به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، محمد متوسلانی در تهران به دنیا آمد و از دانشگاه تهران فوق دیپلم زبان و ادبیات انگلیسی گرفت و در همین دانشگاه زیر نظر بلچر دورهٔ تئاتر را گذراند.
بعدها با مراجعه به استودیوهای فیلم‌سازی و ارائه عکس به آنها ، از استودیو عصر طلایی با او تماس گرفته شد و قراردادی با رقم دویست تومان نوشت. در روز فیلم‌برداری متوجه شد باید در نقشی منفی کنار ناصر ملک‌مطیعی بازی کند و به همین خاطر اعلام انصراف کرد.
متوسلانی بعد ها با حضور در فیلم «طوفان در شهر ما » به کارگردانی خاچیکیان ، اولین بار وارد سینما شد. به دنبال این اتفاق این سه نفر در کنار یکدیگر قرار گرفتند: متوسلانی، سپهرنیا و گرشا.
یکی از مهم‌ترین اتفاقات دوران جوانی او، همکاری با جمشید شیبانی و گرشا رئوفی و تشکیل گروه معروف «سه تفنگدار» بود. این گروه در سینما و نمایش‌های سرگرم‌کننده آن دوران فعالیت داشت.
محمد متوسلانی در فیلم‌های متعددی به‌عنوان بازیگر حضور داشت و در ادامه وارد عرصه کارگردانی و تهیه‌کنندگی شد. از فیلم‌های شناخته‌شده او در مقام بازیگر می‌توان به «امیرارسلان نامدار»، «ترس و تاریکی» و آثار متعدد سینمایی دهه‌های ۳۰ و ۴۰ اشاره کرد. او همچنین با کارگردانی فیلمهایی مانند سازش و ذبیح در دهه پنجاه شهرت خود را بیشتر کرد.
متوسلانی سپس در دهه ۵۰ برای تحصیل در رشته سینما به آمریکا رفت و عملا گروه علیرغم موفقیت تجاری آنها از هم پاشید. متوسلانی بعد ازآمدن ازآمریکا نیز از سال ۵۷ تا سال ۶۴ از فضای کارگردانی دور بود.
او بعد از انقلاب با ساخت سریال غارتگران در سال ۱۳۵۷دوباره مشهور شده بود اما تا سال ۱۳۶۴ فعالیتی نداشت . متوسلانی سپس چند فیلم موفق ساخت: کفشهای میرزا نوروز (۱۳۶۴)، جستجوگر (۱۳۶۸) ، دو روی سکه (۱۳۷۱) ، هر چی تو بخوای (۱۳۸۵) و...
فیلم کمدی معروف کفشهای میرزا نوروز به کارگردانی اوست که سناریوی آنرا داریوش فرهنگ نوشت و علی نصیریان، محمدعلی کشاورز، سعید امیرسلیمانی و..در ان نقش آفرینی کرده اند.
سال ۱۳۶۸ نیز در هشتمین دورهٔ جشنوارهٔ بین‌المللی فجر برای فیلم‌نامهٔ «جستجوگر» دیپلم افتخار گرفت و برای همین فیلم نامزد دریافت بهترین کارگردانی شد.
محمد متوسلانی سرانجام در سال ۱۳۷۳ اجازه بازی در فیلم را هم یافت ( دل و دشنه ، مسعود جعفری جوزانی).
او در مصاحبه ای می گوید : پس از بازیگری در ۴۵ فیلم ، ۱۵ کارگردانی، ۱۴ نویسندگی ،۳ بازنویسی فیلمنامه ، ترجیح می‌دهم اگر کسی می‌خواهد من را بشناسد، با هنر کارگردانی‌ام مرا به خاطر بیاورد. اما متاسفانه در حال حاضر شرایط کار بسیار سخت است و کارگردانی مسئولیت‌پذیری بالایی می‌خواهد.
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار