به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، فخری خوروش (۱۰ خرداد ۱۳۰۸ – ۲۰ خرداد ۱۴۰۲) در کرمانشاه به دنیا آمد. او پس از پایان تحصیل در دانشسرا، با اینکه هدفش تحصیلات عالیه در رشته پزشکی بود، برای چندین سال بهعنوان معلم مشغول به کار بود و توسط انجمن جامعه لیسانسها برای بازیگری در تئاتر انتخاب شد.
نخستین تجربهٔ بازیگری او، حضور در نمایش دستهای آلوده اثر ژان پل سارتر بود که مورد استقبال قرار گرفت. او یکی از معدود بازیگران زنی بود که پس از انقلاب ۱۳۵۷ نیز به فعالیت خود در ایران ادامه داد.
خوروش پس از انقلاب در تلویزیون نیز به فعالیت پرداخت و نقش ملکجهان خانم را در سریال تاریخی امیرکبیر (۱۳۶۳–۱۳۶۴) بازی کرد.
وی در سریالهای امام علی و پهلوانان نمیمیرند نیز بازی کرد و در آخرین اثر سینماییاش در فیلم یک بوس کوچولو (بهمن فرمانآرا)، در سکانس پایانی حضوری مؤثر را رقم زد.
در سال ۲۰۱۰، در سومین دوره جشنواره فیلمهای ایرانی سانفرانسیسکو از خوروش برای ۵۰ سال فعالیت هنری تقدیر شد.
او در اوایل دههٔ ۱۳۸۰ از بازیگری فاصله گرفت و از سال ۱۳۸۴ به آمریکا مهاجرت کرد.
زنده یاد فخری خوروش سرانجام روز شنبه ۲۰ خرداد ۱۴۰۲ ساعت ۸:۳۰ صبح به وقت لسآنجلس در بیمارستانی در لس آنجلس درگذشت.
ولیالله مؤمنی (زادۀ ۱۰ خرداد ۱۳۲۳، ایردموسی، اردبیل–درگذشت ۸ دی ۱۳۹۴، تهران) صداپیشه و بازیگر سینما، فعالیت هنریاش را با تئاتر آغاز و در سال ۱۳۴۷ به صورت حرفهای گویندگی فیلم را نیز تجربه کرد.
مؤمنی به خاطر علاقهای که به هنر داشت از سال ۱۳۴۳ به بازی در تئاتر روی آورد. مؤمنی کلاسهای تئاتر را در تروپ اسکار با مدیریت منوچهر قاسمی گذراند. پس از آن وارد تئاتر لاله زار شد. از سال ۱۳۴۲ به غیر از بازیگری در زمینههای تئاتر، به عنوان مدیر صحنه و گوینده نیز به فعالیت خود ادامه داد. پس از آن در سال ۱۳۴۷ با پیشنهاد دوستان و آشنایان از جمله داریوش اسدزاده در زمینه دوبله فیلم مشغول به کار شد و فعالیت خود را در این زمینه تا پایان عمر ادامه داد.
او در فیلمها، مجموعههای تلویزیونی و کارتونهای بسیاری گویندگی کرد. از جمله نقشهای ماندگار این هنرمند در دوبله میتوان به گویندگی در فیلمهای ای ایران و مادر و مجموعهٔ تلویزیونی جنگجویان کوهستان اشاره کرد.
مؤمنی علاوه بر فعالیت در حرفه دوبلاژ، در چندین فیلم سینمایی به عنوان بازیگر نقش اصلی حضور یافتهاست. وی با حضور در فیلمهای میرزا کوچکخان (۱۳۶۲) و سردار جنگل (۱۳۶۲) نقشی ماندگار در سینمای ایران ایفا کرد.
او همچنین در فیلمهای آفتابنشینها (۱۳۶۰)، عصیانگران (۱۳۶۰)، عروس حلبچه (۱۳۶۹)، افعی (۱۳۷۱)، ضربهٔ آخر (۱۳۷۲)، دل و دشنه (۱۳۷۳)، جهنم سبز (۱۳۷۴) و مایا ببر مازندران (۱۳۹۵) بازی کرد.
از مجموعههای تلویزیونی که زنده یاد مؤمنی در آن به نقشآفرینی پرداختهاست میتوان به سربداران (۱۳۶۳)، شیخ مفید (۱۳۷۳)، پهلوانان نمیمیرند (۱۳۷۶)، آفتاب و زمین (۷۹-۱۳۷۸)، ولایت عشق (۱۳۷۹)، کلانتر (۱۳۸۲)، بشارت منجی (۱۳۸۳)، مختارنامه (۱۳۸۸)، تبریز در مه (۱۳۸۹)، جلالالدین (۱۳۹۳) و معمای شاه (۱۳۹۴) اشاره کرد.
