به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، در این مراسم افرادی همچون مهران احمدی، المیرا دهقانی، محمدحسین قاسمی، نوید پورفرج، دانیال پورصباح، نورا هاشمی، عباس یاری، علی علایی، رزیتا غفاری، محمود گبرلو و … حضور داشتند.
اصغر نعیمی اجرای مراسم را برعهده داشت و بهاره میرحسینی مدیر نشر عینک، در ابتدای برنامه گفت: از ابتدا حوزه فعالیت نشر عینک، ادبیات داستانی ایرانی بود و خوشبختانه فعالیت خود را در حوزه سینما نیز آغاز کردیم؛ با این هدف که مخاطبان با بخشی از آثار و فعالیتهای سینماگران کشور آشنا شوند. انتشار این سه کتاب، آغاز فعالیتهای ما در این زمینه است.
وی افزود: این سه کتاب، آغازگر توجه جدی ما به هنرمندان است. این آثار درباره سه هنرمند با سه نگاه کاملاً متفاوت است که توانستهاند خاطرات زیادی برای ما بسازند. مخاطبان با خواندن این کتابها با جهان و تجربیات این هنرمندان آشنا میشوند.
وی درباره انتخاب مطالب این کتاب بیان کرد: نقدهای نوشته شده هر فیلمی را بررسی کردیم و نقدهای منفی و مثبت را کنارهم قرار دادیم. هر فیلم خانم آبیار یک شگفتانه جدید داشتند و همین مساله باعث میشد با نقدهای بسیار مواجه باشیم.
این نویسنده در پاسخ به این پرسش که چرا نقد جدیدی سفارش داده نشد، گفت: فرصت زمانی کمی در اختیار داشتیم و به دلیل شرایط جنگی دوست داشتیم هرچه زودتر یک اثر منسجم به چاپ برسانیم.
همچنین علی شیرازی در ادامه مراسم بیان کرد: محمد متوسلانی شهروند درجه دو سینمای ایران است و انتخاب این عنوان برای من بسیار دشوار بود. خاطرهای وجود دارد که محمد متوسلانی مانند دزدها به صحنه فیلمبرداری «دل و دشنه» میرفت و آقای جعفری جوزانی توانستند با این فیلم متوسلانی را به بازیگری بازگردانند.
سینما را خودآموز یاد گرفتم
در بخشی از این برنامه، نرگس آبیار روی صحنه آمد و گفت: خوشحالم که این حرکت از سوی نشر عینک انجام شده است. هر کتابی به مثابه یک کلاس درس برای مخاطبان است. تجربه سالیان یک فیلمساز میتواند از طریق کتاب در اختیار مخاطب قرار بگیرد. من نیز در این کتاب تمام تجربیات دوران کودکی، مستندسازی و کارگردانیام را بیان کردهام.
وی تاکید کرد: من فیلمسازی خودآموخته هستم و براساس تجربه نویسندگی و مستندسازی، فیلمسازی را آغاز کردم. شاید این تجربیات برای بسیاری از افراد مفید باشد.
آبیار در پایان اظهار کرد: فیلمسازی کار سختی است و فیلمساز مسئولیت یک فیلم را حتی پس از مرگش بر دوش میکشد. از تمام فیلمسازان تشکر میکنم و معتقدم از تجربههای آنها آموختهام.