یادْ نِگار

به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، زنده یاد عزت الله مهرآوران متولد 18 اردیبهشت 1328 در مسجد سلیمان و فارغ التحصیل کارشناسی رشته تئاتر از دانشگاه خوزستان و دارای نشان درجه 1 هنری از سوی وزارت علوم و وزارت ارشاد اسلامی بود.
مهرآوران در کلاس ششم دبستان؛ هنگامی که در مدرسه نمایشی را تمرین می‌کردند از او خواستند تا در نقش پسری یتیم بازی کند. او با همین نمایش پا به صحنه بازیگری نمایش گذاشت. همچنین تمرین نمایشنامه‌نویسی او از همان دوره دبستان آغاز شد.

درسال 1350 وقتی 22 ساله بود در نمایش حجله بید بروی صحنه حرفه ای تئاتر رفت تا اینکه سال 1353 در فیلم سایه به سایه بازی در جلوی دوربین را تجربه کرد اما فعالیت حرفه‌ای خود در سینما را با فیلم می‌فروش سال ۱۳۵۳ به کارگردانی ولی محمدی آغاز کرد و پس از آن در فیلم‌هایی مانند آژانس شیشه‌ای ساخته ابراهیم حاتمی‌کیا، مرد عوضی ساخته محمدرضا هنرمند و خوابم می‌آد ساخته رضا عطاران، بازی کرد.
سال 1361 بعد از انقلاب اسلامی با فیلم فیدوس به عنوان کارگردان و بازیگر به عرصه هنر بازگشت و سال 1365 با سریال داستان زندگی وارد قاب تلویزیون شد.
خودش اولین کار حرفه ایش را بازی در فیلم سینمایی ایلیا ، نقاش جوان در سال 1370 به کارگردانی ابوالحسن داوودی می دانست.
شهرت آقای مهرآوران از سال 1383 با فیلم غریبانه به کارگردانی قاسم جعفری شروع شد سپس بازی در او در سریال دزد و پلیس سال 91 هم خاطره انگیز شد.
او در مصاحبه ای می گوید: در انتخاب نقش ها معیارهایی دارم .گاهی می بینم وضع مالی خراب است و نقشی را بر همین اساس می پذیرم ، گاهی هم می خواهم تبلور و تولدم را در یک نقش ببینم و رویشم را. بنابراین برایم مهم نیست که آن نقش کم است یا زیاد …
زنده یاد عزت الله مهرآوران بعد از شیوع کرونا گفته بود: این شرایط کرونایی با وحشت بازی می کنم ، اما پول نداشتن هم سخت است ، اجاره نشینی و همه این موارد روی هم جمع می شود و آدم در یک اجبار قرار میگیرد. من از ابتدای کرونا سرکار بودم و خیلی از حوادث را پشت سرگذاشتم و خیلی از دوستان و همکاران به این بیماری مبتلا شدند ولی با این شرایط بازم کار کردیم.

استاد عزت الله مهرآوران سرانجام  به علت ابتلا به کرونا و درگیری 90 درصد ریه در بیمارستان بستری شد و در نهایت در روز 16 مهر 1400 بر اثر سکته قلبی ناشی از کرونا در بیمارستان آتیه تهران درگذشت.روحش شاد

امروز شانزدهم مهرماه، همچنین سالروز تولد «سحر دولتشاهی» ، بازیگر شناخته‌شده تئاتر، سینما و تلویزیون  است.
او در 16 مهرماه 1358 در تهران به دنیا آمد و تحصیلات خود را با تحصیل در رشته ادبیات نمایشی از دانشگاه سوره و زبان فرانسه از دانشگاه آزاد ادامه داد. مادرش عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت معلم و پدرش مهندس مکانیک است.
دولتشاهی از ۲۰ سالگی با بازی در تئاترهای تجربی وارد کار بازیگری شد. یک سال بعد، از طرف مرضیه برومند برای بازی در سریال کتاب‌فروشی هدهد دعوت شد. او در تئاتر با کارگردان‌هایی مانند حمید امجد، آتیلا پسیانی و امیررضا کوهستانی همکاری داشت و در نمایش‌نامه خشکسالی و دروغ ایفای نقش کرد. او برای بازی در دو نمایش بینوایان و ترن نامزد بهترین بازیگر زن تئاتر شد.
دولتشاهی همچنین برای بازی در فیلم طلا و مس نام او در میان نامزدهای تندیس بهترین بازیگر نقش مکمل زن از جشن منتقدان سینما قرار گرفت.
سال‌های ۱۳۹۳ و ۱۳۹۴ پرکارترین سال‌های کارنامه هنری دولتشاهی بودند. او در این دو سال مجموعاً در ۸ فیلم بازی کرد. 
ایفای نقش نیلوفر در فیلم وارونگی مورد توجه منتقدان غیر ایرانی قرار گرفت که یکی از بهترین ایفای نقش‌های او تاکنون به‌شمار می‌رود. او با این فیلم در جشنواره کن حضور پیدا کرد.
نقش دیگری که موجب دریافت نخستین سیمرغ بازیگری برای او شد نقش عسل در فیلم عصر یخبندان بود.
در مجموع ، دولتشاهی دو بار برای نقش‌آفرینی در فیلم‌های عصر یخبندان (۱۳۹۳) و چهارراه استانبول و عرق سرد (۱۳۹۶) برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن جشنواره فیلم فجر شده است.
او همچنین برای بازی در مجموعهٔ قورباغه (۱۳۹۹–۱۴۰۰) نامزد بهترین بازیگر زن درام از جشن حافظ شد. وی از آن زمان در فیلم درام آتابای (۱۳۹۸) حضور یافته و برای نبودنت (۱۴۰۲) نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن شد.
سحر دولتشاهی در سال‌های ابتدایی فعالیتش در تئاتر حضور پررنگی داشت و سپس وارد سینما و تلویزیون شد.

فیلم‌های سینمایی سحر دولتشاهی از آغاز فعالیتش تا سال‌های اخیر به عبارت زیر است:
چهارشنبه‌سوری (۱۳۸۴)، میم مثل مادر (۱۳۸۵)، وقتی همه خوابیم (۱۳۸۷)، فرزند صبح (۱۳۸۷)، طلا و مس (۱۳۸۷)، شیرین (۱۳۸۷)، دونده زمین (۱۳۸۹)، گنجینه شرق (۱۳۸۹)، سوگ (۱۳۸۹)، آسمان زرد کم‌عمق (۱۳۹۱)، متروپل (۱۳۹۲)، مستانه (۱۳۹۲)، دلم می‌خواد (۱۳۹۳) شکاف (۱۳۹۳)، عصر یخبندان (۱۳۹۳)، مرگ ماهی (۱۳۹۳)، نیم‌رخ‌ها (۱۳۹۳)، وارونگی (۱۳۹۴)، بارکد (۱۳۹۴)، بیست هفته (۱۳۹۴)، ارادتمند؛ نازنین، بهاره و تینا (۱۳۹۴)، رضا (۱۳۹۵)، لابی (۱۳۹۵)، عرق سرد (۱۳۹۶)، چهارراه استانبول (۱۳۹۶)، امیر (۱۳۹۶)، آتابای (۱۳۹۸)، خط فرضی (۱۳۹۹)، یادگار جنوب (۱۴۰۱)، نبودنت (۱۴۰۲)، مفت‌بر (۱۴۰۲) و استخر (۱۴۰۴).

یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار