تصویر خبر

پایان «مثل یک قصه» / سینایی از حسرت همیشگی‌اش در سینما گفت

 خسرو سینایی بیان کرد: خدا را شکر می‌کنم که زندگی خوبی داشتم اما همیشه یک حسرتی همراهم بود؛ آن زمانی که وقتش بود، نتوانستم بعضی از فیلم‌نامه‌هایم را بسازم.

به گزارش روابط عمومی موزه سینمای ایران، آیین اختتامیه برنامه «مثل یک قصه»؛ ویژه بررسی و مرور ۵۰ سال آفرینش هنری خسرو سینایی، فیلمنامه‌نویس و کارگردان سینمای ایران با حضور این سینماگر و جمعی از هنرمندان و مدیران فرهنگی و هنری، عصر جمعه ۱۶ شهریورماه در باغ‌موزه هنر ایرانی برگزار شد.
در ابتدای این مراسم سید احمد محیط طباطبایی، عضو شورای فنی اداره‌کل میراث فرهنگی استان تهران درباره برگزاری چنین نمایشگاه‌هایی گفت: این‌گونه نمایشگاه‌ها راهنمایی برای مردم است و نگاهی به آینده آن‌ها می‌دهد.
وی افزود: خسرو سینایی بخشی از میراث فرهنگی کشور ماست و امیدوارم این نمایشگاه در آینده به یک موزه تبدیل شود.
سپس در ادامه محمدرضا اصلانی ضمن تقدیر از برگزارکنندگان این نمایشگاه، بیان کرد: سینماگرانی مثل سینایی برای سرگرمی پا در این عرصه نگذاشتند بلکه برای تاریخ‌سازی تلاش کرده‌اند. آثار سینمایی حافظه جامعه است. کارهای او را می‌توان یک بوم‌شناسی تلقی کرد. سینایی در تمام فیلم‌هایش به وجودشناسی پرداخته است. او یک هنرمند قابل اعتماد است. موسیقی و معماری خوانده و بعد وارد فیلم‌سازی شده است و به این علت کارهای او رنگ و بوی خاصی دارد.
ایرج میرزا علیخانی، طراح گرافیک نیز در سخنانی سینایی را هنرمندی چندوجهی خواند و گفت: صحبت کردن درباره سینایی هم زیبا و هم مشکل است. او تاریخ ما را شکل داده است و همچنین تاریخ او را. امیدوارم بتوانیم سینمای سینایی را به کمک شهرداری یک بار دوره کنیم. او از معدود هنرمندان جهان است که چندوجهی است.
همچنین علی مرادخانی، معاون پیشین امور هنری وزارت ارشاد نیز درباره خسرو سینایی گفت: سینایی دوست خوب و باوفایی است. او اگر قول دهد، همیشه سر حرفش می‌ماند. ماندگاری این هنرمند به زنده بودن و نشاط جامعه ما کمک می‌کند.
در ادامه پوران درخشنده، کارگردان سینما نیز به تعریف و تمجید از کارگردان «عروس آتش» پرداخت و گفت: سینایی با عشق فراوانی فیلم‌نامه می نوشت،.او فیلم‌نامه‌های زیادی دارد و خیلی ناراحتم که فرصت و سرمایه‌گذاری نشد تا این فیلم‌نامه‌ها تبدیل به فیلم شود. برای سینایی عدالت و داوری خیلی مهم است. بارها در جشنواره‌ها ما این روحیه را از او دیده‌ایم. او انسان ارزشمندی است. امیدوارم تمام آثارش در یک جایی جمع شود، تا همه مردم بتوانند از آنها دیدن کنند.
در ادامه آیین اختتامیه برنامه «مثل یک قصه»، سعید اوحدی رییس سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران با اشاره به استقبال هنرمندان از این نمایشگاه، گفت: این استقبال تبریک دارد. یک انسان چقدر می‌تواند به زمان احاطه داشته باشد که بتواند در زندگی خود این همه اثر تولید کند؟ امیدوارم ما بتوانیم قدرشناس او باشیم. قدرشناسی از مفاخر یعنی حرکت در جهت توسعه پایدار.
اوحدی افزود: در جامعه امروز ما، فرهنگ محروم و غریب است. ما امروز با این نگاه به نمایشگاه خسرو سینایی آمده‌ایم، باید به فکر آیندگان باشیم. ما در این نسل جوان، چقدر امسال خسرو سینایی را تربیت کرده‌ایم؟
در ادامه این مراسم از خسرو سینایی با اهدای یک لوح، تقدیر شد و این کارگردان در سخنانی گفت: سینمای ایران برای من جز یک ابزار نبوده است. با آن توانستم افکارم را به مخاطب عرضه کنم. سینما جاده زیبا و پر از سنگلاخ است، از این رو باید استوار باشی. من هرگز برای پول درآوردن فیلم نساخته‌ام. من همیشه باید عاشق یک فیلم باشم تا آن را بسازم؛ عاشق تک‌تک عوامل سازنده آن.
سینایی به حسرت همیشگی‌اش در سینما اشاره کرد و گفت : خدا را شکر می‌کنم که زندگی خوبی داشتم اما همیشه یک حسرتی همراهم بود؛ آن زمانی که وقتش بود، نتوانستم بعضی از فیلم‌نامه‌هایم را بسازم.
وی در پایان خطاب به جوانان گفت: زندگی جرقه‌ای است میان دو تاریکی. خالی این لحظه را پر کن، زندگی خالی است. تا هستیم باید زندگی کنیم.
سینایی در پایان این مراسم با چهره‌ای گریان، ساز آکاردئون خود را به موزه ملی موسیقی اهدا کرد.
ویژه ‌برنامه «مثل یک قصه» با مشارکت و همکاری باغ موزه هنر ایرانی، موزه موسیقی، موزه سینما، موسسه فرهنگی هنری آوانگار صوتی، سازمان زیباسازی و سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران به مدت ۱۵ روز – از دوم تا شانزدهم شهریورماه 1397 - در باغ موزه هنر ایرانی با حضور خسرو سینایی برگزار شد.
بررسی موسیقی فیلم‌ها، آثار مکتوب و نمایش عکس‌های تاریخی از آلبوم خانوادگی سینایی از جمله برنامه‌های این رویداد بود.




 

   
تاریخ خبر : ۱۳۹۷/۶/۱۷