به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، در پیام رائد فریدزاده آمده است: صدایی پر صلابت و جلال خاموش شد؛ گویی بخشی از روایتِ زنده و پویای دوران ما در سکوت فرو رفته است. درگذشت استاد بهروز رضوی مسبب اندوه عمیق خانوادهی بزرگ هنر ایران شد.
سینمای زمانه ما بخشی از حافظه و خاطره خود را مدیون طنینِ حنجرهی اوست. بهروز رضوی با جادوی لحنِ خود، به کلماتِ بیجان روی پرده اصالت و شناسنامه می بخشید. او راویِ متین رویاها، تاریخ و اساطیر ما بود؛ آوای صدایِ او همواره در گوشِ زمان به یادگار میماند.
فقدان این استاد و پیشکسوتِ یگانه را به خانوادهی گرانقدر او بویژه همشیره ایشان خانم عاطفه رضوی، اهالی سینما و جامعهی گویندگی و دوبلاژ کشور تسلیت میگویم و از پروردگار متعال برای روحِ بلندش آرامشِ ابدی مسئلت دارم.