به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، رضا حامدی خراسانی (۴ مهر ۱۳۱۸ – ۲ دی ۱۳۷۴) با نام هنری منوچهر حامدی بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون، فعالیت هنری خود را در سال ۱۳۳۷ و با بازی در تئاتر آغاز کرد و در همان سالها از کلاسهای هنرپیشگی «تئاتر نصر» فارغالتحصیل شد.
او همچنین مدتی در نمایشهای تلویزیونی زنده بازی میکرد و فعالیت سینمایی خود را با بازی در فیلم «ستارهای چشمک زد» در سال ۱۳۴۲ آغاز نمود و فعالیت سینمایی خود را پس از پیروزی انقلاب نیز ادامه داد و در جشنواره یازدهم و سیزدهم فیلم فجر در سال ۱۳۷۱ و ۱۳۷۳، نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش دوم مرد شد.
زنده یاد منوچهر حامدی با آن چهره فتوژنیک و گنجینهای از تجربیات هنری بسیار، هرچند وسواس چندانی در انتخاب نقشها نداشت، بهخوبی از پس نقشهای مختلف برمیآمد. گاهی در فیلم «کمالالملک» لباس روحانیت میپوشید و گاهی در کمدی درخشان «اجارهنشینها» با آن کلاه شاپو و بارانی بلند در نقش دلال املاک ظاهر میشد. در «شلیک نهایی» پابهپای جهانگیر فروهر، مدیریت تشکیلات مواد مخدر را بهعهده میگرفت و در «روزی روزگاری» هم تاجری صحراگرد بود.
سرانجام منوچهر حامدی در سن ۵۶ سالگی در دوم دیماه سال ۱۳۷۴ پس از پایان تصویربرداری فیلم نخل محبت در عباسآبادِ تنکابن، هنگام عبور از عرض جاده، بر اثر برخورد با یک خودروی سواری درگذشت و پیکرش را در بهشت زهرا به خاک سپردند. روحش شاد
امروز چهارم مهر، هم زادروز و هم سالروز درگذشت زنده یاد «هما روستا» است. به عبارتی زادروز و تاریخ درگذشت این بازیگر هر دو در روز 4 مهر بوده است .
هما روستا (۴ مهر ۱۳۲۳ – ۴ مهر ۱۳۹۴) در تهران به دنیا آمد. پدرش رضا روستا از رهبران حزب توده ایران بود که در سال ۱۳۲۶ به اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی مهاجرت کرد. والدینش پیش از اینکه او به دنیا بیاید، از هم جدا شده بودند. او «تقریباً» تا شش سالگی پدرش را ندیده بود. مادرش فاطمه بانو رزمگاه نام داشت که از ازدواج دومش صاحب چهار فرزند شده بود.
روستا بعدها مدرک فوق لیسانس خود را از دانشکده هنرهای دراماتیک بخارست رومانی گرفت و پس از مرگ پدر در سال ۱۳۴۹ به ایران بازگشت و در رشته شیمی مشغول به تحصیل شد ولی آن را نیمه تمام گذاشت و به دانشکده هنرهای دراماتیک رفت.
روستا دربارهٔ بازگشتش به ایران چنین گفته بود: بعد از فارغالتحصیلی به آلمان بازگشتم، خانوادهام بعد از فوت پدر در برلین زندگی میکردند و قرار بود من هم در برلین کارم را شروع کنم ولی چون لهجه داشتم، میخواستند مرا به شهر دیگری بفرستند تا ضمن یکی دو سالی کار کردن، لهجهام بهتر شود؛ اما من تصمیم گرفتم تا به ایران بازگردم. نمیدانم چرا؟ واقعاً هنوز هم نتوانستم دلیل خاصی برای این تصمیم پیدا کنم. شاید دلیلش همان کشش درونی به ایران بود. به هر حال آمدم ایران و ماندم.
اولین حضور روستا در سینما با فیلم دیوار شیشهای به کارگردانی ساموئل خاچیکیان در سال ۱۳۵۰ رقم خورد و پس از انقلاب نیز در سال ۱۳۶۵، روستا در فیلم گزارش یک قتل به کارگردانی محمدعلی نجفی ایفای نقش نمود.
او همچنین در پرنده کوچک خوشبختی (۱۳۶۶) ساختهٔ پوران درخشنده نقش معلم روانشناسی را ایفا کرد . روستا برای این نقش نامزد دریافت لوح زرین بهترین بازیگر نقش اول زن از ششمین دوره جشنواره بینالمللی فیلم فجر در همان سال شد.
او سال ۱۳۶۸ نیز در فیلم تمام وسوسههای زمین به کارگردانی حمید سمندریان ظاهر شد و نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن از هشتمین جشنواره بینالمللی فیلم فجر گردید.
زنده یاد هما روستا در ۱۳۶۹، جایزه بهترین بازیگر زن را از جشنواره فرهنگی و هنری روستا به خاطر بازی در فیلم ملک خاتون به کارگردانی حسن محمدزاده دریافت و دههٔ ۱۳۷۰ را با بازی در فیلم مسافران کارِ بهرام بیضایی (۱۳۷۰) آغازکرد.
روستا سال بعد در فیلم از کرخه تا راین ابراهیم حاتمیکیا به ایفای نقش پرداخت. او در آن نقش زنی را ایفا کرد که پس از چند سال به ایران بازمیگردد و قصد دارد با با برادر بسیجی مجروحش دوباره ارتباط برقرار کند. او برای این نقش، با زبان آلمانی صحبت میکرد. این نقش باعث شد تا در میان مردم شناختهتر شود.
او بار دیگر نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن از یازدهمین جشنواره بینالمللی فیلم فجر شد.
روستا در ۱۳۷۴ به خاطر بازی در تله تآتر شعبدهباز جایزه بهترین بازیگر را از جشنواره سیما کسب نمود و در ۱۳۸۳ نمایش زمستان، نوشته امید سهرابی را روی صحنه برد و در ۱۳۸۴ نیز نمایش سانتاکروز ماکس فریش را با ترجمهای از خودش کارگردانی کرد. دیگر نمایش او نیز آنتیگون در نیویورک نام داشت که در ۱۳۸۶ روی صحنه برد. بازگشت مجدد روستا به تلویزیون هم با سریال ترانه مادری در سال ۱۳۸۷ رقم خورد.
هما روستا سرانجام در ۴ مهر ۱۳۹۴ مصادف با روز تولدش بر اثر سرطان در بیمارستانی در لس آنجلس آمریکا درگذشت. پیکر او بعدا در قطعه هنرمندان بهشت زهرا تشییع و به خاک سپرده شد. یادش جاودان
و امروز سالروز آسمانی شدن «سیامک اطلسی» نیز هست. عزت اطلسیفر که با نام سیامک اطلسی شناخته میشد، بازیگر و دوبلور (زادهٔ ۴ تیر ۱۳۱۵ در ارومیه – درگذشتهٔ ۴ مهر ۱۴۰۰ در تهران ) ، از دهه ۴۰ کار خود را با گویندگی فیلمهای سینمایی آغاز کرد و بعد به سینما رفت و از سال ۵۰ تا همین چند سال قبل در بیش از ۴۰ فیلم سینمایی بازی کرده بود.
اولین سابقه بازیگری سیامک اطلسی به سال ۱۳۵۰ و در فیلم سینمایی مردان خشن به کارگردانی صابر رهبر برمی گردد.
از جمله آثار او در سینما به «چریکه تارا»، «پرونده»، «شاید وقتی دیگر»، «آن سوی آتش»، «دو فیلم با یک بلیت»، «آقای بخشدار»، «همسر»، «روز واقعه»، «در کمال خونسردی»، «خط آتش»، «دلباخته»، «دختری به نام تندر»، «ملک سلیمان»، «گلوگاه»، «دلتنگیهای عاشقانه» و «مردی بدون سایه» میتوان اشاره کرد.
وی در فیلمها و سریالهای مختلفی نیز همچون «مادر»، «جنگجویان کوهستان»، «پهلوانان نمیمیرند»، «افسانه جومونگ» دوبلوری کرده بود.برخی از سریالهای او نیز «پدر سالار»، «پهلوانان نمیمیرند»، «فرار بزرگ»، «پدرخوانده»، «کلانتر ۲»، «شیخ بهایی»، «تعبیر وارونه یک رویا»، «معمای شاه»، «هشت و نیم دقیقه»،« مختارنامه» و همچنین نامش در لیست بازیگران سریال در حال ساخت «سلمان فارسی» دیده می شود.
سیامک اطلسی از سال 1343 از طریق انجمن گویندگان در حوزه دوبله نیز فعالیت خود را آغاز کرد.
این بازیگر دوبله را یک کلاس درس برای خود دانسته و تصریح کرده است : اگر به سینما نمیآمدم در دوبله نقشهای بیشتری میگفتم ولی سینما وقت بیشتری از من گرفت.اطلسی تاکید کرده که در کار هنری خود هیچ وقت دنبال سود و پول نرفته ولی دوست داشته با ذهنیت خود فیلمی را بسازد که شاید هم هیچ وقت به آن نرسد.
زنده یاد سیامک اطلسی سرانجام با وجود تزریق واکسن کرونا به کووید ۱۹ دچار شد و در ۴ مهر ۱۴۰۰ در بیمارستان فرمانیه تهران درگذشت. او در روز ۶ مهر ۱۴۰۰ در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد. یادش مانا
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار