳۷۷)  در کارنامه هنری او دیده می شود.
تبریزی اولین فیلم سینمایی خود را سال 67 با نام «عبور» ساخت . هر چند این فیلمساز در آثار اولیه خود رویکرد خاصی به دفاع مقدس داشت و پس از موفقیت «لیلی با من است» و موفقیت نسبی فیلم «شیدا» بیشتر به فیلم های ماورایی، مذهبی و خط قرمزهای این حیطه روی آورد و در آثار متأخر خود این رویکرد را به مفاهیم انسانی عام تر گسترش داده است.
او سپس «در مسلخ عشق» و «پایان کودکی» را ساخت اما «لیلی با من است» او را به اوج محبوبیت رساند. «لیلی با من است» با فیلمنامه ای از تبریزی و رضا مقصودی سال 74 ساخته شد. فیلمی که به جهت عبور از خطوط قرمز که برای سینمای دفاع مقدس به نوعی تابو شده بود، ماندگار شد.
کمال تبریزی  جوایز متعددی از جشنواره‌های داخلی و بین‌المللی کسب کرده است، از جمله:  جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم فجر  جایزه بهترین کارگردانی از جشنواره بین‌المللی فیلم قاهره  میراث .

استاد جلال مقامی در ۲ مرداد ۱۳۲۰ در تهران و در خانواده‌ای اهل قزوین زاده شد. فعالیت هنری را از سنین نوجوانی با بازی در تئاتر شروع کرد و سپس به تشویق حیدر صارمی، از سال ۱۳۳۷ وارد عرصهٔ دوبلاژ شد. مقامی همسر رفعت هاشم‌پور، دوبلور قدیمی سینما و تلویزیون بود.
جلال مقامی استاد خود در دوبله را هوشنگ لطیف‌پور معرفی می‌کرد و در سال‌های طلایی دوبلاژ، در فیلم‌های دوبله شده به مدیریت علی کسمایی، محمدعلی زرندی، عطاءالله کاملی، ایرج دوستدار، احمد رسول‌زاده، سعید شرافت و ابوالحسن تهامی گویندگی کرده‌است.
او از سال ۱۳۴۴ در فیلم‌های سینمایی به ایفای نقش پرداخت و مدیریت دوبلاژ را از سال ۱۳۴۵ آغاز کرد و در سال‌های بعد از انقلاب ۱۳۵۷، قبل از این‌که صدای سر صحنه در سینمای ایران باب شود، به‌جای سعید راد (مرز)، فرامرز قریبیان (آوار)، مجید مظفری (تیغ و ابریشم، کشتی آنجلیکا)، پرویز پرستویی (شکار)، اصغر همت (هزاردستان)، و… صحبت کرد.

همچنین او اجرای برنامهٔ «دیدنی‌ها» به تهیه‌کنندگی غلامحسین میرزاده را بر عهده داشته. پخشِ این برنامهٔ تلویزیونی از سال ۱۳۶۲ آغاز شد و به مدت ۱۲ سال ادامه یافت. این برنامه در آن سال‌ها که با دوران جنگ هشت‌ساله همزمان بود، روز‌های یکشنبه از شبکهٔ دو پخش می‌شد و با اجرای جلال مقامی به یکی از محبوب‌ترین برنامه‌های تلویزیونی در ایران تبدیل شد.
وی در دههٔ ۱۳۶۰، مدیریت دوبلاژ مجموعهٔ تلویزیونی «مارکو پولو» را بر عهده داشته‌است. او در دوبلهٔ مجموعهٔ تلویزیونی «لبهٔ تاریکی» به‌جای شخصیت رونالد ران کریون یکی از به‌یادماندنی‌ترین گویندگی‌های خود را به یادگار گذاشته‌است. [۵]او در مجموعه‌های تلویزیونی «ارتش سری» (برانت)، «پوآرو» (هستینگز)، «خانوادهٔ رابینسون» (رابینسون)، «شهر مرزی» (جک)، «هشدار برای کبرا ۱۱» (سمیر)، «مزد ترس» (عبدالرضا اکبری)، «پدرسالار» (خسرو شجاع‌زاده)، و… حرف زده‌است.وی در دههٔ ۱۳۸۰، به‌عنوان گویندهٔ ثابت رابین ویلیامز شناخته می‌شد و در فیلم‌های متعددی همچون انجمن شاعران مرده، خانم داوت‌فایر، جومانجی، هملت، ویل هانتینگ نابغه، مرد دوصدساله، بی‌خوابی و سریال ماجرا‌های شرلوک هلمز بعد از بهرام زند به‌جای (جرمی برت در نقش شرلوک هلمز) گویندگی کرده‌است.از دیگر آثار مقامی می‌توان به گویندگی‌اش در «لورنس عربستان به جای عمر شریف» و «شکوه علفزار» اشاره کرد.
استاد مقامی سرانجام  عصر پنجشنبه ۵ آبان ۱۴۰۱ بر اثر ایست قلبی درگذشت و پیکرش در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.

یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار