به بهانه سالروز درگذشت او؛

مازیار پرتو از معدود فیلمبرداران صاحب تألیف

مازیار پرتو از معدود فیلمبرداران صاحب تألیف

مازیار پرتو یک مرد همه فن حریف در صنعت سینما بود . از کارگردانی تا تدوین و از نویسندگی تا مشاور پروژه های بزرگ و فیلم های ماندگار. اما در راس همه ی این کارها او یک تصویر بردار نابغه بود با سبکی خاص که به رنگ و نور بها می داد و پای کارهایش امضاء می گذاشت.

به گزارش پایگاه خبری موزه سینمای ایران، مازیار پرتو (زادهٔ ۲۲ آبان ۱۳۱۱ تهران – درگذشته ۲ بهمن ۱۳۹۲ آمریکا) مدیر فیلمبرداری، فیلمساز و تدوینگر سینمای ایرانی بود. 
او یکی از اولین فیلمبردارانی بود که دوربین روی دست را درگیر فیلم هایش کرد . نوعی از تصویر برداری که این روزها خیلی از کارگردانها برای دویدن روی صحنه و فرار از دکوپاژ و میزانسن مناسب ، دست در دست تصویر بردار این سبک را ملعبه قرار داده اند.
 پرتو بعد از مدتی کار در وزارت کشاورزی به عنوان فیلمبردار، از سال ۱۳۳۰ در وزرات فرهنگ و هنر به عنوان فیلمبردار استخدام شد. در آنجا چند فیلم کوتاه از جمله شقایق سوزان، ستون پایدار، گود مقدس (هژیر داریوش)، جلد مار، زاغه‌نشین٬ها، نیروی هوایی، بهزاد، شورش کور، رقص‌های محلی خراسان، ولی افتاد مشکلها، ندامتگاه را فیلمبرداری کرد .
بعد از مدتی توجه سینماگران به سمت وی معطوف شد بطوریکه در سال ۱۳۴۴ با گروه فیلمبرداری فیلم «خشخاش هم گلی است» همکاری داشت . پس آن فیلمبرداری فیلم‌های بلند را آغاز کرد. اولین فیلمبرداری فیلم بلند او برای فیلم وامپیر به کارگردانی مصطفی اسکویی بود و بعد از آن هاشم خان را برای محمد زرین دست فیلمبرداری کرد.
اگر چه وی در کارنامه هنری خود کارگردانی چند فیلم، و همچنین مشاوره کارگردانان برجسته (به ویژه در کار‌های نخستین آنان) را در برنامه‌ریزی، دکوپاژ و صرفه جویی‌های زمانی و اقتصادی داشته‌است، اما او را بیشتر با تصاویری که ساخته می‌شناسند. مازیار پرتو آثار متعددی نیز در تدوین سینمایی دارد که در نوع خود تأثیرگذار و نشان دهنده تسلط ذاتی او در پرداخت ریتم و پیوستگی تصاویر هستند.

سبک‌شناسی
سبک وی در فیلمبرداری روی دست مهارت دارد و آثاری که از وی با این سبک وجود دارند جزو یادمان ماندگار کلاس سینمای ایران هستند. فیلم کوتاه ندامتگاه زنان، هنوز به عنوان یک الگوی کلاسیک و درسی دوربین روی دست مورد استفاده قرار می‌گیرد. نورپردازی او بیشتر حسی و پیچیده‌است، تا ساده و آکادمیک. به سختی می‌توان منابع نورش را در پلان‌های وی یافت، و اگر سایه‌ای به چشم بخورد، جزئی از چشم‌نوازی‌های تصویری است که می‌پردازد. هنر وی آنجا به اوج می‌رسد که نورپردازی و حرکت روی دست را تلفیق می‌کند.

جشنواره‌ها و جوایز
کاندید جایزه تندیس طلایی سپاس از دومین جشنواره سینمایی سپاس برای فیلم قیصر (۱۳۴۸)
کاندید سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌برداری برای فیلم جستجوگر (۱۳۶۸)
کاندید سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌برداری برای روز واقعه (۱۳۷۳)
جایزه افتخاری خانه سینما.
جایزه جشنواره صدا و سیما برای مدیریت فیلمبرداری سریال امام علی (ع) (۱۳۷۵)
جشن سینمای ایران جایزه مدیر فیلمبرداری پیشکسوت

درگذشت
پرتو روز چهارشنبه دوم بهمن‌ماه سال ۱۳۹۲ (۲۲ ژانویه ۲۰۱۴) پس از سپری کردن یک دوره طولانی بیماری در کالیفرنیای آمریکا در سن ۸۱ سالگی در اثر بیماری قلبی درگذشت . روحش شاد