به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، فریدون شهبازیان (۲۱ خرداد ۱۳۲۱ – ۲۲ دی ۱۴۰۳) موسیقیدان، آهنگساز و رهبر ارکستر در تهران زاده شد و دانشآموخته دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود.
او با تشویق و راهنمایی پدرش حسین شهبازیان به موسیقی گرایش پیدا کرد و در هنرستان عالی موسیقی به تحصیل موسیقی و فراگیری ساز ویولن پرداخت.

وی در ۱۷ سالگی به عضویت ارکستر سمفونیک تهران به رهبری حشمت سنجری درآمد. پس از آن همکاری خود را با ارکستر برنامه گلها آغاز کرد. در آن هنگام ارکستر گلها به رهبری روحالله خالقی و پس از او جواد معروفی فعالیت میکرد. فریدون شهبازیان در سال ۱۳۴۵ رهبر گروه کر و ارکستر سمفونیک رادیو شد.
زنده یاد شهبازیان آهنگسازی برای فیلم را در دهه ۱۳۶۰ آغاز کرد و به همراه علی معلم دامغانی شورای موسیقی را در صدا وسیما تشکیل دادند که وظیفه نظارت و حمایت از موسیقی پاپ را به عهده داشت.
فریدون شهبازیان در فروردین سال ۱۴۰۰ در حین ضبط موسیقی مجموعهٔ تلویزیونی یاور از دو ناحیه دست راست و لگن دچار شکستگی استخوان شد. او پس از انتقال به بیمارستان با وجود نیاز به عمل فوری به دلیل ضرورت آمادهسازی موسیقی سریال برای پخش با وجود اصرارِ عواملِ سریال یاور از بستری شدن و عمل جراحی خودداری کرد و پس از آمادهسازی موسیقی ۵ قسمت از سریال عمل جراحی بر روی وی انجام شد.
فریدون شهبازیان سرانجام در ۲۲ دی ۱۴۰۳ به علت بیماری ریوی در تهران درگذشت و در قطعهٔ هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.

امروز سالروز درگذشت زنده یاد «لوریک میناسیان» ( (۲۷ دی ۱۳۲۲ – درگذشته ۱۰ ژوئن ۲۰۰۴) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون است.
وی فرزند آرمان بازیگر نامدار سینمای ایران بود که با ایفای نقشی کوتاه در پرده آخر، در فیلمهای دو نفر و نصفی، خانه خلوت، مجسمه، شوخی، و بوی پیراهن یوسف ظاهر شد. وی همزمان آموزش تئاتر به کودکان، بازیگری در تلویزیون و تئاتر را نیز ادامه داد.
گی
وی با نام تولد لوریک وارطان یوسفیانس درتهران متولد شد. پدرش آرامائیس هوسپیان با نام هنری آرمان یکی از چند بازیگر شاخص در دهههای ۱۳۳۰ و ۱۳۴۰ خورشیدی ایران بود که در سال ۱۳۵۸ درگذشت.
لوریک به دلیل حرفهٔ پدرش خیلی زود با تئاتر و سینما آشنا شد و اولین جرقه بازیگری برای وی از زمانی آغاز شد که حتی هنوز الفبای خواندن و نوشتن را نیاموخته بود. او در مصاحبه ای می گوید: من وقتی کودکستان می رفتم، اولین بار نقش کلاه قرمزی در شنل قرمزی را به زبان فرانسه بازی میکردم. چقدر این کار را دوست داشتم. بعدها وقتی از روی درس ها می خواندم، معلم تشویقم میکرد و می گفت، چقدر به زیر و زبرها اهمیت می دهی و خوش آهنگ می خوانی نظرش نسبت به من این بود که من در این زمینه آتیه درخشانی خواهم داشت.
خانم میناسیان فعالیت تئاتر را از دوران مدرسه از سال ۱۳۳۸ در نمایشنامهٔ خداوندگان کهن با «گروه تئاتر گاسپار ایپگیان» بیروت آغاز کرد و به صورت جدی وارد عرصهٔ تئاتر شد.
«لوریک میناسیان» در تلویزیون هم فعال بود و اولین حضورش در تلویزیون بازی در مجموعه یادگار بود. او در این مجموعه در نقش مادر یک شهید ارمنی بازی داشت.
وی در سال ۱۳۶۵ با دعوت «گروه شاهد» سازمان صدا و سیما در فیلم «یاد باد» که دربارهٔ نقش ارمنیان در دفاع مقدس، بود شرکت داشت و در تلویزیون نیز در سریال کارآگاه شمسی و دستیارش مادام ساخته مرضیه برومند در نقش «مادام» بازی به یاد ماندنی ارائه کرد.
مجموعه تلویزیونی دلبر آهنی و مجموعه پرطرفدار «شمسی و مادام» از مطرحترین کارهای تلویزیونی میناسیان است.
او در طول فعالیتش در ۲۰ فیلم سینمایی بلند و ۳ فیلم کوتاه بازی کرد که بعضی از آنها مانند پرده آخر، بوی پیراهن یوسف، دختری با کفشهای کتانی، بودن یا نبودن و بوی کافور، عطر یاس از فیلمهای مطرح سینمای ایران هستند.
خانم میناسیان سرانجام در ۲۱ خرداد ۱۳۸۳ در سن ۶۰ سالگی بر اثر عارضه قلبی در «بیمارستان دادگستری» تهران درگذشت.
یادْ نِگار ...
یادْ نِگار ...
یادْ نِگار...
یادْ نِگار ...
یادْ نِگار...
یادْ نِگار ...