یادْ نِگار

یادْ نِگار

امروز پنجم مهرماه، زادروز « حسن رضایی» بازیگر و بدلکار و «خشایار راد» بازیگر طنز ، تئاتر، سینما و تلویزیون است . همچنین در چنین روزی، «امرالله صابری شیروانی» بازیگر تئاتر، تلویزیون و سینما آسمانی شد.

به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران،  حسن رضایی متولد 5 مهر 1318 در ملایر بدلکار و بازیگر سینما ، تئاتر و تلویزیون است. او درباره دوران کودکی  خود و نیز چگونگی ورود به سینما می گوید: من یک خانواده مذهبی داشتم و در خیابان ری زندگی می کردیم. روبه روی خانه ما خانه مهدی مصری سیاه باز معروف بود که من را خیلی دوست داشت. اولین بار او من را به مولوی برد.

در همان ایام همراه او می رفتم و یک پیت حلبی هم برایم می گذاشت و می گفت روی این بنشین و نمایش را ببین. هفت یا هشت سالم بود که روی آن پیت حلبی می نشستم و نمایش آن ها را نگاه می کردم. واقعاً کارهایی که او انجام می داد برایم عجیب و غریب بود. قبل از اینکه به تئاتر بروم در سن 18-19 سالگی کشتی کج کار می کردم و در آخر مربی هم شدم. در باشگاه های کیان ، تهران جوان ، شهاب و نادر مربی بودم. در واقع بیشتر ورزش باعث شد که من را به سینما ببرند.

حسن رضایی بازیگری را با بازی در دو سه نمای محدود از فیلم پیمان دوستی (۱۳۳۸) به کارگردانی مهدی رئیس‌فیروز آغاز کرد و تا امروز  در بیش از ۱۷۰ فیلم  بازی کرده  و دو بار برای فیلم‌های شبح کژدم (۱۳۶۵) و آبادانی‌ها (۱۳۷۰) هر دو به کارگردانی کیانوش عیاری، نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشنواره فیلم فجر شده است.

او سال ها پیش ازدواج کرده و همسرش چند سال پیش به علت بیماری سرطان درگذشت و رضایی میگوید بعد از فوت همسرم نتوانستم با مرگش کنار بیاییم و مدتی از بازیگری کناره گرفتم.

خشایار راد بازیگر طنز سینما و تلویزیون نیز متولد ۵ مهر ۱۳۳۰ در تهران است. وی سال‌هاست ازدواج کرده و دو پسر به‌نام امید و نوید و یک نوه به‌نام اهورا دارد. یکی از پسرها کارشناسی مدیریت صنعتی و دیگری کارشناسی روان‌شناسی بالینی است. وی یکی از طرفداران ورزش فوتبال است، او خود نیز عضو تیم هنرمندان فوتبال است.
خشایار راد فعالیت خود را از سال ۱۳۵۳ قبل از انقلاب از تئاتر شروع کرد و در سال ۱۳۷۴ بهترین بازیگر نقش اول مرد در جشنواره تئاتر سنتی شد.
او می گوید: تئاتر عرصه ای بود که از محضر بزرگان زیادی آموخته ام.زنده یاد حسین کسبیان، مرحوم رضا کرم رضایی و خیلی دیگر از این بزرگان حق استادی به گردن من دارند که یا امروزه در میان ما نیستند و یا پیر وخانه نشین هستند و به ندرت کار می کنند. این تجربه اندوختن ها باعث شد من در پنجمین جشنواره تئاتر سنتی آیینی، جایزه بهترین بازیگر نقش اول را ببرم و اینها دلیلی نداشت جز خواست و یاری خدا و همان شاگردی کردن ها.
او بعدا به صورت حرفه‌ای در سال ۱۳۷۸ همزمان با کار در تئاتر و بانک با سریال قطار ابدی جلوی دوربین رفت و در سال ۱۳۸۲ با فیلم خوابگاه دختران وارد پردهٔ سینما شد. وی با سریال خانه به‌دوش در سال ۱۳۸۳ به شهرت رسید.
آثاری چون تلفن همراه رئیس جمهور (1390) مامان بهروز منو زد (1390) زبان مادری (1389) خوابگاه دختران (1383) تله فیلم مرغ تخم طلا موجودی کافی نیست مجموعه تلویزیونی قطار ابدی (1378) کوچه اقاقیا (1381) خانه به دوش (1383) متهم گریخت (1384) ترش و شیرین (1386) آرزوهای شیرین (1386) زندگی به شرط خنده (1384) آخرین ماشین دنیا،  شاید برای شما هم اتفاق بیفتد، شهرزاد قصه گو  ، چهار چرخ رفیق و .. در کارنامه هنری او دیده می شود.

و امروز همچنین سالروز درگذشت زنده یاد امرالله صابری شیروانی (۱۳۲۰ – ۵ مهر ۱۴۰۲) بازیگر تئاتر، تلویزیون و سینما است.
صابری در سال ۱۳۲۰ در شهر تنکابن متولد شد و دارای لیسانس کارگردانی و بازیگری از دانشگاه دولتی هانوفر آلمان بود.
بازی در تئاتر را از سال ۱۳۴۷ وهمکاری با تلویزیون را از همین سال آغاز کرد. بازی در سینما را نیز از سال ۱۳۵۱ با نقش کوتاهی در پستچی به کارگردانی داریوش مهرجویی شروع به کار کرد.
صابری بعد‌ها در فیلم‌های دیگری از این فیلمساز و نیز دیگر کارگردان‌های مطرح سینما بازی کرد که از میان آن‌ها به «دایره مینا»، «هامون»، «سفر سنگ»، «خط قرمز»، «آقای بخشدار»، «چهره»، «میرزا کوچک خان»، «ترن»، «مدرسه‌ای که می‌رفتیم»، «بلوچ» و «لامینور» می‌توان اشاره کرد.

وی همچنین چند اثر ترجمه در کارنامه هنری خود از جمله پابرهنه‌ها تمرین انقلاب می‌کنند (اثر گونتر گراس) را نیز دارد.
صابری در ۵ مهر ۱۴۰۲، در ۸۲ سالگی به‌دلیل کهولت سن درگذشت. روحش شاد


یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار