یادْ نِگار ...

به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران ، زنده یاد محمد کاسبی بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون کشورمان 4خرداد 1330 در خیابان ری تهران متولد شد. او برای بازی در فیلم پدر (۱۳۷۴) برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد جشنواره فیلم فجر شد.
او همچنین برای بازی در فیلم‌های بدوک (۱۳۷۰) و دیوار (۱۳۸۶) نیز نامزد دریافت جایزهٔ جشنواره فیلم فجر شد. از مهم‌ترین آثار او بازی در مجموعه‌های تلویزیونی خوش‌رکاب (۱۳۸۴) و سه در چهار (۱۳۸۷) بود.

کاسبی از سیزده سالگی در کاخ جنوبی جوانان در میدان راه‌آهن با گروه تئاتر فعالیت تئاتر تقریباً نیمه حرفه‌ای خود را آغاز و از سال ۱۳۵۰ همکاری و بازیگری در اداره تئاتر تهران را شروع کرد.
او در کنکور سال ۱۳۵۰ شرکت کرد و در رشتهٔ پزشکی قبول شد. اما به جهت علاقه به تحصیل تئاتر در دانشکده هنر‌های زیبا از پزشکی صرف‌نظر کرد و در سال ۱۳۵۱ به خدمت سربازی رفت.
درسال ۱۳۵۳ پس از پایان سربازی دوباره در کنکور شرکت کرد و در رشتهٔ بازیگری و کارگردانی سینما و تئاتر قبول شد و به دانشکدهٔ هنر‌های دراماتیک راه یافت.
محمد کاسبی سال آخر دانشکده هنر‌های دراماتیک بود که انقلاب ۱۳۵۷ به پیروزی رسید. با پیروزی انقلاب وی به مدت ۲ سال مسئول واحد نمایش رادیو بود و هم‌زمان گویندگی در رادیو را نیز انجام می‌داد.
او در اوایل سال ۱۳۵۸ با چندی از دوستان خود حوزه اندیشه و هنر اسلامی را پایه‌گذاری کرد که بعد‌ها نام این محل به حوزه هنری انقلاب اسلامی تغییر نمود. او همچنین مرکز هنر‌های نمایشی وزارت ارشاد را بنیان گذاشت. از میانه سال ۱۳۶۰ کار دوبله، مدیریت واحد نمایش رادیو و مسئولیت مرکز هنر‌های نمایشی را رها کرد و همه وقت و تمرکز خود را معطوف به حوزه هنری و آغاز فیلم‌سازی برای حوزه کرد. نخستین کار او در حوزه هنری فیلم توبه نصوح بود.
سرانجام محمد کاسبی به‌دلیل تبعات ابتلا به کووید ۱۹ و درد قفسه سینه، مشکل ریه و قلب در ۲۰ مهر ۱۴۰۴ در سن ۷۴ سالگی درگذشت.

سیروس میمنت رنجبر بازیگر و فیلمنامه نویس هم زاده ۴ خرداد ۱۳۳۸ است. او اغلب در آثار کمدی ایفای نقش کرده است. فیلم‌های معجزه خنده (۱۳۷۵) و فوتبالی ها (۱۳۸۹) و مجموعه‌های تلویزیونی سه دونگ ، سه دونگ (۱۳۹۰)، نون خ (۱۴۰۲–۱۳۹۷) و رازبقاء (۱۴۰۲) از جمله مشهورترین آثاری است که او در آنها، حضور داشته است.
سیروس میمنت دست به قلم هم است و او را به عنوان نویسنده هم می شناسند.
او در ۱۴ سالگی با علاقه ای که داشت توانست نخستین فیلم کوتاه خود را بسازد. این فیلم کوتاه خرافات نام داشت. در آن زمان آن قدر مشغول دیدن فیلم های گوناگون با سبک های مختلف شد که توانست تمام فنون بازیگری را بیاموزد به همین علت بدون شرکت در دوره های آموزشی فیلم کوتاه خود را ساخت و حتی در جشنواره شهر خودش مقام دوم را از آن خود کرد.
سیروس میمنت سرانجام در سال ۱۳۷۶ با نقش آفرینی در مجموعه همه فرزندان من مقابل دوربین تلویزیون قرار گرفت و این نخستین تجربه جدی او محسوب می شود. او بعد از آن در سال ۱۳۷۶ با بازی در فیلم معجزه خنده وارد دنیای سینما شد و توانست بر پرده سینما نیز حضور پیدا کند.
سیروس میمنت  در یکی از مصاحبه هایش گفته بود، من همیشه تلاش می کنم تفاوت را در تیپ سازی و ایفای نقش هایم داشته باشم. این تلاش پیش از جلوی دوربین رفتن انجام می شود تا شبیه به کاراکترهای گذشته ام نباشم. مخاطب حق دارد نقش ها و کاراکترهای جدیدی از هنرپیشه ببیند. معضلی که این روزها در داستانها ، سوژه ها، کاراکترها و سریال های ما وجود دارد که همه شبیه به هم شده اند. دست کم ما دامنه این تکراری شدن را گسترش ندهیم و در ایفای نقش هایمان به کلیشه نرویم. متأسفانه امروز از نوآوری خبری نیست و کاری که 30 سال قبل مورد استقبال مردم بوده و هست، فیلمساز و نویسنده تلاش دارند آن را تکرار کنند.

عطاءالله حیاتی  کارگردان نویسنده و مدیر فیلمبرداری نیز ۴ خرداد ۱۳۳۱ در کرمانشاه  متولد شد.
وی در دو رشتهٔ فیلمبرداری از مدرسه عالی تلویزیون، و ادبیات درماتیک از دانشگاه هنر، فارغ‌التحصیل شده‌است. از سال ۱۳۵۴ به کار در تلویزیون مشغول شد و فعالیت در سینمای حرفه‌ای را از سال ۱۳۶۶ با فیلم گال به عنوان دستیار فیلمبرداری آغاز کرد.
تا سال ۱۳۷۱ مدیر واحد فیلمبرداران شبکهٔ اول تلویزیون بود. وی فعالیت سینمایی را به‌طور حرفه‌ای سال ۱۳۵۹ به عنوان فیلمبردار آغاز کرد. او سال ۱۳۷۵ شرکت سینمایی «رسانه بین‌المللی شهرزاد» را تأسیس کرد.
عطاالله حیاتی کارگردانی آثاری همچون فیلمهای "شهر زنان"، "کودکانی ازآب و گل" را برعهده داشته است.

امروز همچنین سالروز تولد امیرشهاب رضویان (زاده ۴ خرداد ۱۳۴۴) کارگردان سینماست. وی فرزند رابعه مدنی، بازیگر سینما، است و برای مینای شهر خاموش (۱۳۸۵) برنده سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی و سیمرغ بلورین ویژه هیئت داوران در بیست و پنجمین دوره جشنواره فیلم فجر شد. 
وی فیلمسازی را با ساخت فیلم‌های کوتاه شروع کرد از سال ۱۳۵۹ در سینمای آزاد همدان مشغول به کار شد.
وی حدود چهل فیلم کوتاه و شش فیلم بلند و سابقه بازیگری در فیلم استراحت مطلق را در کارنامه هنری خود دارد.

اما امروز سالروز درگذشت  زنده یاد ناصر ملک مطیعی بازیگر و کارگردان ایرانی پیش از انقلاب ۱۳۵۷ است. (زاده 8  فروردین ۱۳۰۹ – ۴ خرداد ۱۳۹۷).
ملک‌مطیعی پس از انقلاب و تا زمان مرگش در مشاغلی همچون شیرینی‌فروشی و مشاور املاک فعالیت داشت. غیر از فیلم‌های عامّه‌پسند ایرانی (اصطلاحاً «فیلمفارسی»)، ملک‌مطیعی در بعضی فیلم‌های فیلم‌سازان متفاوت‌تری، چون علی حاتمی، زکریا هاشمی، مسعود کیمیایی، رضا میرلوحی و هوشنگ کاووسی نیز بازی کرده است .
مرحوم ملک‌مطیعی دیپلم رشتهٔ تربیت بدنی دانشسرای عالی تهران را داشت و پیش از آن‌که به سینما راه یابد، معلم ورزش دبستان‌های تهران بود. او پس از ورود به سینما و کسب محبوبیت، به فعالیت در تئاتر (از ۱۳۳۵) و دوبلهٔ فیلم (از ۱۳۳۸) نیز پرداخت.
فعالیت وی در سینما با بازی در صحنه کوتاهی از فیلم واریته بهاری (پرویز خطیبی، ۱۳۲۸) آغاز شد. بازی ملک مطیعی در دومین فیلمش شکار خانگی (علی دریابیگی، ۱۳۳۰) در حد بیان یک جملهٔ کوتاه در صحنهٔ یک میهمانی بود. اما بازی ملک مطیعی در ولگرد (مهدی رئیس فیروز، ۱۳۳۱) او را به اوج محبوبیت رساند و برای بازی در آن نخستین دستمزد فعالیت حرفه‌ای خود را گرفت.
با موفقیت ولگرد بلافاصله در فیلم‌های گرداب (حسن خردمند، ۱۳۳۲) ـ که نخستین فیلم رنگی سینمای ایران بود ـ و سپس در فیلم غفلت (علی کسمایی، ۱۳۳۲) بازی کرد.  ملک‌مطیعی در فاصلهٔ سال‌های (۴۰–۱۳۳۶) در فیلم‌های: بازگشت به زندگی (عطاالله زاهد، ۱۳۳۶)، عروس فراری (اسماعیل کوشان، ۱۳۳۷)، طلسم شکسته (سیامک یاسمی، ۱۳۳۷)، دشمن زن (پرویز خطیبی، ۱۳۳۷)، دوقلو‌ها (سیامک یاسمی، ۱۳۳۸)، اول هیکل (سیامک یاسمی، ۱۳۳۹)، عمو نوروز (سیامک یاسمی، ۱۳۴۰)، آرامش پیش از طوفان (خسرو پرویزی، ۱۳۴۰)، عسل تلخ (حسین مدنی، ۱۳۴۰)، سایه سرنوشت (اسماعیل کوشان، ۱۳۴۰) و آس و پاس (سیامک یاسمی، ۱۳۴۰) بازی کرد. پس از دههٔ ۴۰ شمسی، با حضور محمدعلی فردین به عنوان «جوان اول» فیلم‌ها، به تدریج از محبوبیت او کاسته شد.ملک مطیعی تا پیش از قیصر (مسعود کیمیایی، ۱۳۴۸) و ایفای نقش «داش فرمون» با کلاه مخملی، در نقش‌های دیگری همچون مرد روستایی (عروس دهکده)، افسر نیروی دریایی (پاسداران دریا)، شاه عباس کبیر (حسین کرد)، رئیس دزد‌ها (هاشم خان)، پزشک (فرار از حقیقت) و ... نیز ظاهر می‌شد؛ اما پس از موفقیت فیلم قیصر ـ که نقش کوتاهی هم در آن داشت ـ یکسر به ایفای نقش‌های کلاه مخملی دعوت شد.

ملک مطیعی، دوران پس از انقلاب را دوران سختی توصیف کرده‌است؛ زیرا دچار انزوا و تنهایی شد و از طرفی، عشق و علاقه مفرطی که به فیلم و سینما داشت، قابل تحقق نبود و امکان کار هنری برای وی مهیا نبود.
ناصر ملک‌مطیعی پس از ۳۵ سال دوری از سینمای ایران، بالاخره در سال ۱۳۹۲ در فیلم نقش نگار ساخته علی عطشانی به ایفای نقش پرداخت.
زنده یاد ناصر ملک‌مطیعی سرانجام  به دلیل مشکلات تنفسی و کلیوی در ۴ خرداد ۱۳۹۷ در ۸۸ سالگی درگذشت و پیکر او در قطعه هنرمندانِ بهشت زهرا در کنار آرامگاه محمدعلی فردین دفن شد.

ومرحوم یوسف پشندی (زادهٔ ۱۲۹۹ – درگذشتهٔ ۴ خرداد ۱۳۸۵) نیز بازیگر سینما و تلویزیون در دهه 70 و 80 شمسی بود که در سریال های طنزی چون نقطه چین و کوچه اقاقیا ایفای نقش کرد. او همچنین بازیگری در فیلم های سینمایی گیس‌بریده ، کوچولوی خوش‌شانس، بر بوم زمان، جنایت، ملاقات با طوطی، توکیو بدون توقف،  خواب سفید، شوخی وشب روباه را در کارنامه هنری دارد.
او سرانجام در چهارم خرداد سال ۱۳۸۵ در سن ۸۵ سالگی به علت ایست قلبی درگذشت.

یادْ نِگار ...
یادْ نِگار ...
یادْ نِگار ...
یادْ نِگار ...
یادْ نِگار ...
یادْ نِگار ...
یادْ نِگار ...