به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، پرویز شاهینخو (۱ مهر ۱۲۹۴ – ۱۶ مرداد ۱۳۹۵) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون در تهران بهدنیا آمد و از سال ۱۳۱۲ در گروه تئاتر خیرخواه مشغول بازی در تئاتر شد .
او در سال ۱۳۱۴ در کلاس سینمایی اوانس اوهانیانس شرکت کرد که موجب شد در دو فیلم به نامهای آبی و رابی و حاجی آقا آکتور سینما همکاری کند.
شاهینخو در سال ۱۳۱۷ وارد هنرستان هنرپیشگی شد و بعد از گرفتن دیپلم از سال ۱۳۱۸ در تئاتر «نصر و دهقان» به اجرای نقشهای مختلف پرداخت. همچنین وی در سال ۱۳۱۳ در اداره تفتیش قاچاق مملکتی، مفتش بود و از سال ۱۳۱۶ کارمند بانک شد.
نام وی در ابتدا «امیرزند» بود که به دلیل ممنوعیت انتخاب نام امیر به دستور رضاشاه، وی نام خود را به پرویز تغییر داد. او در سال ۱۳۴۵ بازنشسته شد.
ایفای هشت نقش مختلف در سریال سربداران و سریالهای روزی روزگاری، تفنگ سرپر، امام علی، ولایت عشق، کوچک جنگلی و برخی مجموعههای تاریخی دیگر از کارهای شاهینخو بود. وی همچنین در سال ۱۳۸۲ در فیلم سینمایی بابا عزیز به کارگردانی محمد ناصر خمیر با گلشیفته فراهانی و حسین پناهی همبازی بود.
آخرین فعالیت تلویزیونی وی، نقش آفرینی در سریال شاید برای شما هم اتفاق بیفتد (احمد معظمی_۱۳۹۲) و آخرین کار سینماییاش، صد سال به این سالها (سامان مقدم - ۱۳۸۶) بود.
وی سرانجام در روز شنبه ۱۶ مرداد ۱۳۹۵ پس از یک دوره بیماری در سن ۱۰۰ سالگی درگذشت.روحش شاد
علی کسمایی مدیر دوبلاژ، کارگردان، فیلمنامهنویس ملقب به پدر دوبله ایران نیز زادهٔ ۱ مهر ۱۲۹۴ در تهران بود.
پدر و مادر و نیاکان او گیلک و از روستای کسمای گیلان بودند. سالهای اولیهٔ زندگی و دبستان را همراه با خانواده در استان گیلان و استان مازندران گذراند و پس از پایان تحصیلات دبیرستان در استان گیلان به تهران رفت و در رشتهٔ حقوق دانشگاه تهران فارغ التحصیل شد.
زنده یاد کسمایی از سال ۱۳۲۵ به عنوان نویسنده و مترجم در روزنامههای مختلفی مشغول بکار شد و سردبیری روزنامههای معتبری مانند اطلاعات، مهرایران، عالم هنر و … را به عهده داشت. علاوه بر این، از دهه ۱۳۲۰ به اخذ پروانهٔ وکالت دادگستری توفیق یافت که پروانهٔ وی اکنون در بخش نمایشگاه اسناد کانون وکلای دادگستری مرکز، نگهداری میشود.
کسمایی از سال ۱۳۲۹ با نوشتن فیلمنامهٔ شرمسار (به کارگردانی اسماعیل کوشان) به سینمای حرفهای وارد شد. او علاوه بر نویسندگی، در شاخههای دیگر سینما مانند کارگردانی و بازیگری نیز فعالیت داشت اما عمدهٔ دلیل اشتهار کسمایی، به تخصص وی در کار دوبله و مدیریت دوبلاژ بازمیگردد. او از سال ۱۳۳۴ به عنوان مدیر دوبلاژ، به حرفهٔ گویندگی روی آورد و سالهای متمادی به توسعهٔ فن دوبله و تربیت گویندگان جوان و مستعد اشتغال داشت.
کسمایی بر بسیاری از دوبلورهای سرشناس ایرانی سمت استادی دارد. او به سبب پیشینهٔ طولانی، سوابق درخشان و تجربیاتی که در این عرصه داشت، به عنوان پدر دوبلهٔ ایران نامدار شد. مهین کسمایی از دیگر دوبلورهای ایرانی، برادرزاده او است. علی کسمایی مشهور به عمو دوبلور بود.
علی کسمایی سرانجام پس از تحمل یک دوره بیماری طولانیمدت، در روز سهشنبه ۶ تیر ۱۳۹۱ در تهران به علت کهولت سن درگذشت. یادش جاودان
امروز زادروز ابراهیم حاتمیکیا (زادهٔ ۱ مهر ۱۳۴۰) هم هست. او دانشآموختهٔ رشته سینما (گرایش فیلمنامهنویسی) از دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر است و فعالیتهای سینمایی خود را با ساخت فیلمهای کوتاه و مستند در رابطه با سینمای جنگ آغاز کرد.
حاتمی کیا در یک خانواده آذری در تهران متولد شد و فعالیتهای سینماییاش را از سال ۱۳۵۹ با نوشتن فیلمنامه و کارگردانی فیلمهای کوتاه در فضای جبهه و جنگ آغاز کرد.
او در سال ۱۳۶۵ نخستین فیلم بلند خود را به نام هویت برای شبکه دوم سیما ساخت که میکوشید تصویری واقع گرایانه از گرایشهای سیاسی آن دوران پرآشوب ارائه دهد. پس از ساخت این فیلم، خسرو دهقان منتقد سینما استعداد حاتمی کیا را کشف کرد و در یکی از نشریات سینمایی نوشت، فیلمساز خوشقریحهای دارد وارد سینما میشود.
حاتمی کیا در سال ۱۳۶۷ در دوره فیلمنامهنویسی دانشگاه هنر تهران شرکت و در سال ۱۳۷۲از پایاننامه خود با موضوع نئورئالیسم در سینمای ایتالیا دفاع کرد.
فیلم پویانمایی موعود و دو فیلم ۱۶ میلیمتری به نامهای صراط (۱۳۶۳) و طوق سرخ (۱۳۶۴) از جمله دستگرمیهای او برای ورود به سینمای حرفهای بود و ساخت فیلم بلند را سرانجام با هویت (۱۳۶۵) آغاز کرد.
حاتمی کیا ده سال بعد برای ساخت فیلم آژانس شیشهای (۱۳۷۶) جایزهٔ بهترین فیلمنامه و کارگردانی را از شانزدهمین جشنواره فیلم فجر دریافت کرد.
او سه بار برای فیلمهای آژانس شیشهای، به رنگ ارغوان (۱۳۸۳) و به وقت شام (۱۳۹۶) موفق به کسب سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی جشنواره فیلم فجر شده است. همچنین وی برای فیلم روبان قرمز (۱۳۷۷) نامزد جایزه صدف طلایی جشنواره فیلم سنسباستین شد.
در سال ۱۳۹۳، حاتمیکیا یکی از نُه سینماگری بود که نشان افتخار جهادگر عرصه فرهنگ و هنر برای یک عمر فعالیت را دریافت کرد. او در رأیگیری از ۵۵ فیلمشناس ایرانی در سال ۱۳۸۱ به عنوان یکی از ده فیلمساز برتر تاریخ سینمای ایران شناخته شد و همچنین در سال ۱۳۹۴، در نظرسنجی ۴۳ منتقد برای بهترین کارگردانان پس از انقلاب ۱۳۵۷ در رتبهٔ چهارم قرار گرفت.
دیدهبان (۱۳۶۷) ، مهاجر (۱۳۶۸) ، وصل نیکان (۱۳۷۰)، از کرخه تا راین (۱۳۷۱) ، خاکستر سبز (۱۳۷۲) ، بوی پیراهن یوسف (۱۳۷۴) ، برج مینو (۱۳۷۴)، دعوت (۱۳۸۷) ، چ (۱۳۹۲) و بادیگارد (۱۳۹۴) از دیگر آثار سینمایی اوست.
همچنین سید مسعود اطیابی کارگردان و تهیه کننده سینما زادهٔ ۱ مهر ۱۳۴۳ است. فیلمهای نخست او، شاهد مضامین اخلاقی و اعتقادی بود و پس از آن به ساخت فیلمهای کمدی پرداخت.
اطیابی فیلمسازی را از سال ۱۳۶۴ با تصویربرداری از جبهههای جنگ آغاز کرد و در سال ۱۳۶۹ در مقام تهیهکنندهٔ عروس حلبچه فعالیت کرد.
اطیابی در سال ۱۳۹۷ فیلم پرفروش تگزاس را ساخت که در سالهای بعد با دنبالهاش تگزاس ۲ (۱۳۹۸) و نیز دینامیت (۱۴۰۰)، انفرادی (۱۴۰۱)، بخارست (۱۴۰۱)، هتل (۱۴۰۲)، تگزاس ۳ (۱۴۰۳) و دایناسور (۱۴۰۳) ادامه پیدا کرد. این فیلمها او را به یکی موفقترین فیلمسازان تجاری ایران تبدیل کرد.
و حسن مهمانی بازیگر تئاتر و تلویزیون و سینما نیز زاده ۱ مهر ۱۳۲۹ در تهران است .او هنرپیشگی را زیر نظرمصطفی اسکویی در گروه آناهیتا شروع کرد و پس از گذراندن تحصیلات دانشگاهی و دورههای تخصصی در بازیگری و کارگردانی در دانشگاه هنرهای دراماتیک تهران، به شکل حرفهای وارد کار شد.
در سال ۱۳۶۱ ناگزیر از گروه آناهیتا جدا شده و به صورت آزاد فعالیتش در تئاتر، سینما و همزمان در تلویزیون را آغاز کرد که این همکاری در این سه حوزه هنوز ادامه دارد.
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار