به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، زنده یاد فتحعلی اویسی یکی از شاخص‌ترین چهره‌های سینما و تلویزیون ایران بود. هنرمندی که توانست به دلیل مجموعه کارنامه کاری متنوع و گسترده‌اش مورد توجه عامه مردم قرار گیرد، او نه تنها در فیلم‌های تلخ و جدی بلکه در سریال‌های طنز همچون بدون شرح در نقش کیومرث کاووسی خوش درخشید.
فتحعلی اویسی فردویی (۲۵ دی ۱۳۲۴ – ۱۳ مهر ۱۴۰۰) فارغ‌التحصیل کارگردانی و بازیگری سینما از دانشگاه ایالتی تگزاس در سال ۱۳۵۳ بود و در همان سال به ایران بازگشت و عضو تلویزیون ایران شد.
فعالیت سینمایی او با بازی در فیلم قدغن از علیرضا داوودنژاد در سال ۱۳۵۷ آغاز شد. اویسی در طول ۴۰ سال فعالیت خود در فیلم‌های گوناگونی نقش‌آفرینی کرد و برای نقش‌های کمدی و دراماتیکش شهرت داشت. او چند فیلم را نیز کارگردانی کرد. او در سال ۱۳۷۱ فیلم مریم و میتیل را ساخت و جایزهٔ دیپلم افتخار بهترین فیلمنامه از جشنواره فیلم فجر را دریافت کرد.
فتحعلی اویسی در آثار سینمایی مانند هی جو (۱۳۶۷)، بانو (۱۳۷۰)، جهان‌پهلوان تختی (۱۳۷۶) مومیایی ۳ (۱۳۷۸) و کلاهی برای باران (۱۳۸۵) ایفای نقش کرد و برای بازی در فیلم‌های ناخدا خورشید (۱۳۶۵) و سرب (۱۳۶۷) نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشنواره فیلم فجر شد.
او علاوه بر فعالیت در عرصه سینما، تئاتر و تلویزیون، در خوانندگی نیز فعالیت داشت و قطعه «می‌زند باران به شیشه» از وی به محبوبیت رسید و در سال ۱۳۸۶ به همراه گروه موسیقی «آرپژ» در کاخ سعدآباد به اجرای کنسرت پرداخت.
سپس در سال ۱۳۹۱، اویسی به‌همراه پسرش آلبوم خانه دل را منتشر کرد.
فتحعلی اویسی سرانجام در سه‌شنبه ۱۳ مهر ۱۴۰۰ به دلیل سکته مغزی در بیمارستان لاله در شهرک غرب تهران درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد. روحش شاد
"منوچهر حقانی‌پرست" نیز از نخستین کارگردانان سینمای ایران پس از انقلاب اسلامی و همسر "راضیه تجار" نویسنده معاصر، سال 1330 در تهران چشم به جهان گشود. وی مدرک تحصیلی فوق‌دیپلم رشته فیلمبرداری و فوق لیسانس کارگردانی خود را از مرکز هنرهای زیبای رم ایتالیا دریافت کرد.
زنده‌یاد حقانی‌پرست اولین فعالیت سینمایی خود را در سال 1356 به عنوان فیلمبردار وزارت فرهنگ و هنر آغاز کرد و در دهه 60 به عنوان فیلمبردار در فیلم‌های "کنار برکه‌ها" (1365) به کارگردانی یدالله نوعصری، "عقود" (1363) به کارگردانی علی‌اصغر شادروان و "سوء ظن" (1371) به کارگردانی کاظم معصومی همکاری داشت.
حقانی‌پرست برای نخستین بار در سال 1360 روی صندلی کارگردانی نشست و فیلم سینمایی "توجیه" (1360) را کارگردانی کرد. "توجیه" نخستین فیلم مرحوم حقانی‌پرست در مقام کارگردان بود که به تهیه‌کنندگی حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی تولید شد و داستانی درباره روزهای پیش از پیروزی انقلاب داشت.
تاجبخش فنائیان، مجید مجیدی و علی حسامی بازیگران اصلی این فیلم بودند و جعفر دهقان بازی در سینما را با همین فیلم "توجیه" آغاز کرد.
این فیلم در بخش تصویر انقلاب یازدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت، انقلاب و دفاع مقدس به عنوان یکی از 12 فیلم برگزیده بخش مسابقه معرفی شد.
"مدرک جرم" (1364) و "جنگلبان" (1366) دو فیلم دیگر سینمایی این سینماگر بود که از سال 1372 دیگر در سینمای ایران فعالیت نکرد.