مؤمنی سرانجام در عصر روز سه شنبه هشتم دی ماه ۱۳۹۴، در بیمارستان شهید رجایی در حصارک کرج بر اثر عارضه قلبی درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
احمد مهران فر (زادهٔ ۱۰ خرداد ۱۳۵۴) در برزک کاشان است و دارای مدرک کارشناسی بازیگری و کارشناسی ارشد کارگردانی می باشد.
بیشتر شهرت او بهخاطر نقشآفرینیِ شخصیت ارسطو در مجموعهٔ تلویزیونی پایتخت (۱۳۸۹–۱۴۰۴) است.
احمد مهرانفر از سال ۱۳۷۸ اجرای حرفهای تئاتر را آغاز و در کنار بازیگرانی مانند پرویز پرستویی، پانتهآ بهرام، امیر جعفری، مهتاب نصیرپور و حبیب رضایی اجرای نقشهای تئاتری را تجربه کرده است.
وی برای اولین بار در فیلم «نان، عشق و موتور ۱۰۰۰» در سینمای ایران ظاهر شد و پس از آن در فیلمهای «اقلیما»، «حقیقت گمشده»، «دربارهٔ الی…»، «کلبه» و «آتشبس» و تئاترهایی همچون «همه چیز دربارهٔ آقای ف»، «فنز»، «قهوه تلخ»، «شکلک» «۱۷ دی کجا بودی؟» و… به ایفای نقش پرداخته است.
او نویسندگی و کارگردانی نمایش «ادیپ افغانی» و نویسندگی سریال سالهای دور از خانه را نیز در کارنامه هنری خود ثبت کرده است. مهرانفر همچنین درچند مجموعه تلویزیونی، از جمله سریال پایتخت بازی کرده است.
وی در سال 13922 در سریال شبکه خانگی شاهگوش و سریال علل البدل سال 1395 نیز حضور موفقی داشت.
آزاده زارعی بازیگر و منشی صحنه در سینما و تلویزیون نیز زادهٔ ۱۰ خرداد ۱۳۶۸ در اصفهان است. او بازیگری را از سال ۱۳۸۹ با بازی در فیلم آمین خواهیم گفت به کارگردانی سامان سالور شروع کرد و بعدها با بازی در مجموعه تلویزیونی آوای باران به شهرت رسید.
او قبل از ورودش به دنیای بازیگری فیلمهای کوتاهی کارگردانی کرده وی همچنین دستی بر قلم دارد و شاعر نیز میباشد.
زارعی دستی نیز در هنر قلمزنی روی مس و نقره و برنج و طلا دارد که این کار را از پدرش آموخته است و آثار خود را در گالریهای مختلف ایرانی و خارجی به نمایش گذاشته است.
و امروز 10 خرداد سالروز درگذشت صابر رهبر (زادهٔ ۲۰ مهر ۱۳۱۴ تهران – درگذشت ۱۰ خرداد ۱۳۹۳ تهران)، هنرمند قدیمی سینماست که در زمینههای کارگردانی، تهیه کنندگی، بازیگری، فیلمبرداری، نویسندگی، تدوینگری، فیلمنامهنویسی و سینماداری سابقه فعالیت داشته است .
صابر رهبر در سال ۱۳۱۴ در تهران زاده شد و اصالتاً اهل آستارا است. رهبر فعالیت هنری را سال ۱۳۳۲ در گروه فنی استودیو «پارس فیلم» آغاز کرد و کارش را به عنوان دستیار فیلمبردار ادامه داد و سینما را سال ۱۳۳۷ با بازی در نقش کوتاهی در فیلم «لات جوانمرد» به کارگردانی مجید محسنی تجربه کرد.
صابر رهبر اوایل دههٔ ۱۳۳۰ وارد دنیای سینما شد و در فاصلهٔ سالهای ۱۳۴۳ تا ۱۳۵۲ یازده فیلم را کارگردانی کرد و همچنین به عنوان نویسنده فیلمنامه، فیلمبردار، سرمایهگذار و تهیهکننده در چند پروژه سینمایی مشارکت داشت. وی در سالهای پس از انقلاب به مدیریت سینما کریستال اشتغال داشت.
رهبر سال ۱۳۴۲ مدیریت سینما کریستال را برعهده گرفت و در سالهایی که سینماهای خیابان لالهزار کمتر مورد توجه مخاطبان فرهیخته سینما قرار میگرفت، کریستال را به پاتوقی برای دوستداران سینما تبدیل کرد. وی در سالهای پس از انقلاب نیز همچنان مدیریت سینما کریستال را برعهده داشت.
او سرانجام شامگاه ۱۰ خرداد ماه ۱۳۹۳ در سن ۸۳ سالگی درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
یادْ نِگار ...
یادْ نِگار ...
یادْ نِگار ...