کسی هست که از تعدّی به سرزمینش برآشفته نشه؟

بنام خدای زنده
احتمالا همه‌ی ما حداقل در یه مقطعی از زندگیمون، تجربه‌ی دلخور شدن از "مادر" رو داشتیم!
این‌که مثلاً چرا با من کمتر مهربون بود و با برادرم نه! یا کمی بزرگتر که شدیم، چرا به من کم توجهی می‌کنه و به دیگری، نه! یا چرا حواسش به من نیست و این‌همه رو دلم غُر می‌زنه، یا...!
ولی حتی تصورش رو هم‌نمی‌شه کرد که هیچکدوم از ما حتی در اوج دلخوریمون از "مادر" هرگز و هیچوقت اجازه داده باشیم که کسی به مادرمون بی‌حرمتی کرده باشه.
شاید بخاطر همین هم باشه که بدترین و زشت‌ترین الفاظ در فرهنگ ما و شاید در همه‌ی فرهنگ‌ها توهین به "مادر" باشه!
حالا یه بار دیگه متن بالا رو بخون و بجای "مادر" واژه‌ی معادلش رو بذار: "وطن"وقتی حرف "وطن" می‌شه، کسی هم هست که از تعدّی به سرزمینش برآشفته نشه؟