او همچنین پایه گذار «آموزشگاه سینمایی نوآور» بود و در سال های پایانی زندگی ، به تدریس رشته های کارگردانی و فیلمبرداری در دانشکده هنرهای زیبا و دانشگاه صداوسیما اشتغال داشت.
منوچهر حقانی‌پرست سرانجام روز سه‌شنبه 13 مهرماه در محل کارش در آموزشگاه سینمایی نوآور در اثر سکته مغزی، در سن 59 سالگی دار فانی را وداع گفت و به دیار باقی شتافت. یادش گرامی
امروزهمچنین سالروز تولد ابراهیم حقیقی (زاده ۱۳ مهر ۱۳۲۸) طراح گرافیک، عکاس و کارگردان در تهران است.
پدرش او اهل اراک و عکاس پرتره بود و حقیقی بعد ها در یکی از نخستین عکاس‌خانه‌های تهران «چهره‌نما» در میدان توپخانه کار می‌کرد.
حقیقی عضو انجمن بین‌المللی طراحان گرافیک، انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران، انجمن تصویرگران کتاب کودک، و انجمن فیلمسازان مستند ایران است.
تحصیلات ابراهیم حقیقی ، دیپلم ریاضی سال ۱۳۴۶ و کارشناسی ارشد معماری دانشکده هنرهای زیبا از دانشگاه تهران است و در دانشگاه کلاس‌هایی را با مرتضی ممیز (ترم اول سال ۱۳۴۷) و پرویز کلانتری گذراند.
حقیقی معتقد است که کتابخانهٔ کوچک آتلیه آندرف و کتابخانه دانشکده هنرهای زیبا باعث شد تا او با مفهوم پوستر آشنا شود.
البته ابراهیم حقیقی در زمانی که هنوز عکس سیاه و سفید وارد ایران نشده بود از پدرش هنر رنگ کردن عکس با جوهر را آموخت. ابراهیم حقیقی از همان دوران، علاقه زیبادی به خواندن و جمع‌آوری کتاب داشت. او در دوره دبیرستان با مجلهٔ کتاب هفته آشنا شد. علاوه بر داستان‌ها، تصویرسازی‌های مرتضی ممیز در این هفته‌نامه نیز توجه او را به خود جلب کردند.
حقیقی آغاز مسیرِ تجربه‌کردن‌های شگفت‌انگیز خود را کارکردن با تکه‌کاغذهایی که از آتلیه عکاسی پدر خود به خانه می‌برده و با داروهای ظهور و ثبوت دست به تجربه می‌زده است، می‌داند.
وی نخستین پوسترهای خود را در سال ۱۳۴۸ برای نمایش‌های هفتگی «تلاش فیلم» احمد جورقانیان طراحی کرد. پوستر نمایش راهبه‌ها به کارگردانی داریوش مؤدبیان و جلد کتاب الف نوشتهٔ خورخه لوئیس بورخس از نخستین کارهای او هستند. ابراهیم حقیقی همزمان با تحصیل در دانشگاه با کانون فیلم ایران آشنا شد و به همکاری با سینمای آزاد پرداخت.
او فیلم هشت میلیمتری چاه را بر اساس داستانی از غلامحسین ساعدی در سینمای آزاد کارگردانی کرد که جایزهٔ بهترین عکس در نمایشگاه فرهنگ و هنر را دریافت کرد.
ابراهیم حقیقی در سال ۱۳۵۰ با مرتضی ممیز در فیلم انیمیشن آنکه خیال بافت، آنکه عمل کرد به سفارش کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان همکاری کرد و به دعوت فرشید مثقالی که سرپرست آتلیهٔ گرافیک کانون بود، در آنجا مشغول به کار شد. طی سال‌های بعد چندین فیلم ۸ و ۱۶ میلیمتری ساخت که جوایز متعددی کسب کرد.
در اوایل انقلاب ۱۳۵۷ به دعوت مرتضی ممیز در رشته گرافیک دانشکده هنرهای زیبا مشغول به تدریس شد و در سال ۱۳۶۰ با خسرو خورشیدی طراحی صحنه بخشی از سریال سربداران را انجام داد. سپس طراحی صحنه اولیه و طراحی لباس مجموعه تلویزیونی افسانه سلطان و شبان را بر عهده داشت.
او در سال ۱۳۶۴ ساخت ۱۰ قسمت اول از مجموعه تلویزیونی انیمیشنی علی کوچولو را به عنوان گرافیست به انجام رساند. پس از وی امیر اثباتی کار او را ادامه داد.
فعالیت‌های حقیقی از آن زمان تا کنون در زمینه طراحی پوستر، داوری جشنواره‌های مختلف، طراحی جلد کتاب و ساخت تیتراژ ادامه داشته است.
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار