به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، زنده یاد عزت الله انتظامی، آقای بازیگر سینمای ایران بدون شک از چهره های ماندگار سینماست؛ چهره ای که در کنار 8 جایزه بازیگری ملی و بین المللی و نزدیک به 500 اثر در کارنامه اش لقب بازیگر اخلاق مدار را همراه دارد.
استاد انتظامی را می توان یک الگوی هنرمند یا هنرمند الگو دانست زیرا کیفیت و تکنیک های بازیگری آقای بازیگر بهترین الگو برای هنرمندان و رفتار و کردار انسانی اش بهترین معنای هنرمند بودن است.
عزتالله انتظامی (۳۱ خرداد ۱۳۰۳ – ۲۶ مرداد ۱۳۹۷) بازیگر و کارگردان تئاتر، سینما و تلویزیون، نخستین بازیگر ایرانی بود که از یک جشنوارهٔ بینالمللی جایزه گرفت. انتظامی در سال ۱۳۸۲ به عنوان یکی از چهرههای ماندگار ایران انتخاب شد.
او در محلهٔ سنگلج تهران متولد شد و پس از گذراندن دوره تحصیلات مقدماتی، وارد هنرستان صنعتی تهران شد و در رشته برق به تحصیل پرداخت. در سال ۱۳۲۶ وارد عرصه هنر گردید و با اندک دست مایههای هنر نمایش و تئاتر به آلمان سفر کرد و در شهر هانوفر وارد یک مدرسه شبانه آموزش سینما و تئاتر شد.
وی پدر مجید انتظامی آهنگساز و نوازنده است. عزتالله انتظامی فعالیت هنری خود را با پیشپردهخوانی در تماشاخانههای لالهزار شروع کرد؛ او پس از یک سال به تماشاخانههای هنر و فرهنگ تهران رفت؛ در سال ۱۳۲۰ نخستین نمایش حرفهای خود را با عنوان اولتیماتوم نوشته پرویز خطیبی به کارگردانی اصغر تفکری در تئاتر پاریس خیابان لالهزار اجرا کرد و تا سال ۱۳۲۶ توانست در بیش از ده نمایش نقشپردازی کند.
بازی در فیلم واریته بهاری (۱۳۲۸) به کارگردانی پرویز خطیبی نخستین تجربه سینمایی انتظامی است. او بیست سال بعد، در ۱۳۴۸، در گاو ساختهٔ داریوش مهرجویی بازی کرد.
«گاو» داریوش مهرجویی بود که به اهالی هنر هفتم نشان داد که سینما دارد عزتی ماندگار پیدا می کند.
بازیهای او در دیگر آثار مهرجویی همچون آقای هالو، دایره مینا، پستچی، اجارهنشینها، هامون و بانو از کارهای ماندگار این زوج هنری است.
انتظامی همچنین در فیلمهای کارگردانان مطرح دیگری چون علی حاتمی، ناصر تقوایی، مسعود کیمیایی، رخشان بنیاعتماد، مسعود جعفری جوزانی و ..بازی کرد.
بازی او در فیلمهای حاجی واشینگتن، اجارهنشینها، گراند سینما، هامون، بانو، گاو، ستارخان، صادق کرده، خانه خلوت، ناصرالدینشاه آکتور سینما، روز فرشته، روسریآبی، مینای شهر خاموش، ستارهها ۱: ستاره میشود، دیوانهای از قفس پرید، خانهای روی آب و راه آبی ابریشم اوج هنرنمائی او و فیلمهای ماندگار او در کارنامه سینمایی اش است.
عزتالله انتظامی اولین بازیگر ایرانی بود که موفق به دریافت جایزه از فستیوال بینالمللی شد. وی برای بازی در فیلم گاو جایزه هوگو نقرهای بهترین بازیگر نقش اول مرد را از جشنواره بینالمللی فیلم شیکاگو دریافت کرد.
وی در ۲۶ مرداد ۱۳۹۷ در بیمارستان باهنر تهران در ۹۴ سالگی درگذشت. روحش شاد
هادی حجازی فر بازیگر و کارگردان سینما و تلویزیون کشورمان نیز متولد 31 خرداد 1355 در شهرستان خوی است.
این بازیگر از چهره های شناخته شده تئاتر است که با فیلم مزرعه پدری به سینماها آمد در فیلم هایی چون ایستاده در غبار و ماجرای نیمروز در میان مردم شناخته شد.
حجازیفر دانشآموختهٔ رشتهٔ کارشناسی نمایش عروسکی از پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران است. وی بازیگری را با بازی در مزرعه پدری (۱۳۸۳) آغاز و در دههٔ بعد نقش اصلی فیلمهای محمدحسین مهدویان، ایستاده در غبار (۱۳۹۴)، ماجرای نیمروز (۱۳۹۵)، لاتاری (۱۳۹۶) و ماجرای نیمروز: رد خون (۱۳۹۷) را ایفا کرد.
او برای بازی در ماجرای نیمروز نامزد سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل مرد جشنواره فیلم فجر شد. او در مجموعهٔ تلویزیونی پوست شیر (۱۴۰۱) نقش متفاوتتری از آثار قبلیاش را ایفا کرده است.
