به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، کیانوش عیاری در ۲۳ اردیبهشت ۱۳۳۰ در شهر اهواز زاده شد.
او در گفتگو با برنامه تاریخ شفاهی موزه سینما درباره خود اینگونه می گوید: پدرم تاجر بود و فروشگاه، پاساژ، بازار و یک سینما به نام سینما دنیا داشت که در آن زمان میگفتند وسیع ترین سینمای ایران است. وضعیت اقتصادی ما از نظر اقتصادی تقریبا خوب بود و از رفاه نسبی برخوردار بودیم و تفریحات اصلی ما در آن سالها سینما رفتن بود . اگر به شهر دیگری هم سفر میکردیم مهمترین جایی که در آن شهر میرفتیم باز هم سینما بود.
عیاری خاطرنشان کرد: سال 1348 پدرم برای داریوش برادرم یک دوربین سوپر 8 خریده بود و من هم از آن دوربین استفاده میکردم. این دوربین در سالهای اولی که تازه آمده بود استفاده آن بیشتر برای مهمانیها، سر سفره هفت سین و مسافرتهای خانوادگی بود.دایی من کارمند سازمان آب و برق خوزستان بود و این امکان را داشت تا آپارات 16 میلی متری به خانه خودش یا ما بیاورد و به دلیل علاقهای که بیشتر در خانه ما برای دیدن فیلم بود موجب شده بود تا بیشتر نمایشها در حیاط خانه ما باشد. آپارات 16 میلی متری المو بود که آن را روی بخشی از پلههای حیاط که به اتاقها متصل می شد میگذاشت و در نقطه مقابل آن یک پارچه سفید قرار داده میشد و بر روی آن فیلمهای مستند و گزارشی نمایش داده میشد.
عیاری سینمای حرفهای را با نگارش فیلمنامه و کارگردانی فیلم تنوره دیو تجربه کرد. از مشخصههای بارز فیلمهای عیاری سبک واقع گرایانهٔ منحصربهفرد خود و پرداختن به موضوعات بکر همچون پیوند قلب در فیلم بودن یا نبودن میتوان نام برد.
عیاری از سال ۱۳۸۱ به مدت ۵ سال مشغول ساخت سریال روزگار قریب بود که داستان زندگی محمد قریب بنیانگذار طب نوین کودکان در ایران است.
عیاری برای فیلم آبادانیها در سال ۱۹۹۴ نیز برندهٔ جایزهٔ پلنگ نقرهای جشنواره بینالمللی فیلم لوکارنو شد. او برادر داریوش عیاری است.
همچنین فیلم خانه پدری ساخته عیاری پس از ۱۰ سال توقیف در ۱ آبان ۱۳۹۸ در سینماهای ایران اکران شد.
عیاری همچنین در سال و دهه های گذشته جوایز زیر را به دست آورده است:
نامزد جایزه افقهای ونیز جشنواره فیلم ونیز برای فیلم خانه پدری ۲۰۱۲
برنده سیمرغ بلورین بهترین اثر هنر و تجربه از جشنواره فیلم فجر برای فیلم بیدار شو آرزو ۱۳۸۳
برنده جایزه ویژه هیئت داوران جشنواره فیلم فجر برای فیلم بیدار شو آرزو ۱۳۸۳
نامزد جایزه کریستال گلوب از جشنواره فیلم کارلووی واری برای فیلم سفره ایرانی ۲۰۰۲
نامزد جایزه هرم طلایی از جشنواره فیلم قاهره برای فیلم بودن یا نبودن ۱۹۹۸
برنده جایزه بهترین فیلمنامه از جشنواره فیلم قاهره برای فیلم بودن یا نبودن ۱۹۹۸
برنده جایزه پلنگ نقرهای از جشنواره بینالمللی فیلم لوکارنو برای فیلم آبادانیها ۱۹۹۴
برنده لوح زرین بهترین کارگردانی از جشنواره فیلم فجر برای فیلم آن سوی آتش ۱۳۶۶
برنده لوح زرین بهترین کارگردانی از جشنواره فیلم فجر برای فیلم تنوره دیو ۱۳۶۴
برنده جایزه بهترین فیلم از نگاه عموم برای فیلم جوکر (فیلم ۱۳۹۴) ۱۳۹۴
کیانوش عیاری در سال ۱۴۰۲ دچار دو سکته مغزی شد که یکی از آنها در ۲۶ مهر ۱۴۰۲ همزمان با تشییع پیکر داریوش مهرجویی و دیگری در ۲ دی ۱۴۰۲ رخ داده است.
برای استاد عیاری از خداوند منان سلامتی کامل و شادی روزافزون در زندگی طلب می کنیم.