به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، استاد جلال مقامی در ۲ مرداد ۱۳۲۰ در تهران و در خانوادهای اهل قزوین زاده شد. فعالیت هنری را از سنین نوجوانی با بازی در تئاتر شروع کرد و سپس به تشویق حیدر صارمی، از سال ۱۳۳۷ وارد عرصهٔ دوبلاژ شد. مقامی همسر رفعت هاشمپور، دوبلور قدیمی سینما و تلویزیون بود.
جلال مقامی استاد خود در دوبله را هوشنگ لطیفپور معرفی میکرد و در سالهای طلایی دوبلاژ، در فیلمهای دوبله شده به مدیریت علی کسمایی، محمدعلی زرندی، عطاءالله کاملی، ایرج دوستدار، احمد رسولزاده، سعید شرافت و ابوالحسن تهامی گویندگی کردهاست.
او از سال ۱۳۴۴ در فیلمهای سینمایی به ایفای نقش پرداخت و مدیریت دوبلاژ را از سال ۱۳۴۵ آغاز کرد و در سالهای بعد از انقلاب ۱۳۵۷، قبل از اینکه صدای سر صحنه در سینمای ایران باب شود، بهجای سعید راد (مرز)، فرامرز قریبیان (آوار)، مجید مظفری (تیغ و ابریشم، کشتی آنجلیکا)، پرویز پرستویی (شکار)، اصغر همت (هزاردستان)، و… صحبت کرد.
زنده یاد مقامی همچنین اجرای برنامهٔ «دیدنیها» به تهیهکنندگی غلامحسین میرزاده را بر عهده داشت. پخشِ این برنامهٔ تلویزیونی از سال ۱۳۶۲ آغاز شد و به مدت ۱۲ سال ادامه یافت. این برنامه در آن سالها که با دوران جنگ هشتساله همزمان بود، روزهای یکشنبه از شبکهٔ دو پخش میشد و با اجرای جلال مقامی به یکی از محبوبترین برنامههای تلویزیونی در ایران تبدیل شد.
وی همچنین در دههٔ ۱۳۶۰، مدیریت دوبلاژ مجموعهٔ تلویزیونی «مارکو پولو» را بر عهده داشتهاست. او در دوبلهٔ مجموعهٔ تلویزیونی «لبهٔ تاریکی» بهجای شخصیت رونالد ران کریون یکی از بهیادماندنیترین گویندگیهای خود را به یادگار گذاشت.
او در مجموعههای تلویزیونی «ارتش سری» (برانت)، «پوآرو» (هستینگز)، «خانوادهٔ رابینسون» (رابینسون)، «شهر مرزی» (جک)، «هشدار برای کبرا ۱۱» (سمیر)، «مزد ترس» (عبدالرضا اکبری)، «پدرسالار» (خسرو شجاعزاده)، و… نیز حرف زدهاست.
از دیگر آثار مقامی میتوان به گویندگیاش در «لورنس عربستان به جای عمر شریف» و «شکوه علفزار» اشاره کرد.
مقامی سرانجام در ۱۵ آبان ۱۳۹۳، پیش از اینکه در محل کارش در رادیو البرز حاضر شود و برنامهٔ «شنیدنیها» را اجرا کند، دچار سکتهٔ مغزی شد و در سالهای آخر عمر به دلیل شرایط جسمانی، به ندرت کار دوبله میکرد.
استاد جلال مقامی سرانجام عصر پنجشنبه ۵ آبان ۱۴۰۱ بر اثر ایست قلبی درگذشت و در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
شقایق فراهانی بازیگر سینما و تلویزیون نیز زادهٔ ۲ مردادِ ۱۳۵۱ است. او در فیلمهایِ فیلمسازانِ نامداری چون داریوش مهرجویی و ایرج قادری و بهرام بیضایی و مسعود کیمیایی بازی کرده است.
او دخترِ بهزاد فراهانی و فهیمه رحیمنیا، و خواهرِ بزرگترِ گلشیفته فراهانی، از بازیگران سینما و آذرخش فراهانی سرپرست، نوازنده، ترانهسرا است. وی در طول مدت بازیگریاش پُرکار بوده است و منتقدین بازی وی را در فیلم چتری برای دو نفر ستودهاند. این بازیگر نقشهایش در فیلمهای چتری برای دو نفر، پروانهای در باد و سریال کلاه پهلوی را ماندگار میداند.
و سیروس کهورینژاد بازیگر سینما و تلویزیون هم ۲ مرداد ۱۳۴۲ در تهران متولد شده است.
کهورینژاد داری مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد کارگردانی از دانشگاه تربیت مدرس تهران است. همچنین در برخی از دانشگاهها و دانشکدههای هنر کشور تدریس میکند.
از سال ۱۳۵۹ با نمایش متوری در دانشکدهٔ هنرهای زیبای تهران کار بازیگری را آغاز کرد و نگارش و کارگردانی کردن فیلم کوتاه داستانی دنیای من و بازیگری در سینمیایی آن سوی غروب نیز از کار های آغازین او بوده است.
او در نمایشهای بابور، شهرزاد، جهاز جادو، عروسی چاه، تاجر ونیزی، الکترا، با دریا، رعنا، باران، رویاهای خلیج فارس، اذان صبح و وهم سرخ، دزداب و چند تئاتر دیگر بازیگری کردهاست. همچنین نمایش نامههای باد بادکها، داغ پوست، بازنویسی ماه و پلنگ، فیلمنامه سینمایی رها و انیمیشن زرد و سرخ را نوشته است. وی نمایشهای بوی خون، زمان سکوت برای زندگان، شرف نامه یحیی تیره بخت، سفر دور و دراز سلطان، دلوا (دل کوچک)، دیو بندان، مرغهایی که از تخم مرغ پخته بهدست میآیند، روزگار نازنین، طلعت مهربان، شاباش خان و باد اسب و چند نمایش دیگر را کارگردانی کردهاست.
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یاد نِگار
یادْ نِگار