به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، زنده یاد «رحیم رحیمی پور» سال ۱۳۳۶ در اصفهان به دنیا آمد و از ۶ سالگی سینما برای او جذابیت خاصی داشت .
او در گفتگو با تاریخ شفاهی موزه سینمای ایران می گوید: در اصفهان صبحهای جمعه سوار دوچرخه داییام میشدم و به سینما می رفتم ؛ سینماهای مایاک، نقش جهان، چهارباغ و ... از همان زمان سینما در ذهن من جا پیدا کرد.
رحیمی پور خاطرنشان کرد: سال ۵۴ دیپلم ریاضی گرفتم و در سال ۵۷ در کنکور امتحان دادم اما به دلیل اینکه در همان سال انقلاب هم شده بود، وارد کمیتهها هم شده بودم و فعالیتهای زیادی در این زمینه داشتم.
وی ادامه داد: در ۱۶ سالگی پدرم فوت کرد و من مجبور بودم درکنار تحصیل کار هم کنم.
رحیمی پور درباره آشنایی با همسرش نیز گفت : با جمال شورجه و همسرش در یک دانشگاه بودیم و همسرم هم در دانشگاه ما بود. یادم می آید یک روز به شورجه گفتم به همسرش بگوید با همسرم صحبت کند و بگوید میخواهم به خواستگاری او برم و بدین شکل آشنایی با همسرم شکل گرفت و آنها از خانواده بسیار مذهبی بودند.
وی درباره ساخت فیلم« زندان دوله تو» نیز گفت: زمانیکه فیلمنامه این فیلم به دستم رسید آنرا خواندم و دوست داشتم تا زودتر آنرا بسازم. یادم میآید من ، آقای کلهر و آقای انوار در جلسهای بودیم که انوار از کلهر پرسید فیلمنامه را برای ساخت تایید میکنی و او هم قبول کرد. فیلمنامه را به اداره تولید دادند که در آن زمان (زنده یاد) آقای مرادخانی مسئول بود، فرستادیم. و برای ساخت «زندان دوله تو» که با همکاری آقای کلهر آن رانوشته بودیم یک میلیون و ششصد هزار تومان به ما دادند.
رحیمی پور درباره فیلم «عملیات در اتاق عمل» نیز بیان داشت: فیلمنامه این فیلم را آقایی به نام عظیمی به من داد که درباره بمب خوشهای بود که در پای یک رزمنده رفته بود. فیلمنامه را دوست داشتم و به مبلغ ۲۰ هزار تومان آن را خریدم و به بنیاد مستضعفان دادیم و به شکل سینمایی درآوردیم . در صحنههایی که مربوط به عمل کردن دکتر برای بیرون آوردن بمب از پا بود به دلیل اینکه میخواستیم باورپذیر تر باشد، صحنه های زیادی به آن اضافه کردیم که خیلی هم برای آن زحمت کشیده بودیم اما در نهایت حذف شد.
وی با بیان اینکه از کارنامه کاری خود راضی نیست، بیان داشت: تصور میکنم هنوز هم آنطور که باید شناخت کامل و کافی از سینما ندارم و دینم را آنطور که دلم میخواست به سینما ادا نکردم.
زنده یاد رحیم رحیمیپور در ابتدای دهه شصت با ساخت فیلم زندان دولهتو (۱۳۶۳) خود را بهعنوان فیلمساز علاقهمند به سینمای دفاع مقدس نشان داد.
اتاق یک (۱۳۶۵)، الماس بنفش (۱۳۶۸) و انفجار در اتاق عمل (۱۳۷۰) از دیگر آثار دفاع مقدسی رحیمیپور بودند و به دنبال آن وی یک کمدی با نام مستاجر (۱۳۷۱) را تولید کرد که بارها از تلویزیون پخش شد. آخرین فیلمی که رحیمیپور ساخت با عنوان شیرین و فرهاد (۱۳۷۴) باز هم در گونه دفاع مقدس بود.
این کارگردان ساخت یک سریال با عنوان آبدارشاه (۱۳۷۶) با بازی حسین پناهی، آتش تقی پور، رضا بنفشهخواه و فتحعلی اویسی را در کارنامه داشت و در تولید فیلم "شب دهم" جمال شورجه بهعنوان تهیهکننده دوم کنار امیرحسین شریفی فعالیت داشت.
درگذشت
رحیم رحیمیپور در ۲۴ مهر ۱۴۰۰ براثر عوارض ناشی از ابتلا به کرونا درگذشت و پیکر وی در قطعه ۱۱۱ بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
کارنامه هنری
کارگردان
شیرین و فرهاد (۱۳۷۴)
مستاجر (۱۳۷۱)
انفجار در اتاق عمل (۱۳۷۰)
الماس بنفش (۱۳۶۸)
اتاق یک (۱۳۶۵)
زندان دوله تو (۱۳۶۳)
آبدارشاه (۱۳۷۹)
نویسنده
شیرین و فرهاد (۱۳۷۴)
مستأجر (۱۳۷۱)
انفجار در اتاق عمل (۱۳۷۰)
الماس بنفش (۱۳۶۸)
شب دهم (۱۳۶۸)
اتاق یک (۱۳۶۵)
زندان دوله تو (۱۳۶۳)
تهیهکننده
شیرین و فرهاد (۱۳۷۴)
شب دهم (۱۳۶۸)