به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، سجاد پهلوان زاده در این یادداشت اختصاصی برای موزه سینما نوشته است :
شنبه صبح، صدای انفجار آمد
یکشنبه ظهر در میان صداهای مهیب و ترسی غریب، به همراه خانواده از تهران رفتم.
با قلبی فشرده از خون های کودکان، زنان و مردان بی گناهی که بر زمین ریخت و خواهد ریخت.
حالا همه باهم برابر شدیم! مخالفین و موافقین جنگ با هم یکی شدیم. حالا صدای موشک ها رو همه می شنویم. حالا همه باهم بمباران می شویم.
آری حالا همه باهم برابریم. کاش خیلی از صداها را همه باهم می شنیدیم.کاش کار به اینجا نمیرسید...!
کاش هر چه زودتر یک دل شویم...چون این درد مشترک هرگز جدا جدا درمان نمی شود.