به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، زنده یاد عزتالله انتظامی برای سینمای ایران فقط یک بازیگر نبود؛ او شناسنامه نسلی از نقشآفرینیها، تجربهها و شخصیتهایی بود که از صحنه تئاتر تا پرده سینما، بخشی از حافظه فرهنگی مردم ایران را ساختند؛ مردی که از سنگلج آمد و به «آقای بازیگر» سینمای ایران بدل شد.
عزتالله انتظامی (۳۱ خرداد ۱۳۰۳ – ۲۶ مرداد ۱۳۹۷) بازیگر و کارگردان تئاتر، سینما و تلویزیون، مشهور به «آقای بازیگر» سینمای ایران ، نخستین بازیگر ایرانی بود که از یک جشنوارهٔ بینالمللی جایزه گرفت.
انتظامی در محلهٔ سنگلج تهران متولد و پس از گذراندن دوره تحصیلات مقدماتی، وارد هنرستان صنعتی تهران شد و در رشته برق به تحصیل پرداخت.
عزت سینمای ایران؛ از سنگلج تا حافظه ماندگار مردم
عزتالله انتظامی ؛ «آقای بازیگر» سینمای ایران
در سال ۱۳۲۶ وارد عرصه هنر گردید و با اندک دست مایههای هنر نمایش و تئاتر به آلمان سفر کرد و در شهر هانوفر وارد یک مدرسه شبانه آموزش سینما و تئاتر شد. وی پدر مجید انتظامی آهنگساز و نوازنده است. عزتالله انتظامی فعالیت هنری خود را با پیشپردهخوانی در تماشاخانههای لالهزار شروع کرد؛ او پس از یک سال به تماشاخانههای هنر و فرهنگ تهران رفت؛ در سال ۱۳۲۰ نخستین نمایش حرفهای خود را با عنوان اولتیماتوم نوشته پرویز خطیبی به کارگردانی اصغر تفکری در تئاتر پاریس خیابان لالهزار اجرا کرد و تا سال ۱۳۲۶ توانست در بیش از ده نمایش نقشپردازی کند.
سپس، در سال ۱۳۵۱، پیشپردهخوانی در ایران و نیز کار هنری هنریش فون کلایست موضوع پایاننامهٔ کارشناسی او در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد که با امتیاز «بسیار خوب همراه با تشویق کتبی» به تأیید استادانش، من جمله بهرام بیضایی، رسید.
نخستین تجربه سینمایی او با فیلم «واریته بهاری» در سال ۱۳۲۸ رقم خورد، اما آنچه نام عزتالله انتظامی را به نقطهای تعیینکننده در تاریخ سینمای ایران رساند، بازی او در فیلم «گاو» به کارگردانی داریوش مهرجویی بود.
همکاری انتظامی با داریوش مهرجویی یکی از درخشانترین زوجهای هنری سینمای ایران را شکل داد.«آقای هالو»، «دایره مینا»، «پستچی»، «اجارهنشینها»، «هامون» و «بانو» هرکدام بخشی از این مسیر مشترک بودند؛ مسیری که در آن انتظامی توانست از نقشهای تراژیک تا شخصیتهای پیچیده، تلخ، طنزآمیز و چندلایه را با ظرافت اجرا کند.
اما کارنامه انتظامی محدود به همکاری با مهرجویی نبود. او با کارگردانان برجستهای چون علی حاتمی، ناصر تقوایی، مسعود کیمیایی، رخشان بنیاعتماد، مسعود جعفریجوزانی و محسن مخملباف نیز همکاری کرد و در هر تجربه، بخشی تازه از تواناییهای خود را نشان داد.از «حاجی واشینگتن» تا «ناصرالدینشاه آکتور سینما»، از «اجارهنشینها» تا «هامون»، از «روسری آبی» تا «خانهای روی آب» و «مینای شهر خاموش»، انتظامی بارها ثابت کرد که بازیگر بزرگ، در قالب یک نقش ثابت نمیماند؛ او هر بار خود را از نو میآفریند.لقب «آقای بازیگر» برای عزتالله انتظامی فقط یک عنوان رسانهای نبود؛ حاصل سالها حضور مستمر، جدی و اثرگذار در تئاتر، سینما و تلویزیون بود.
انتظامی در سال ۱۳۸۲ بهعنوان یکی از چهرههای ماندگار ایران انتخاب شد و در سال ۱۳۸۵ نیز آیین بزرگداشت او در مقر یونسکو در پاریس برگزار شد؛ تجلیلی که نشان میداد کارنامه او تنها متعلق به سینمای ایران نیست، بلکه بخشی از میراث فرهنگی و هنری کشوری است که سینما را با چهرههایی چون او به جهان معرفی کرده است.
زنده یاد عزتالله انتظامی سرانجام در ۲۶ مرداد ۱۳۹۷ در ۹۴ سالگی درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا آرام گرفت.روحش شاد
سید ضیاءالدین دری (زادهٔ ۲۹ تیر ۱۳۳۲ تهران – درگذشتهٔ ۲۶ مرداد ۱۳۹۷ شیراز) کارگردان، تهیهکننده و نویسندهٔ هم اصالتاً اهل شهر ساوه بود که پس از مرگ او یک خیابان در ساوه به نام او نامگذاری شد و یک سردیس از او در آن مکان قرار گرفته است.
زنده یاد سید ضیاءالدین دری در محله نواب ، چهارراه سالار تهران متولد شد و پس از تحصیلات ناتمام در رشته علوم ارتباطات به سینما گرایش پیدا کرد.