حجازیفر در سال ۱۴۰۰ نخستین فیلم خود، موقعیت مهدی را نویسندگی و کارگردانی کرد و در آن افسر نظامی مهدی باکری در جنگ ایران و عراق را به تصویر کشید. این فیلم در چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر نامزد دریافت ۱۴ جایزه شد که پنج جایزه شامل سیمرغ بلورین بهترین فیلم را کسب کرد.
او مجموعهٔ تلویزیونی داریوش (۱۴۰۳) را نیز کارگردانی، نویسندگی و بازیگری کرد. او همچنین یکی از نویسندگان فیلم آتابای (۱۳۹۸) به کارگردانی نیکی کریمی بوده است .
کامران شیردل مترجم، کارگردان و مستندساز نیز زاده 31 خرداد ۱۳۱۸ در تهران است. او از افراد تأثیرگذار بر موج نوی سینمای ایران است.
وی هنگامی که ۱۸ سال داشت برای ادامه تحصیل به ایتالیا رفت و در رشته معماری و شهرسازی در دانشگاه رم مشغول به تحصیل شد. به خاطر علاقه به سینما در سال چهارم تحصیل، در کنکور مرکز تحقیقات سینمایی رم شرکت کرد و به عنوان نخستین ایرانی پذیرفته شد.
وی در مدت چهار سال و زیر نظر اساتیدی مانند نانی لوی (کارگردانی)، ماریا رزادا (تدوین)، جولیو چزاره کاستلو (تحلیل فیلم) و مونته سانتی (تاریخ سینما) سینما را آموخت.
شیردل در سال ۱۳۴۳ و با ساختن فیلم آئینهها به عنوان پایاننامه تحصیلی خود، از مرکز تحقیقات سینمایی رم فارغالتحصیل شد. وی به عنوان دستیار کارگردان در فیلم «کتاب آفرینش» محصول استودیوهای چینه چیتا رم با جان هیوستون همکاری کرد.
اودر سال 1344 نخستین مستند خود در ایران را با نام بوم سیمین (دربارهٔ نقرهکاری)و نیز ندامتگاه (به سفارش وزارت فرهنگ و هنر) کارگردانی کرد. وی یک سال بعد تهران پایتخت ایران است و قلعه (دربارهٔ منطقه شهر نو) را ساخت که وزارت فرهنگ و هنر آنها را توقیف کرد. در سال ۱۳۵۹ نگاتیوهای این فیلم پیدا و با عکسهای کاوه گلستان تکمیل شد. وی دو فیلم ناتمام نوروز و آخرین گل را در سال ۱۳۴۶ ساخت و در سال ۱۳۴۷ «حماسه روستازاده گرگانی» یا اون شب که بارون اومد را کارگردانی کرد.
شیردل همچنین در سال ۱۳۵۱ نخستین فیلم سینمایی خود را با نام صبح روز چهارم با برداشتی آزاد از فیلم ازنفسافتاده ژان-لوک گدار آماده نمایش کرد. دومین تجربه سینمایی او نیز با نام دوربین که برداشتی آزاد از نمایشنامه بازرس کل نیکلای گوگول بود، پس از فیلمبرداری ۲۵ دقیقه از فیلم، از سوی تهیهکننده (کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان) توقیف شد.
وی در بعد از انقلاب در سال ۱۳۷۸ جشنواره سینمای مستند کیش را تأسیس نمود. دو فیلم آخر او مستندهایی دربارهٔ جزیره کیش هستند.
شیردل نخستین فیلمساز ایرانی است که نشان شایستگی از جمهوری ایتالیا را برای کارگردانی فیلمهایی چون «اونشب که بارون اومد» از سفارت این کشور در تهران، در اردیبهشت ماه ۱۳۸۹ دریافت کرد.
و در چنین روزی ، سینا زند (۱۹ فروردین ۱۳۶۷ – ۳۱ خرداد ۱۴۰۲) صداپیشه و بازیگر درگذشت.
او فرزند امیرهوشنگ زند، از صداپیشههای باسابقهٔ ایران بود. وی همچنین خواهرزادهٔ رخشان بنیاعتماد، از کارگردانان سرشناس و پسرخالهٔ باران کوثری، از بازیگران مطرح ایرانی بود.
سینا زند فعالیت خود را از سال ۱۳۷۴، با صداپیشگی در بسیاری از فیلمها و کارتونها که از دههٔ ۱۳۷۰ به بعد پخش میشد، آغاز کرد. صداپیشگی به جای الکس لینز در فیلم تنها در خانه ۳ و تارزن و تارزان و بن ۱۰ و انتقام آرزوها از جمله کارهای مشهور او بود. صداپیشگی در مجموعههای لیست سیاه، با سال تماس بگیرید و نه غریبه کامل از دیگر فعالیتهای او بود.
همچنین سینا بهعنوان بازیگر در فیلم “خونبازی“ به کارگردانی رخشان بنیاعتماد و محسن عبدالوهاب به ایفای نقش پرداخته بود. روحش شاد
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار
یادْ نِگار