وی فعالیت هنری خود را با تلویزیون آغاز کرد و با کارگردانی فیلم سینمایی «صاعقه» در سال ۱۳۶۳ به جمع کارگردانان سینما پیوست. غیر از آثار اکرانشده او در نیمه دهه هشتاد، فیلم «عشق ممنوع» یا همان «من و دبورا» را در کشور لبنان ساخت که این فیلم در نوبت اکران عمومی قرار نگرفت.
همچنین از سریال کیف انگلیسی ساخته سید ضیاءالدین دری، به عنوان یکی از بهترین و شاخصترین مجموعههای تاریخ معاصر یاد میشود.
سید ضیاءالدین دری سرانجام در پی عارضه کبدی در روز جمعه ۲۶ مرداد ۱۳۹۷ درگذشت. یادش گرامی
و بهمن مفید یکی از چهرههای مشهورو تأثیرگذار درعرصه سینمای ایران است که در زمینههای بازیگری، نوازندگی، خوانندگی ، صداپیشگی، نقشی ماندگار در فرهنگ و هنر این سرزمین ایفا کرد. حضور او در آثار سینمایی و تئاتر، بهویژه در دهههای ۴۰ و ۵۰ خورشیدی، نشاندهنده توانمندی و استعداد بینظیر او در هنرهای نمایشی است.
بهمن مفید از سال ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۹ در سینمای ایران حضور داشت و در بیش از ۷۰ فیلم بازی کرد که معروفترین آنها "طوقی"، "داش آکل" و "رضا موتوری" بودند.
مفید ۲۵ مرداد ۱۳۲۱ درخیابان شهباز تهران چشم به جهان گشود. برادرش بیژن مفید نمایشنامهنویس و کارگردان ایرانی، اردوان مفید بازیگر، هنگامه مفید شاعر، ترانهسرا، نمایشنامهنویس و کارگردان و پدرش غلامحسین مفید از جمله هنرپیشگان قدیمی تئاتر بود.
بهمن مفید ؛ بازیگر ماندگار سینما و تئاتر ایران
مفید در جوانی، ضمن تحصیل در دانشکده هنرهای دراماتیک به کارگردانی و بازیگری میپرداخت. وی همراه با پدر و برادرانش گروهی داشتند که به همراه بازیگرانی همچون بهزاد فراهانی، رضا میرلوحی، اصغر آقاخانی و بهرام وطنپرست به اجرای تئاتر میپرداختند. او همچنین با "گروه هنر ملی" و عباس جوانمرد همکاری داشت. پس از آن، برادرش اردوان مفید، "کانون" را تأسیس کرد اما پس از مدتی، فعالیت وی و برادرانش به وسیله رژیم پهلوی توقف شد. در این زمان بهمن مفید که در وزارت فرهنگ و هنر مشغول به کار بود، از این نهاد جدا شد و به سینما روی آورد. از آثار مهم بهمن مفید در تئاتر، میتوان به بازی در تئاترِ "شهر قصه" به کارگردانی بیژن مفید و نمایش "ضیافت" کارِ بهرام بیضایی در آذر ۱۳۴۶ خورشیدی اشاره کرد. "او همچنین با گروهی متشکل از سیروس ابراهیمزاده، رامین فرزاد، نیکو خردمند، فهیمه راستکار و پروین امیرسلیمانی نمایشنامههایی را به کارگردانی بیژن مفید در رادیو تهران اجرا میکرد.او فعالیت سینمایی خود را در سال ۱۳۴۸ و با ایفای نقش کوتاهی در فیلم "قیصر" به کارگردانی مسعود کیمیایی آغاز کرد. این نقش گرچه کوتاه بود، اما با دیالوگ معروفش در این فیلم و این نقش، جاودانه شد. این دیالوگ، بخشی از سناریوی فیلم نبود و پس از اجرا و پیشنهادش توسط بهمن مفید به دلیل زیبایی و اثرگذاری، مورد پسند مسعود کیمیایی قرار گرفت و وارد سناریو شد.
بهمن مفید پس از انقلاب اسلامی هم دست از کار نکشید و در نمایشهای مردمی که در تئاتر سنگلج و لالهزار اجرا میشد، نقشآفرینی میکرد اما در سال ۱۳۶۰، به آمریکا مهاجرت کرد.
او بعدها در ۱۳۸۷ پس از سالها دوری از وطن به منظور عیادت از مادرش به ایران بازگشت و از آن روز تا زمان درگذشتش در ایران ماند. او در زمان حضورش در ایران کار گویندگی عروسک و دوبله انجام میداد. برای مثال در مجموعه "یکی بود یکی نبود" (۱۳۷۸)، مجموعهٔ تلویزیونی "پلیس آسمانی" (۱۳۸۱)، "دربهدرها" (۱۳۸۳(، "سرتو بدزد رفیق" (۱۳۸۴) و مجموعهٔ عروسکی "امین و مینا" (۱۳۸۷) به عنوان گوینده عروسکی و در آثاری چون "منگوله گوش میرزا"، "شاپرک خانوم" و "عصر یخبندان ۴(شکاف قارهها)" به عنوان صداپیشه هنرنمایی کرد.
بهمن مفید که مدت یک سال به دلیل بیماری سرطان ریه تحت درمان بود، سرانجام در ۲۶ مرداد ۱۳۹۹ در سن ۷۸ سالگی، در خانهاش در تهران درگذشت. پیکر او، روز ۲۷ مرداد ۱۳۹۹ درقطعه هنرمندان در آرامگاهِ مشترک با کامبیز صمیمی مفخم ، هنرمند تئاتر و تئاتر عروسکی و همسر خواهرش، هنگامه مفید به خاک سپرده شد.
او در مصاحبه ای گفته است : شغلم بازیگری است تا دم مرگ.. روحش شاد
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار